Όπως αναφέρουν οι δυο Τομεάρχες, τα πρόσφατα στοιχεία του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών καταγράφουν με ιδιαίτερη σαφήνεια τη σοβαρή δυσλειτουργία του ισχύοντος πλαισίου ρυθμίσεων οφειλών προς τον ΕΦΚΑ που αδυνατεί να ανταποκριθεί στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων. Η εικόνα που προκύπτει αναδεικνύει μια διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση, η οποία επηρεάζει τόσο τη βιωσιμότητα της αγοράς όσο και τη σταθερότητα του ασφαλιστικού συστήματος.
Συγκεκριμένα, μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2025 είχαν πραγματοποιηθεί συνολικά 2.378.740 ρυθμίσεις, μέσω των οποίων επιχειρήθηκε η τακτοποίηση οφειλών ύψους 31,3 δισ. ευρώ. Παρά το εύρος των ρυθμίσεων, περισσότερες από τις μισές δεν κατόρθωσαν να διατηρηθούν σε ισχύ, καθώς 1.273.737 ρυθμίσεις (53,6% επί του συνόλου) απωλέσθηκαν. Σημειώνουμε ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις αφορούσαν χρέη ύψους 22,14 δισ. ευρώ, δηλαδή το 70,8% των συνολικών ποσών που εντάχθηκαν σε καθεστώς ρύθμισης.
Αντιθέτως, επιτυχώς ολοκληρώθηκαν μόλις 805.187 ρυθμίσεις, που αντιστοιχούν σε 4,05 δισ. ευρώ ή μόλις στο 12,9% του συνολικού ρυθμιζόμενου χρέους. Την ίδια περίοδο ενεργές παρέμεναν 299.816 ρυθμίσεις με υπόλοιπο 5,1 δισ. ευρώ, ενώ το συνολικό ληξιπρόθεσμο χρέος προς τον ΕΦΚΑ είχε ανέλθει στα 50,68 δισ. ευρώ, γεγονός που καταδεικνύει ότι το υφιστάμενο μοντέλο ρυθμίσεων δεν οδηγεί σε ουσιαστική αποκλιμάκωση των οφειλών αλλά, αντιθέτως, στη διαρκή διόγκωσή τους.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα της πάγιας ρύθμισης των 24 δόσεων. Σε αυτήν εντάχθηκαν 1.401.021 οφειλέτες με συνολικές οφειλές 15,4 δισ. ευρώ, ωστόσο, μόλις 508.683 κατάφεραν να την ολοκληρώσουν, καταβάλλοντας ποσό 1,65 δισ. ευρώ. Αντίθετα, 751.631 ρυθμίσεις χάθηκαν και αφορούσαν χρέη ύψους 12,41 δισ. ευρώ, ενώ σε ισχύ παρέμεναν μόνο 140.707 ρυθμίσεις συνολικού ποσού 1,33 δισ. ευρώ.
Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι η μαζική απώλεια των ρυθμίσεων δεν συνδέεται με απροθυμία καταβολής ασφαλιστικών εισφορών αλλά με την αντικειμενική αδυναμία των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών να ανταπεξέλθουν στο ύψος των μηνιαίων δόσεων, σε συνθήκες αυξημένου κόστους ενέργειας, υψηλών επιτοκίων, επίμονης ακρίβειας και περιορισμένης ρευστότητας.
Η αυστηρότητα των όρων, σύμφωνα με τους οποίους ακόμη και μία καθυστέρηση οδηγεί σε αυτόματη απώλεια της ρύθμισης, επαναφορά προσαυξήσεων και ενεργοποίηση αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, επιτείνει τον φαύλο κύκλο υπερχρέωσης. Η απουσία ευελιξίας και ουσιαστικής δεύτερης ευκαιρίας υπονομεύει τόσο τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων όσο και την πραγματική εισπραξιμότητα των ασφαλιστικών οφειλών.
Με δεδομένο ότι το ισχύον πλαίσιο έχει αποδειχθεί ανεπαρκές και αναποτελεσματικό, καθίσταται αναγκαία η άμεση επανεξέτασή του, με στόχο τη δημιουργία ενός βιώσιμου και ρεαλιστικού συστήματος ρυθμίσεων, προσαρμοσμένου στις πραγματικές αντοχές της οικονομίας και της αγοράς εργασίας.
Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
1. Πως αξιολογεί το γεγονός ότι ποσοστό άνω του 53% των ρυθμίσεων οφειλών προς τον ΕΦΚΑ, που αφορά περισσότερο από το 70% των ρυθμιζόμενων ποσών, έχει καταρρεύσει;
2. Πώς κρίνεται η αποτελεσματικότητα ενός πλαισίου ρυθμίσεων που οδηγεί στη μαζική απώλεια ρυθμίσεων και στη συνεχιζόμενη αύξηση του συνολικού χρέους προς τον ΕΦΚΑ;
3. Προτίθεται η κυβέρνηση να προχωρήσει στην υιοθέτηση της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ για θέσπιση 120 δόσεων, ώστε να δώσει μια προοπτική μακροχρόνιας και βιώσιμης ρύθμισης οφειλών;
4. Εξετάζεται η δυνατότητα επανένταξης των οφειλετών που απώλεσαν προηγούμενες ρυθμίσεις, χωρίς δυσανάλογες προσαυξήσεις και περιοριστικούς όρους;
5. Ποια συγκεκριμένα μέτρα σχεδιάζονται ώστε να ανακοπεί η διαρκής διόγκωση των οφειλών, να ενισχυθεί η πραγματική εισπραξιμότητα και να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και της επιχειρηματικής δραστηριότητας
