Αποχαιρετισμός στον Δημήτρη

Φεύγοντας

με τον ερχομό του φθινοπώρου

γνώριζες ότι
η ασπρόμαυρη ταινία
που πρωταγωνιστούσες
έφτανε στη τελευταία σκηνή

-πάντα στις ταινίες
η τελευταία σκηνή
είνε η λέξη τέλος-

τότε ήταν
που κατάφερες να βάψεις
με χρώμα τον καμβά
της αναχώρησης
και τον φόβο του θανάτου
που ηττήθηκε…

φτάνοντας
στο όριο της ανυπαρξίας
αποκοιμήθηκες γλυκά
πάνω στο μάγουλο
του μαξιλαριού

ολοκληρώνοντας τις πλάνες
που δείπνησες με τους φίλους
και το κύρτωμα του χώρου
και του χρόνου
που ζωγράφιζαν οι σκιές

τα μηνύματα
που σου στέλνουμε
θα σε βρίσκουν όπου κι αν είσαι
ακόμα κι εκεί που δεν θα είσαι

σεπτέμβρης 2026
Θεοδόσης Σ. Σπαντιδέας