.webp "ΚΑΦΕΚΟΠΤΕΙΟ ΝΕΚΤΑΡ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ")
Κοινωνικού Θεολόγου M. Th.
Υποψ. Διδάκτωρ ΕΚΠΑ
Ιστορικού της Εκκλησιάς της Ελλάδος.
Η παρουσία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου, στην Αργολίδα και συγκεκριμένα στη Νέα Κίο, για πρώτη φορά, αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημαντικό και ιστορικό γεγονός, για την τοπική κοινωνία και την Εκκλησία.
Η επίσκεψη αυτή συνιστά τιμή και ευλογία, αναδεικνύοντας τους διαχρονικούς δεσμούς της Αργολίδας με το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Ορθοδοξία, η οποία είχε ξεκινήσει επί μακαριστού Μητροπολίτη Αργολίδος Ιάκωβό Β’.
Ο Θεόδωρος Β΄, κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης, κρητικός στην καταγωγή, είναι μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Η προσωπικότητά του μπορεί να προσεγγιστεί όχι μόνο μέσα από το αξίωμά του, αλλά κυρίως μέσα από τον τρόπο με τον οποίο άσκησε την ποιμαντική και ιεραποστολική του διακονία. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β΄, λόγω του τεράστιου ανθρωπιστικού και ιεραποστολικού του έργου, έχει χαρακτηριστεί ως ο Πατριάρχης της αγάπης και των ορφανών, επειδή αφιέρωσε τη ζωή του στη στήριξη των φτωχών και των παιδιών στην Αφρική.
Ιστορικά το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, είναι το δεύτερο στα πρεσβεία τιμής των Εκκλησιών, μετα το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και ο εκάστοτε Πατριάρχης, φέρει τον πιο «βαρύ» τίτλο, που έχει δοθεί ποτέ σε άνθρωπο επί γης. Ονομάζεται ως Πάπας και Πατριάρχης, ως Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Ποιμένων, Αρχιερεύς αρχιερέων, τρίτος καί δέκατος των Αποστόλων και Κριτής της Οικουμένης. Ο μεγαλοπρεπείς αυτός τίτλος αποδίδετε ως ένδειξη τιμής για την τεράστια ιστορική, πνευματική και αποστολική σημασία του Πατριαρχείου του στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού.
Ιδιαιτέρως δε ο Πατριάρχης Θεόδωρος Β΄, παρά το υψηλό εκκλησιαστικό αξίωμά του, παρουσιάζεται ως άνθρωπος απλός, άμεσος και προσιτός. Η ίδια η παράδοση του Πατριαρχείου τον χαρακτηρίζει για το «μειλίχιον» του χαρακτήρα του, δηλαδή για την πραότητα, την ηπιότητα και την καλοσύνη του. Κεντρικό στοιχείο της προσωπικότητάς του φαίνεται να είναι η αγάπη χωρίς διακρίσεις. Η πολυετής παρουσία του στην Αφρική συνδέθηκε με σχολεία, νοσοκομεία, ναούς, ιεραποστολικά κέντρα και κοινωνικές δομές. Ο Θεόδωρος Β΄ δεν αντιμετωπίζει την Εκκλησία μόνο ως θεσμό αλλά ως παρουσία μέσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Ως Μητροπολίτης Καμερούν και αργότερα Ζιμπάμπουε ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δραστηριότητα, με ιδιαίτερη μέριμνα για την παιδεία, την υγεία και τη στήριξη των τοπικών κοινωνιών.
Η προσωπικότητα του Πατριάρχη Θεοδώρου Β΄ θα μπορούσε να συνοψιστεί σε έναν συνδυασμό πραότητας, ανθρωπιάς, πνευματικότητας, ιεραποστολικού ζήλου, μορφωτικής καλλιέργειας και εξωστρέφειας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι αυτά τα στοιχεία δεν έμειναν σε επίπεδο λόγων, αλλά εκφράστηκαν μέσα από πολυετή παρουσία και έργο στην Αφρική. Γι’ αυτό και η εικόνα του ως «Πατριάρχη της Αγάπης» αποτελεί ίσως την πιο χαρακτηριστική συνοπτική αποτύπωση της προσωπικότητάς του.
Έτσι, η παρουσία του Πατριάρχη Θεοδώρου, στην Αργολίδα και γενικότερα στην Ελλάδα, λειτουργεί ως φάρος αξιών σε περιόδους ηθικής και πνευματικής κρίσης ενώ παράλληλα αποτελεί ένα ζωντανό σύνδεσμο της Αργολίδας, με το Παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και με τη διαχρονική μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον αφρικανικό χώρο.
Ο Θεόδωρος Β΄, κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης, κρητικός στην καταγωγή, είναι μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Η προσωπικότητά του μπορεί να προσεγγιστεί όχι μόνο μέσα από το αξίωμά του, αλλά κυρίως μέσα από τον τρόπο με τον οποίο άσκησε την ποιμαντική και ιεραποστολική του διακονία. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β΄, λόγω του τεράστιου ανθρωπιστικού και ιεραποστολικού του έργου, έχει χαρακτηριστεί ως ο Πατριάρχης της αγάπης και των ορφανών, επειδή αφιέρωσε τη ζωή του στη στήριξη των φτωχών και των παιδιών στην Αφρική.
Ιστορικά το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, είναι το δεύτερο στα πρεσβεία τιμής των Εκκλησιών, μετα το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και ο εκάστοτε Πατριάρχης, φέρει τον πιο «βαρύ» τίτλο, που έχει δοθεί ποτέ σε άνθρωπο επί γης. Ονομάζεται ως Πάπας και Πατριάρχης, ως Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Ποιμένων, Αρχιερεύς αρχιερέων, τρίτος καί δέκατος των Αποστόλων και Κριτής της Οικουμένης. Ο μεγαλοπρεπείς αυτός τίτλος αποδίδετε ως ένδειξη τιμής για την τεράστια ιστορική, πνευματική και αποστολική σημασία του Πατριαρχείου του στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού.
Ιδιαιτέρως δε ο Πατριάρχης Θεόδωρος Β΄, παρά το υψηλό εκκλησιαστικό αξίωμά του, παρουσιάζεται ως άνθρωπος απλός, άμεσος και προσιτός. Η ίδια η παράδοση του Πατριαρχείου τον χαρακτηρίζει για το «μειλίχιον» του χαρακτήρα του, δηλαδή για την πραότητα, την ηπιότητα και την καλοσύνη του. Κεντρικό στοιχείο της προσωπικότητάς του φαίνεται να είναι η αγάπη χωρίς διακρίσεις. Η πολυετής παρουσία του στην Αφρική συνδέθηκε με σχολεία, νοσοκομεία, ναούς, ιεραποστολικά κέντρα και κοινωνικές δομές. Ο Θεόδωρος Β΄ δεν αντιμετωπίζει την Εκκλησία μόνο ως θεσμό αλλά ως παρουσία μέσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Ως Μητροπολίτης Καμερούν και αργότερα Ζιμπάμπουε ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δραστηριότητα, με ιδιαίτερη μέριμνα για την παιδεία, την υγεία και τη στήριξη των τοπικών κοινωνιών.
Η προσωπικότητα του Πατριάρχη Θεοδώρου Β΄ θα μπορούσε να συνοψιστεί σε έναν συνδυασμό πραότητας, ανθρωπιάς, πνευματικότητας, ιεραποστολικού ζήλου, μορφωτικής καλλιέργειας και εξωστρέφειας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι αυτά τα στοιχεία δεν έμειναν σε επίπεδο λόγων, αλλά εκφράστηκαν μέσα από πολυετή παρουσία και έργο στην Αφρική. Γι’ αυτό και η εικόνα του ως «Πατριάρχη της Αγάπης» αποτελεί ίσως την πιο χαρακτηριστική συνοπτική αποτύπωση της προσωπικότητάς του.
Έτσι, η παρουσία του Πατριάρχη Θεοδώρου, στην Αργολίδα και γενικότερα στην Ελλάδα, λειτουργεί ως φάρος αξιών σε περιόδους ηθικής και πνευματικής κρίσης ενώ παράλληλα αποτελεί ένα ζωντανό σύνδεσμο της Αργολίδας, με το Παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και με τη διαχρονική μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον αφρικανικό χώρο.
.webp "ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ")