Μετά το φεστιβάλ, ποια Ακροναυπλία γνωρίζει καλύτερα η κοινωνία από εκείνη που γνώριζε πριν; (Μια Διαλεκτική υλιστική ανάλυση)

Από τη σκοπιά της Διαλεκτικής Υλιστικής Θεωρίας ένα πολιτιστικό γεγονός δεν είναι ποτέ απλώς «πολιτισμός». Είναι μια συγκεκριμένη κοινωνική δραστηριότητα που γεννιέται μέσα σε ένα πλέγμα σχέσεων και, όταν αποκτήσει επαρκή έκταση, μπορεί να μεταφέρει αποτελέσματα από την πολιτιστική σφαίρα στην οικονομία, στην πολιτική, στον χώρο, στη συλλογική συνείδηση και τελικά στην ίδια την ταυτότητα ενός τόπου.

Στην περίπτωση του επονομαζόμενου «Φεστιβάλ Ακροναυπλίας», το κρίσιμο ερώτημα της Διαλεκτικής Υλιστικής δεν θα ήταν απλώς «είναι καλό ή κακό το φεστιβάλ;», αλλά:

Ποια κοινωνική δραστηριότητα οργανώνεται γύρω από την Ακροναυπλία, ποιοι την οργανώνουν, ποιο ιστορικό νόημα παράγουν, ποια οικονομικά συμφέροντα ενεργοποιούνται και ποια πολιτική σχέση με τον τόπο δημιουργείται;

Ένα φεστιβάλ φαίνεται αρχικά να ανήκει στην πολιτιστική σφαίρα. Στην πραγματικότητα όμως κινητοποιεί ταυτόχρονα πολλές σφαίρες.

Ένα πολιτιστικό γεγονός παράγει συμβολικό νόημα. Το νόημα επηρεάζει την κοινωνική εικόνα του τόπου. Η εικόνα επηρεάζει την επισκεψιμότητα και την οικονομική αξιοποίηση. Η οικονομική αξιοποίηση μετασχηματίζει τις χρήσεις του χώρου. Οι νέες χρήσεις δημιουργούν κοινωνικά συμφέροντα. Τα συμφέροντα ασκούν πολιτική πίεση. Η πολιτική θεσμοποιεί ορισμένες χρήσεις και αφηγήσεις. Και αυτές επιστρέφουν στην πολιτιστική σφαίρα ως νέες προϋποθέσεις της επόμενης δραστηριότητας.

Δεν έχουμε λοιπόν μια απλή σχέση πολιτισμού και οικονομίας.

Έχουμε μια σπειροειδή διαδικασία κοινωνικής αναπαραγωγής

Θεμιστοκλής Παπαϊωάννου