27 Σεπτεμβρίου 1831- Η Κυριακή που σημάδεψε την Ελλάδα (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Καθώς πλησιάζει η 27η Σεπτεμβρίου, η μνήμη επιστρέφει στο Ναύπλιο. Στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, εκεί όπου το Κυριακάτικο πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας,ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, έπεσε νεκρός από δολοφονική επίθεση.

Μια στιγμή που σημάδεψε βαθιά τη νεότερη Ελλάδα.

Η χώρα τότε προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της. Η Επανάσταση είχε τελειώσει, όμως το νέο κράτος έπρεπε να οργανωθεί μέσα σε δύσκολες συνθήκες, με οικονομικά προβλήματα, πολιτικές αντιθέσεις και βαθιές πληγές.

Ο Καποδίστριας ανέλαβε αυτό το δύσκολο έργο με την πεποίθηση ότι η Ελλάδα χρειαζόταν θεσμούς, παιδεία, δικαιοσύνη και σωστή διοίκηση. Οι επιλογές του προκάλεσαν αντιδράσεις και συγκρούσεις, μέσα σε μια εποχή κατά την οποία η χώρα δεν είχε ακόμη βρει την ισορροπία της.

Πίσω όμως από τον πολιτικό και τον Κυβερνήτη υπήρχε ένας άνθρωπος με βαθιά πίστη στον Θεό.

Η Ορθόδοξη πίστη ήταν ουσιαστικό μέρος της ζωής του και επηρέαζε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την ευθύνη και την προσφορά. Για τον Καποδίστρια, η υπηρεσία προς τον άνθρωπο και την πατρίδα δεν ήταν απλώς μια πολιτική υποχρέωση, αλλά ένα χρέος που συνδεόταν με τις αρχές και τις αξίες του.

Αυτή η αντίληψη δίνει μια ακόμη διάσταση στην προσπάθειά του να οργανώσει το νεοσύστατο κράτος. Μέσα στις δυσκολίες και στις αντιδράσεις της εποχής, παρέμεινε προσηλωμένος στην ιδέα ότι η Ελλάδα έπρεπε να αποκτήσει στέρεες βάσεις, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει με ασφάλεια στο μέλλον.

Η πορεία αυτή, όμως, διακόπηκε βίαια την 27ην Σεπτεμβρίου 1831.
Η δολοφονία του δεν ήταν μόνο μια προσωπική τραγωδία. Ήταν ένα βαρύ πλήγμα για το νεοσύστατο ελληνικό κράτος και για την προσπάθεια πολιτικής και διοικητικής του συγκρότησης.

Σήμερα, σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, δεν χρειάζεται να εξιδανικεύσουμε τον Καποδίστρια ούτε να αγνοήσουμε τις δυσκολίες και τις αντιθέσεις της εποχής του. Χρειάζεται να τον θυμόμαστε με σεβασμό και ιστορική νηφαλιότητα.

Και κυρίως, να αναρωτηθούμε: τι μπορεί να μας πει η ιστορία του σήμερα;

Η πατρίδα δεν οικοδομείται μόνο με νόμους και θεσμούς. Χρειάζεται ευθύνη, ήθος, διάθεση προσφοράς και ανθρώπους που μπορούν να δουν πέρα από το προσωπικό τους συμφέρον.

Σε λίγες ημέρες, η 27η Σεπτεμβρίου θα έρθει ξανά.

Στο Ναύπλιο, ο Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος θα στέκει ως τόπος μνήμης μιας μεγάλης απώλειας.

Και η μνήμη του Καποδίστρια μας καλεί να κοιτάξουμε όχι μόνο την ιστορία, αλλά και τη δική μας ευθύνη απέναντι στην πατρίδα.

Ίσως ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τον Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι μόνο να μιλούμε για όσα έκανε εκείνος.

Είναι να αναρωτηθούμε: τι κάνουμε εμείς;

Αν μπορούμε, ο καθένας από τη δική του θέση, να υπηρετούμε το κοινό καλό με πίστη, ευθύνη, ήθος και ανιδιοτέλεια.

Γιατί τελικά, η μνήμη έχει αξία όταν δεν μένει στο παρελθόν, αλλά γίνεται ευθύνη για το παρόν και ελπίδα για το μέλλον.