Πρώτος σταθμός, η Ιερά Μονή Αιμυαλών, γαντζωμένη στον βράχο σαν να την κρατάει από το χέρι ο ίδιος ο χρόνος. Εκεί, ο πατήρ Κωνσταντίνος δεν μας μίλησε απλώς για την ιστορία του μοναστηριού· μας άνοιξε την πόρτα σε μια γαλήνη που είχαμε ξεχάσει πόσο μας λείπει. Με τον καφέ και τα γλυκά που μας κέρασε, η ιστορία έγινε ζεστή κουβέντα και οι πέτρες ζωντάνεψαν.
Η συνέχεια μας βρήκε στο Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης στη Δημητσάνα. Εκεί καταλάβαμε πώς το νερό, με τη δύναμή του, έμαθε στους ανθρώπους να αλέθουν, να βυρσοδεψούν και να φτιάχνουν μπαρούτι — αν και μεταξύ μας οι σοφοί της παρέας συμφώνησαν ότι το κορυφαίο μάθημα της ημέρας ήταν τελικά το πώς να πηγαίνεις "με τη ροή"
Με το κρασί να ρέει και τις ιδέες να φουντώνουν, το γεύμα στην παραδοσιακή ταβέρνα πήρε τη μορφή ενός σύγχρονου συμποσίου!
Ανάμεσα σε τσουγκρίσματα και αυθόρμητα γέλια, οι εκπαιδευτικοί Γεωργαράς Θεόδωρος και Αντωνόπουλος Παύλος πήραν τον λόγο και μας ταξίδεψαν στα βαθιά. Με λόγο αβίαστο και καθηλωτικό, ξετύλιξαν το νήμα που συνδέει τον Πλάτωνα με τον Χριστιανισμό. Μας εξήγησαν πώς ο κόσμος των Ιδεών έγινε η βάση για τον πνευματικό κόσμο της νέας πίστης και πώς η πλατωνική φιλοσοφία «δάνεισε» τα εργαλεία της για να διαμορφωθεί η χριστιανική σκέψη, προσφέροντας το εννοιολογικό ένδυμα και το νοητικό οπλοστάσιο ώστε να γίνει κατανοητός στον ελληνορωμαϊκό κόσμο και να εξελιχθεί σε ένα παγκόσμιο πνευματικό οικοδόμημα.
Η Αρκαδία μάς θύμισε ξεκάθαρα πως οι καλύτερες στιγμές δεν εγκλωβίζονται σε τοίχους· θέλουν βουνό, μνήμες, καλή παρέα και καρδιά. .και στην επιστροφή, καφέ στη Βυτίνα. Ο τέλειος επίλογος σε μια μέρα που δεν θέλαμε να τελειώσει.»
Και εις άλλα με υγεία!!!
Και εις άλλα με υγεία!!!



.webp)
.webp)








.webp)