Ο Μέλτας ήταν Βασιλιάς του Άργους στο δεύτερο μισό του 6ου π.Χ. αιώνα, ο τελευταίος της δυναστείας των Ηρακλειδών. Υιός του Λακύδη και εγγονός του Φείδωνα, δωδέκατη γενιά μετά τον Τήμενο.
Η βασιλεία του δεν ήταν επιτυχημένη και ο λαός εξεγέρθηκε εναντίον του. Κατά μια εκδοχή τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο Αίγων. Πιθανότατα, ο Αίγων βασίλεψε με περιορισμένες εξουσίες. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, κατά τη διάρκεια του Β΄ Μεσσηνιακού Πολέμου, το Άργος συνέχισε να υποστηρίζει τους Μεσσηνίους εναντίον της Σπάρτης.
Ο Μέλτας, μάλιστα, απέστειλε βοήθεια στους Αρκάδες στον αγώνα τους εναντίον των Σπαρτιατών. Ωστόσο, εκθρονίστηκε, επειδή αρνήθηκε να διανείμει στους Αργείους τη γη των πόλεων της Αρκαδίας που είχε κατακτήσει.
Ο Μέλτας κατέφυγε τελικά στην Τεγέα, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με τιμές ευεργέτη. Στη συνέχεια οι Αργείοι καθιέρωσαν το αξίωμα του ετήσιου αιρετού βασιλέως. Ο πρώτος κάτοχος του νέου αυτού τίτλου, ο Δημοκρατίδας, κατέλαβε και λεηλάτησε τη Ναυπλία.
Οι κάτοικοί της, όπως και εκείνοι της Ασίνης κατά τον Α΄ Μεσσηνιακό Πόλεμο, ήταν σύμμαχοι της Σπάρτης, η οποία τους παραχώρησε τη Μεθώνη ως νέο τόπο εγκατάστασης.
Γιώργος Στείρης
Καθηγητής Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ
.webp "ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ")