.webp "ΚΑΦΕΚΟΠΤΕΙΟ ΝΕΚΤΑΡ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ")
Καινοτόμος και σε ιδέες και σε δράσεις.
Μια διαφορετική τοπική παράταξη ξεπήδησε από τις δικές του πρωτοβουλίες… μακριά από το παραδοσιακό παραγοντίστικο αλισβερίσι… Μια παράταξη στηριγμένη στη λαϊκή συμμετοχή, στον δημοκρατικό διάλογο, στην αναζήτηση νέων πιο αποτελεσματικών λύσεων… Μια παράταξη που έμενε μακριά από τις μίζερες προσωπικές αντιδικίες, τις ατέρμονες αντεγκλήσεις και την συνήθη τοξικότητα των τοπικών μας πραγμάτων. Μια παράταξη που δεν καβάλησε ποτέ το καλάμι και να θεωρεί ότι διαθέτει το αλάθητο, αλλά μιλούσε με την απλή ανθρώπινη καθημερινή γλώσσα.Όλη η αυτή η προσπάθεια φέρνει την προσωπική του σφραγίδα και θα μείνει ανεξίτηλη στο μέλλον. Ελπίζω εκεί από τον ουρανό ο Δημήτρης να βλέπει τη συνέχεια της προσπάθειας. Στα χέρια μας είναι η ευθύνη, να τον ικανοποιούμε.
Ο αέρας του ριζοσπαστικού λόγου έπαψε πνέει… Ο Δημήτρης Παπαδημόπουλος δεν βάδιζε μόνο στα πεπατημένα μονοπάτια της παραδοσιακής πολιτικής ζωής. Προσπαθούσε, πειραματιζόταν, αγωνιζόταν για να ανοίξει νέους δρόμους. Πολλές φορές για μας τους «παραδοσιακούς» ήταν απρόβλεπτες οι επιλογές του… αλλά είχαν εκείνη την ωραιότητα που αποπνέει κάθε ριζοσπαστική προσπάθεια.
Θα λέγαμε στην απλή γλώσσα του λαού: «Το έψαχνε το πράγμα». Δεν θεωρούσε τίποτε δεδομένο. Τα πάντα τελούσαν υπό διερεύνηση. Με μια απερίγραπτη επιμονή. Δεν ξέρω, αν μπορεί να βρει συνεχιστές. Όμως τα προβλήματα του τόπου θέλουν αυτόν τον ριζοσπαστικό λόγο να ακούγεται για να οδηγηθούν κάποτε σε λύση.
Στην συνδικαλιστική του πρακτική τόσο σαν ανεξάρτητος στην Οδοντιατρική της Αθήνας στα φοιτητικά του χρόνια όσο και σαν Πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αργολίδας ξέφυγε από τη μίζερη διεκδίκηση κοινότοπων συντεχνιακών ζητημάτων. Έβλεπε άλλες διαστάσεις… Την ιστορία του κλάδου, την κοινωνική προσφορά, τα καθημερινά προβλήματα των συναδέλφων του… Δραστηριότητες που του έφεραν μια θετική αναγνώριση όχι μόνο από τον Οδοντιατρικό κόσμο, αλλά και από ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
Στον πολιτισμό έφερε τομή. Ήταν ο πρώτος στην Αργολίδα που έφερε τις Θετικές Επιστήμες (με την Αστρονομία) στα πολιτιστικά δρώμενα και την εξύψωσε σε ίση μοίρα με τα υπόλοιπα. Δεν περιορίστηκε σε ένα στενό κλαμπ «περίεργων», αλλά έφερε την Αστρονομική παρατήρηση σαν δραστηριότητα στα σχολεία. Για να κατανοήσουμε την ωφέλεια από την προσπάθειά του, υπενθυμίζω πως η Αστρονομία – Κοσμογραφία έχει σταματήσει να διδάσκεται εδώ και είκοσι χρόνια στην Μέση Εκπαίδευση… ήταν αυτά τα χρόνια που «έτρεχε ο Δημήτρης με τα τηλεσκόπια».
Ο λόγος του είχε πάντοτε μια κινηματική λογική… στα μείζονα τοπικά προβλήματα Καραθώνα, Νερό, Ξενία δεν περιοριζόταν στον διάλογο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, όπου οι πλειοψηφίες και μειοψηφίες είναι δεδομένες. Απευθυνόταν στο κοινωνικό σύνολο. Και είχε αυτή τη δυνατότητα γιατί δεν είχε ιδεοληπτικές παροπίδες και παραταξιακές προκαταλήψεις.
Είχε το θάρρος να αναφωνήσει mea culpa , όπως για το περιβόητο Μουσείο στην παλιά Εθνική Τράπεζα και να οδηγήσει όλο το Δημοτικό Συμβούλιο σε αναθεώρηση της στάσης του.Ενεργός στους συλλόγους γονέων.
Ενδιαφερόταν για τα παιδιά του, για τη βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής στα σχολεία, για να δημιουργηθεί ένα ανθρώπινο περιβάλλον της λειτουργίας τους.
Ο αέρας σταμάτησε ξαφνικά … Ξημερώματα Σαββάτου… Ίσως να ήμουν ο τελευταίος που τηλεφωνήθηκα μαζί του… μου έδωσε οδηγίες για ένα οδοντιατρικό πρόβλημα… Δεν αρνιόταν ποτέ την προσφορά του στους πάσχοντες… πιστός στον όρκο του.
Θα τον θυμόμαστε πάντα… σαν μια θετική ανάμνηση… σαν ένα παράδειγμα προς μίμηση…Ευχόμαστε τα πιο θερμά συλλυπητήρια στη γυναίκα του, τα παιδιά του, τον αδερφό του, την μητέρα του… σε όλους όσους τον αγάπησαν πραγματικά…
Η κηδεία του θα γίνει στο κοιμητήριο του Μάνεσι (ναός Αγίων Πάντων) τη Δευτέρα 28/9/2026 στις 16.30.
Μια διαφορετική τοπική παράταξη ξεπήδησε από τις δικές του πρωτοβουλίες… μακριά από το παραδοσιακό παραγοντίστικο αλισβερίσι… Μια παράταξη στηριγμένη στη λαϊκή συμμετοχή, στον δημοκρατικό διάλογο, στην αναζήτηση νέων πιο αποτελεσματικών λύσεων… Μια παράταξη που έμενε μακριά από τις μίζερες προσωπικές αντιδικίες, τις ατέρμονες αντεγκλήσεις και την συνήθη τοξικότητα των τοπικών μας πραγμάτων. Μια παράταξη που δεν καβάλησε ποτέ το καλάμι και να θεωρεί ότι διαθέτει το αλάθητο, αλλά μιλούσε με την απλή ανθρώπινη καθημερινή γλώσσα.Όλη η αυτή η προσπάθεια φέρνει την προσωπική του σφραγίδα και θα μείνει ανεξίτηλη στο μέλλον. Ελπίζω εκεί από τον ουρανό ο Δημήτρης να βλέπει τη συνέχεια της προσπάθειας. Στα χέρια μας είναι η ευθύνη, να τον ικανοποιούμε.
Ο αέρας του ριζοσπαστικού λόγου έπαψε πνέει… Ο Δημήτρης Παπαδημόπουλος δεν βάδιζε μόνο στα πεπατημένα μονοπάτια της παραδοσιακής πολιτικής ζωής. Προσπαθούσε, πειραματιζόταν, αγωνιζόταν για να ανοίξει νέους δρόμους. Πολλές φορές για μας τους «παραδοσιακούς» ήταν απρόβλεπτες οι επιλογές του… αλλά είχαν εκείνη την ωραιότητα που αποπνέει κάθε ριζοσπαστική προσπάθεια.
Θα λέγαμε στην απλή γλώσσα του λαού: «Το έψαχνε το πράγμα». Δεν θεωρούσε τίποτε δεδομένο. Τα πάντα τελούσαν υπό διερεύνηση. Με μια απερίγραπτη επιμονή. Δεν ξέρω, αν μπορεί να βρει συνεχιστές. Όμως τα προβλήματα του τόπου θέλουν αυτόν τον ριζοσπαστικό λόγο να ακούγεται για να οδηγηθούν κάποτε σε λύση.
Στην συνδικαλιστική του πρακτική τόσο σαν ανεξάρτητος στην Οδοντιατρική της Αθήνας στα φοιτητικά του χρόνια όσο και σαν Πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αργολίδας ξέφυγε από τη μίζερη διεκδίκηση κοινότοπων συντεχνιακών ζητημάτων. Έβλεπε άλλες διαστάσεις… Την ιστορία του κλάδου, την κοινωνική προσφορά, τα καθημερινά προβλήματα των συναδέλφων του… Δραστηριότητες που του έφεραν μια θετική αναγνώριση όχι μόνο από τον Οδοντιατρικό κόσμο, αλλά και από ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
Στον πολιτισμό έφερε τομή. Ήταν ο πρώτος στην Αργολίδα που έφερε τις Θετικές Επιστήμες (με την Αστρονομία) στα πολιτιστικά δρώμενα και την εξύψωσε σε ίση μοίρα με τα υπόλοιπα. Δεν περιορίστηκε σε ένα στενό κλαμπ «περίεργων», αλλά έφερε την Αστρονομική παρατήρηση σαν δραστηριότητα στα σχολεία. Για να κατανοήσουμε την ωφέλεια από την προσπάθειά του, υπενθυμίζω πως η Αστρονομία – Κοσμογραφία έχει σταματήσει να διδάσκεται εδώ και είκοσι χρόνια στην Μέση Εκπαίδευση… ήταν αυτά τα χρόνια που «έτρεχε ο Δημήτρης με τα τηλεσκόπια».
Ο λόγος του είχε πάντοτε μια κινηματική λογική… στα μείζονα τοπικά προβλήματα Καραθώνα, Νερό, Ξενία δεν περιοριζόταν στον διάλογο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, όπου οι πλειοψηφίες και μειοψηφίες είναι δεδομένες. Απευθυνόταν στο κοινωνικό σύνολο. Και είχε αυτή τη δυνατότητα γιατί δεν είχε ιδεοληπτικές παροπίδες και παραταξιακές προκαταλήψεις.
Είχε το θάρρος να αναφωνήσει mea culpa , όπως για το περιβόητο Μουσείο στην παλιά Εθνική Τράπεζα και να οδηγήσει όλο το Δημοτικό Συμβούλιο σε αναθεώρηση της στάσης του.Ενεργός στους συλλόγους γονέων.
Ενδιαφερόταν για τα παιδιά του, για τη βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής στα σχολεία, για να δημιουργηθεί ένα ανθρώπινο περιβάλλον της λειτουργίας τους.
Ο αέρας σταμάτησε ξαφνικά … Ξημερώματα Σαββάτου… Ίσως να ήμουν ο τελευταίος που τηλεφωνήθηκα μαζί του… μου έδωσε οδηγίες για ένα οδοντιατρικό πρόβλημα… Δεν αρνιόταν ποτέ την προσφορά του στους πάσχοντες… πιστός στον όρκο του.
Θα τον θυμόμαστε πάντα… σαν μια θετική ανάμνηση… σαν ένα παράδειγμα προς μίμηση…Ευχόμαστε τα πιο θερμά συλλυπητήρια στη γυναίκα του, τα παιδιά του, τον αδερφό του, την μητέρα του… σε όλους όσους τον αγάπησαν πραγματικά…
Η κηδεία του θα γίνει στο κοιμητήριο του Μάνεσι (ναός Αγίων Πάντων) τη Δευτέρα 28/9/2026 στις 16.30.
.webp "ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ")