Λαϊκή Ενότητα - Ανυπότακτη Αριστερά Αργολίδας: Η ημέρα της απελευθέρωσης του Ναυπλίου (6 Οκτωβρίου 1944) θα πρέπει να τιμηθεί όπως της αρμόζει!

Στις 6 Οκτωβρίου 1944, τερματίστηκε η Κατοχή στο Ναύπλιο, την πρωτεύουσα της Αργολίδας και λίγες μέρες μετά και της πρωτεύουσας της χώρας.

Η απελευθέρωση δεν ήρθε ως δώρο των Συμμάχων. Αντιθέτως ήταν καρπός του λαϊκού αγώνα που οργάνωσαν κυρίως το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣστα βουνά, στις πόλεις και τα χωριά της Αργολίδας και όλης της Ελλάδας καθώς και της αντιφασιστικής νίκης των λαών με τον Κόκκινο Στρατό να τσακίζει τον φασισμό προελαύνοντας τελικά ως το Βερολίνο.

Κατά την αποχώρηση τους,οι Γερμανοί, στα μέσα Σεπτεμβρίου, πιεζόμενοι από τον ΕΛΑΣ να εγκαταλείψουν κακήν κακώς την Πελοπόννησο ώστε να μην εγκλωβιστούν σε αυτήν, παρέδωσαν το Ναύπλιο στα εξοπλισμένα από αυτούς προδοτικά Τάγματα Ασφαλείας.

Η Αργολίδα εντωμεταξύ,ήδη από το 1942, συμμετείχε στο οργανωμένο αντάρτικο, και ο ΕΛΑΣ με χιλιάδες άνδρες, ήταν η κυρίαρχη δύναμη ειδικά στην ύπαιθρο όπου οι Γερμανοί δεν τολμούσαν να βγουν εύκολα.

Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΛΑΣ και Ταγμάτων Ασφαλείας που οδήγησαν τις δυνάμεις των ταγμάτων ασφαλείας και της χωροφυλακής να αποχωρήσουν προς τις Σπέτσες.

Το Ναύπλιο μετά από περισσότερα από τρία χρόνια σκλαβιάς ήταν ελεύθερο!

Οι μάχες που είχαν προηγηθεί στον Αχλαδόκαμπο, στον Μελιγαλά, στην Καλαμάτα και αλλού είχαν αποδείξει ότι χωρίς τους προστάτες τους, τους Γερμανούς κατακτητές, τα τάγματα ασφαλείας δεν είχαν καμία τύχη μπροστά στον ΕΛΑΣ.

Λίγες ημέρες αργότερα, την 6η Οκτωβρίου, ο ΕΛΑΣ εισήλθε πανηγυρικά στο Ναύπλιο, με επικεφαλής έφιππο τον στρατηγό Π. Λούρη, ενώ οι αντάρτες τραγουδούσαν «στ’ άρματα, στ’ άρματα». Στην είσοδο της πόλης τους υποδέχθηκε επίσημα επιτροπή πολιτών με επικεφαλής τον δήμαρχο Μ. Λάμπρου, του οποίου ο γιος είχε απαγχονιστεί από τους Γερμανούς. Η παρουσία του συμβόλιζε τη σύνδεση της τοπικής κοινωνίας με τον αγώνα κατά του κατακτητή, αφού η θυσία της οικογένειάς του ήταν κοινή με εκείνη πολλών Ναυπλιωτών.

Στην Πλατεία Συντάγματος, από το μπαλκόνι της Εθνικής Τράπεζας, ο στρατηγός Λούρης μίλησε για τη δράση του ΕΛΑΣ στην Κατοχή και τη συμβολή του στην απελευθέρωση της πατρίδας. Πύρινους λόγους εκφώνησαν και στελέχη της ΕΠΟΝ, με επικεφαλής τον Σπ. Δημόπουλο.

Η νεολαία που έδωσε τη μάχη της Αντίστασης διεκδικούσε την θέση που της άρμοζε για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, όπως και οι αγρότες, οι εργάτες, οι γυναίκες που κατέκτησαν με την συμμετοχή τους στον αγώνα επάξια την ισοτιμία τους με τους άνδρες και ολόκληρος ο Λαός που ζούσε ως τότε στο περιθώριο της κοινωνικής και πολύ περισσότερο της πολιτικής ζωής.

Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εγκαταστάθηκαν σε κομβικά κτίρια της πόλης, όπως της Αστυνομίας και της Ανωτέρας Διοίκησης Χωροφυλακής, και παρέμειναν στο Ναύπλιο μέχρι την κατάπτυστη συμφωνία της Βάρκιζας.

Οι δυνάμεις των γερμανοτσολιάδων (ταγματασφαλιτών), από τις Σπέτσες μεταφέρθηκαν λίγο αργότερα στην Αθήνα για να επανεξοπλιστούν από τους Άγγλους αυτήν την φορά και να πολεμήσουν και πάλι ενάντια στον ελληνικό λαό στα Δεκεμβριανά υπό τις διαταγές του Άγγλου Στρατηγού Σκόμπι και του Τσώρτσιλ.

Κι όμως η ιστορική αυτή ημέρα αυτή είναι σήμερα άγνωστη για τους περισσότερους κατοίκους της περιοχής.

Το Ναύπλιο και η Αργολίδα δεν γιορτάζουν την λήξη της Κατοχής και την απελευθέρωσή τους, παρά τις θυσίες τόσων που έπεσαν για να γίνει αυτή πραγματικότητα.

Δεν αναφέρεται στις σχολικές εορτές, στα σχολικά βιβλία, δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο για την ημέρα αυτή στο Ναύπλιο.

Αντιθέτως δεν λείπουν τα κατάπτυστα μνημεία και προτομές στο Ναύπλιο και την ευρύτερη περιοχή που τιμούν τους δωσίλογους, τους συνεργάτες των κατακτητών της χώρας μας.

Αν δεν υπήρχαν οι φωτογραφίες, τα ανεκτίμητης αξίας ιστορικά ντοκουμέντα του φωτογράφου Κώστα Καραχάλιου, για την ημέρα αυτή θα γνώριζαν ακόμα λιγότεροι.

Είναι και αυτό ένα στιγμιότυπο από την παραχάραξη της πραγματικής ιστορίας της χώρας, της εποποιίας της Εθνικής Αντίστασης που αυτοί που την δημιούργησαν βρέθηκαν μετά την απελευθέρωση στα ξερονήσια, τις φυλακές και τα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Για δεκαετίες η αναφορά και μόνο της λέξης ΕΑΜ ήταν αρκετή για να χαρακτηριστεί ο οποιοσδήποτε πολίτης «απειλή για την δημόσια τάξη» από το μετεμφυλιακό «κράτος των εθνικοφρόνων».

Σήμερα η ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων» που προωθείται κυρίως από την κυβέρνηση της ΝΔ, την Ε.Ε. και διάφορους άλλους, εμφανίζει αυτούς που πολεμούσαν τον φασισμό και για την ελευθερία της πατρίδας τους ως ίδιους με τους Γερμανούς ναζί και τους Ιταλούς φασίστες.

Έχουν το θράσος οι πολιτικοί απόγονοι αυτών που απουσίασαν από την Αντίσταση αλλά και αυτών που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά, να παρουσιάζουν τους αγωνιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ που συσπείρωσαν την συντριπτική πλειοψηφία του Λαού ως «κόκκινους φασίστες».

Διαστρεβλώνοντας την ιστορία που γράφτηκε με το αίμα δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συμβάλλουν στην άνοδο φασιστικών ιδεολογημάτων δικαιολογώντας την δολοφονική δράση κάθε λογής κασιδιάρηδων σήμερα. Να λοιπόν άλλη μια απόδειξη πως «το σύστημα» προωθεί τον φασισμό.

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ!

Η ημέρα της απελευθέρωσης του Ναυπλίου, με την χρήση και των ιστορικών φωτογραφικών ντοκουμέντων που υπάρχουν θα πρέπει να τιμηθεί όπως της αρμόζει!

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ-ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ