(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
Αλεύρι, λάδι και μπόλικη αγάπη: αυτά είναι τα συστατικά για τα πιο ιδιαίτερα και αγαπημένα ζυμαρικά της Αργολίδας, τις χειροποίητες γκόγκες.
Γενιές ολόκληρες μεγάλωσαν με αυτές σε δύσκολους καιρούς, κι η συνταγή παραμένει αμετάβλητη εδώ και πολλές δεκαετίες, περνώντας από γενιά σε γενιά για να διατηρηθεί η ξεχωριστή γεύση του τόπου. Το μυστικό της νοστιμιάς κρύβεται στο ζύμωμα, ενώ η απλή μαγειρική τις καθιστά ένα εύκολο πιάτο για οποιαδήποτε στιγμή όρεξης για κάτι καλό και γρήγορο.
Η τελική πινελιά με βούτυρο και τυρί τις οδηγεί στην απόλυτη απόλαυση. Κάθε χρόνο, έχουν τη θέση της τιμής στην Τσικνοπέμπτη, συνοδεύοντας το ψητό κρέας, αλλά οι λάτρεις των μακαρόνιων τις τιμούν όλο το χρόνο.
Η τεχνική κατασκευής τους είναι εξίσου ξεχωριστή και αυτό που τις διακρίνει. Αφού προετοιμαστεί το ζυμάρι και διαχωριστεί σε 6-7 μέρη, πλάθονται σε χοντρά μακαρόνια και κόβονται σε μικρά κυβάκια.
Η τεχνική κατασκευής τους είναι εξίσου ξεχωριστή και αυτό που τις διακρίνει. Αφού προετοιμαστεί το ζυμάρι και διαχωριστεί σε 6-7 μέρη, πλάθονται σε χοντρά μακαρόνια και κόβονται σε μικρά κυβάκια.
Το βασικό βήμα, όμως, είναι η δημιουργία ενός κουφώματος στο εσωτερικό. Αυτό επιτυγχάνεται πιέζοντας κάθε κυβάκι πάνω σε ένα ειδικό ξύλινο, αυλακωτό σκεύος: έτσι δημιουργείται η κοιλότητα μέσα και η χαρακτηριστική ραβδωτή υφή έξω. Αυτή η ιδιαιτερότητα βοηθά τα ζυμαρικά να βράζουν πιο γρήγορα και, αφού τριφτεί άφθονο τυρί πάνω τους, αυτό να λιώνει ομοιόμορφα και να απλώνεται παντού.
Ο χρόνος βρασμού τους είναι περίπου μισή ώρα. Μόλις είναι έτοιμες, «καίγονται» με λιωμένο ντόπιο βούτυρο και σερβίρονται συνήθως με μυζήθρα ή με σάλτσα, ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός.
Ο χρόνος βρασμού τους είναι περίπου μισή ώρα. Μόλις είναι έτοιμες, «καίγονται» με λιωμένο ντόπιο βούτυρο και σερβίρονται συνήθως με μυζήθρα ή με σάλτσα, ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός.
Αυτή η παραδοσιακή συνταγή υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή για πάνω από 500 χρόνια, ιδιαίτερα διαδεδομένη στους Αρβανίτες των ορεινών περιοχών. Στις πιο σκληρές εποχές, φτιάχνονταν μόνο με αλεύρι και νερό, ενώ σήμερα προστίθεται και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, που προσδίδει μια πιο πλούσια γεύση.
Όσοι τις έχουν δοκιμάσει, συχνά ισχυρίζονται ότι μετά τις γκόγκες, δεν θέλουν να ξαναφάνε άλλο ζυμαρικό! Πράγματι, είναι ένα πιάτο που συγκεντρώνει όλη την οικογένεια στο τραπέζι και συνοδεύει σημαντικές στιγμές της ζωής τους.
Οι εποχές έχουν αλλάξει και η τεχνολογία βοηθά πλέον στην παρασκευή τους. Οι παλιότεροι ελπίζουν η νέα γενιά να τις αγαπήσει όσο κι αυτοί και να συνεχίσει να τις φτιάχνει, ώστε να μη χαθεί αυτή η νόστιμη πτυχή της τοπικής ιστορίας. Η κάμερα του «Όπου Υπάρχει Ελλάδα» επισκέφτηκε το παραδοσιακό εργαστήρι της οικογένειας Κόλλια στην Αργολίδα, όπου μας αποκάλυψαν όλα τα μυστικά αυτού του ξεχωριστού πιάτου, που μέσα στην απλή του μορφή κρύβει όλη τη μαγεία της ελληνικής γαστρονομίας.
Οι εποχές έχουν αλλάξει και η τεχνολογία βοηθά πλέον στην παρασκευή τους. Οι παλιότεροι ελπίζουν η νέα γενιά να τις αγαπήσει όσο κι αυτοί και να συνεχίσει να τις φτιάχνει, ώστε να μη χαθεί αυτή η νόστιμη πτυχή της τοπικής ιστορίας. Η κάμερα του «Όπου Υπάρχει Ελλάδα» επισκέφτηκε το παραδοσιακό εργαστήρι της οικογένειας Κόλλια στην Αργολίδα, όπου μας αποκάλυψαν όλα τα μυστικά αυτού του ξεχωριστού πιάτου, που μέσα στην απλή του μορφή κρύβει όλη τη μαγεία της ελληνικής γαστρονομίας.
