.webp "ΚΑΦΕΚΟΠΤΕΙΟ ΝΕΚΤΡΑ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ")
Ένας ιδιαίτερα σπάνιος επισκέπτης για τα ελληνικά δεδομένα εντοπίστηκε στον Υδροβιότοπο Ναυπλίου – Νέας Κίου στην Αργολίδα την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026. Πρόκειται για τον Έλανο (Elanus caeruleus), γνωστό διεθνώς ως Black-winged Kite.
Η παρουσία του συγκεκριμένου αρπακτικού αποτελεί ξεχωριστό γεγονός για την ελληνική ορνιθολογική κοινότητα, καθώς ο Έλανος θεωρείται στην Ελλάδα εξαιρετικά σπάνιος και τυχαίος επισκέπτης.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, αντίθετα, η κατάσταση διατήρησής του χαρακτηρίζεται ως «Ελαχίστης Ανησυχίας» (Least Concern), καθώς διαθέτει μεγάλους πληθυσμούς κυρίως στην Αφρική και την Ασία.
Ένα εντυπωσιακό αρπακτικό
Αν και στην καθομιλουμένη μπορεί να αποκαλείται «γεράκι», λόγω του μεγέθους και του χαρακτηριστικού τρόπου πτήσης του, ο Έλανος ανήκει στην οικογένεια των Αετιδών (Accipitridae) και όχι στην οικογένεια των πραγματικών γερακιών (Falconidae).
Έχει μήκος περίπου 30–35 εκατοστά, ενώ το άνοιγμα των φτερών του μπορεί να φτάσει τα 80–90 εκατοστά.
Ξεχωρίζει για τον χαρακτηριστικό χρωματισμό του: το στήθος και η κοιλιά του είναι κατάλευκα, η ράχη του ανοιχτό γκρίζα, ενώ στους ώμους φέρει έντονα μαύρα σημάδια.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα κατακόκκινα μάτια του, τα οποία είναι στραμμένα προς τα εμπρός και του προσδίδουν μια εμφάνιση που θυμίζει σε κάποιο βαθμό κουκουβάγια.
Αν και στην καθομιλουμένη μπορεί να αποκαλείται «γεράκι», λόγω του μεγέθους και του χαρακτηριστικού τρόπου πτήσης του, ο Έλανος ανήκει στην οικογένεια των Αετιδών (Accipitridae) και όχι στην οικογένεια των πραγματικών γερακιών (Falconidae).
Έχει μήκος περίπου 30–35 εκατοστά, ενώ το άνοιγμα των φτερών του μπορεί να φτάσει τα 80–90 εκατοστά.
Ξεχωρίζει για τον χαρακτηριστικό χρωματισμό του: το στήθος και η κοιλιά του είναι κατάλευκα, η ράχη του ανοιχτό γκρίζα, ενώ στους ώμους φέρει έντονα μαύρα σημάδια.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα κατακόκκινα μάτια του, τα οποία είναι στραμμένα προς τα εμπρός και του προσδίδουν μια εμφάνιση που θυμίζει σε κάποιο βαθμό κουκουβάγια.
Ένας σπάνιος επισκέπτης της Ελλάδας
Ο Έλανος αναπαράγεται κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική, τη νότια Ασία και τη νοτιοδυτική Ευρώπη, με σημαντική παρουσία στην Ιβηρική Χερσόνησο και τη νότια Γαλλία.
Στην Ελλάδα δεν αναπαράγεται. Οι ελάχιστες καταγραφές του στη χώρα μας, μεταξύ άλλων στον Εθνικό Δρυμό Σχινιά – Μαραθώνα και κατά μήκος της ανατολικής ακτογραμμής, αφορούν περιπλανώμενα άτομα, τα οποία πιθανότατα έχουν ξεστρατίσει κατά τη φθινοπωρινή τους μετακίνηση προς την Αφρική.
Για τον λόγο αυτό, κάθε καταγραφή του στον ελλαδικό χώρο αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για τους παρατηρητές πουλιών και την ελληνική ορνιθολογική κοινότητα.
Ο χαρακτηριστικός τρόπος κυνηγιού
Ο Έλανος προτιμά ανοιχτές στεπώδεις ή ημιερημικές εκτάσεις, καθώς και καλλιέργειες με διάσπαρτα δέντρα.
Τρέφεται κυρίως με μικρά τρωκτικά, έντομα και μικρά πουλιά. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματά του είναι η ικανότητά του να παραμένει σχεδόν ακίνητος στον αέρα, πραγματοποιώντας το γνωστό hovering, καθώς ερευνά το έδαφος από ψηλά.
Από αυτή τη θέση μπορεί να εφορμήσει με μεγάλη ακρίβεια στο θήραμά του, θυμίζοντας ως προς την τεχνική αυτή άλλα αρπακτικά, όπως το κιρκινέζι.
Η σπάνια παρουσία του στον Υδροβιότοπο Ναυπλίου – Νέας Κίου προσθέτει ακόμη μία ξεχωριστή καταγραφή στην πλούσια ορνιθοπανίδα της Αργολίδας και αναδεικνύει τη σημασία του υγροτόπου ως σημαντικού χώρου για τη διέλευση και την παρατήρηση μεταναστευτικών και περιπλανώμενων ειδών.
Ο Έλανος αναπαράγεται κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική, τη νότια Ασία και τη νοτιοδυτική Ευρώπη, με σημαντική παρουσία στην Ιβηρική Χερσόνησο και τη νότια Γαλλία.
Στην Ελλάδα δεν αναπαράγεται. Οι ελάχιστες καταγραφές του στη χώρα μας, μεταξύ άλλων στον Εθνικό Δρυμό Σχινιά – Μαραθώνα και κατά μήκος της ανατολικής ακτογραμμής, αφορούν περιπλανώμενα άτομα, τα οποία πιθανότατα έχουν ξεστρατίσει κατά τη φθινοπωρινή τους μετακίνηση προς την Αφρική.
Για τον λόγο αυτό, κάθε καταγραφή του στον ελλαδικό χώρο αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για τους παρατηρητές πουλιών και την ελληνική ορνιθολογική κοινότητα.
Ο χαρακτηριστικός τρόπος κυνηγιού
Ο Έλανος προτιμά ανοιχτές στεπώδεις ή ημιερημικές εκτάσεις, καθώς και καλλιέργειες με διάσπαρτα δέντρα.
Τρέφεται κυρίως με μικρά τρωκτικά, έντομα και μικρά πουλιά. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματά του είναι η ικανότητά του να παραμένει σχεδόν ακίνητος στον αέρα, πραγματοποιώντας το γνωστό hovering, καθώς ερευνά το έδαφος από ψηλά.
Από αυτή τη θέση μπορεί να εφορμήσει με μεγάλη ακρίβεια στο θήραμά του, θυμίζοντας ως προς την τεχνική αυτή άλλα αρπακτικά, όπως το κιρκινέζι.
Η σπάνια παρουσία του στον Υδροβιότοπο Ναυπλίου – Νέας Κίου προσθέτει ακόμη μία ξεχωριστή καταγραφή στην πλούσια ορνιθοπανίδα της Αργολίδας και αναδεικνύει τη σημασία του υγροτόπου ως σημαντικού χώρου για τη διέλευση και την παρατήρηση μεταναστευτικών και περιπλανώμενων ειδών.
