.webp "ΚΑΦΕΚΟΠΤΕΙΟ ΝΕΚΤΡΑ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ")
Ο καλεσμένος μας με τίτλο παρουσίασης «Αποστολή βουνό… από το Ναύπλιο στην κορυφή του κόσμου», συνδύασε το αθλητικό πνεύμα με την προσωπική υπέρβαση.
Αν και πρόκειται για έναν τόσο σπουδαίο ορειβάτη, έγινε εμφανές πως ο Φώτης Θεοχάρης επέλεξε συνειδητά να μη μας μιλήσει για τις τεράστιες προσωπικές του επιτυχίες και τα δικά του κατορθώματα στις κορυφές του κόσμου.
Αντίθετα, με σπάνια ταπεινότητα –ζητώντας μάλιστα να τον αποκαλούμε απλώς «ορειβάτη» και όχι «σπουδαίο ορειβάτη»– θέλησε να στρέψει όλη την προσοχή στα ίδια τα παιδιά και στο πώς ο καθένας μπορεί να φτάσει στον δικό του προσωπικό στόχο, στο δικό του «βουνό», που δεν είναι άλλο από τους στόχους ζωής του.
Μέσα σε ένα κλίμα γεμάτο ζεστασιά, ερωτήσεις και χαμόγελα, η εμπειρία έγινε απόλυτα βιωματική με ένα αυθεντικό «ορειβατικό σκηνικό». Ο Φώτης έστησε μέσα σε λίγα λεπτά μια πραγματική σκηνή, τοποθετώντας στο εσωτερικό της το υπόστρωμα και τον υπνόσακό του, δίνοντας στα παιδιά την αίσθηση ότι βρίσκονται στο βουνό.
Μέσα σε ένα κλίμα γεμάτο ζεστασιά, ερωτήσεις και χαμόγελα, η εμπειρία έγινε απόλυτα βιωματική με ένα αυθεντικό «ορειβατικό σκηνικό». Ο Φώτης έστησε μέσα σε λίγα λεπτά μια πραγματική σκηνή, τοποθετώντας στο εσωτερικό της το υπόστρωμα και τον υπνόσακό του, δίνοντας στα παιδιά την αίσθηση ότι βρίσκονται στο βουνό.
Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν επεξεργαζόμενοι τον βαρύ ορειβατικό σάκο, τα σχοινιά και τους ειδικούς κρίκους, ενώ περιεργάστηκαν με ενδιαφέρον τα εξαρτήματα που έμοιαζαν με κουδουνάκια και κρέμονταν στην είσοδο της σκηνής, καθώς επίσης τα βαριά μποτάκια και τα ρούχα ορειβασίας που είναι απαραίτητα για την επιβίωση στο βουνό.
Το πιο δυνατό σημείο της συνάντησης όμως, ήταν ο προβληματισμός για το ποιο είναι τελικά το δικό μας βουνό. Ο καλεσμένος μας μίλησε για την προσπάθεια, τον φόβο, την αποτυχία και το θάρρος να κάνουμε το πρώτο βήμα, μεταφέροντας στα παιδιά μια σπουδαία αλήθεια: ότι στη ζωή δεν είναι πάντα σημαντικό να ξέρεις αν θα τα καταφέρεις, αλλά να βρίσκεις τη δύναμη να προσπαθείς ξανά. Το ορειβατικό μήνυμά του «Stop – Think – Observe – Plan» (Σταμάτα – Σκέψου – Παρατήρησε – Σχεδίασε), αποτελεί έναν αληθινό οδηγό επιβίωσης αλλά και μια σπουδαία στρατηγική ζωής για τη διαχείριση κάθε καθημερινής δυσκολίας.
Στο κλείσιμο της εκδήλωσης, οι μαθητές του χάρισαν πανέμορφες ζωγραφιές ατομικές και ομαδικές και οι Σύλλογοι Διδασκόντων των δύο σχολείων ένα ευχαριστήριο κάδρο με ένα τιμητικό κείμενο, καθώς επίσης και μια ιστορική έκδοση της ιστορίας της πόλης του Ναυπλίου.
Ξεκινώντας, λοιπόν από το Ναύπλιο – υψόμετρο 12μ. «ανεβήκαμε» μαζί με τον Φώτη Θεοχάρη στο Έβερεστ – υψόμετρο 8.848μ., γνωρίζοντας ορειβασία και παίρνοντας παράλληλα ,πολύτιμα μαθήματα ήθους και καθημερινού αγώνα. Ευχαριστούμε από καρδιάς τον Φώτη Θεοχάρη για την έμπνευση που μας χάρισε και κρατάμε την πανέμορφη ευχή του: «κάθε παιδί, όταν βρει το δικό του βουνό, να σηκώσει το βλέμμα ψηλά και να ξεκινήσει, γιατί τα μεγαλύτερα βουνά της ζωής δεν έχουν πάντα χιόνι, αλλά έχουν όνειρα!»
Το πιο δυνατό σημείο της συνάντησης όμως, ήταν ο προβληματισμός για το ποιο είναι τελικά το δικό μας βουνό. Ο καλεσμένος μας μίλησε για την προσπάθεια, τον φόβο, την αποτυχία και το θάρρος να κάνουμε το πρώτο βήμα, μεταφέροντας στα παιδιά μια σπουδαία αλήθεια: ότι στη ζωή δεν είναι πάντα σημαντικό να ξέρεις αν θα τα καταφέρεις, αλλά να βρίσκεις τη δύναμη να προσπαθείς ξανά. Το ορειβατικό μήνυμά του «Stop – Think – Observe – Plan» (Σταμάτα – Σκέψου – Παρατήρησε – Σχεδίασε), αποτελεί έναν αληθινό οδηγό επιβίωσης αλλά και μια σπουδαία στρατηγική ζωής για τη διαχείριση κάθε καθημερινής δυσκολίας.
Στο κλείσιμο της εκδήλωσης, οι μαθητές του χάρισαν πανέμορφες ζωγραφιές ατομικές και ομαδικές και οι Σύλλογοι Διδασκόντων των δύο σχολείων ένα ευχαριστήριο κάδρο με ένα τιμητικό κείμενο, καθώς επίσης και μια ιστορική έκδοση της ιστορίας της πόλης του Ναυπλίου.
Ξεκινώντας, λοιπόν από το Ναύπλιο – υψόμετρο 12μ. «ανεβήκαμε» μαζί με τον Φώτη Θεοχάρη στο Έβερεστ – υψόμετρο 8.848μ., γνωρίζοντας ορειβασία και παίρνοντας παράλληλα ,πολύτιμα μαθήματα ήθους και καθημερινού αγώνα. Ευχαριστούμε από καρδιάς τον Φώτη Θεοχάρη για την έμπνευση που μας χάρισε και κρατάμε την πανέμορφη ευχή του: «κάθε παιδί, όταν βρει το δικό του βουνό, να σηκώσει το βλέμμα ψηλά και να ξεκινήσει, γιατί τα μεγαλύτερα βουνά της ζωής δεν έχουν πάντα χιόνι, αλλά έχουν όνειρα!»
