Έκθεση στο Ναύπλιο αφιερωμένη στο έργο και τις «ημέρες» του ζωγράφου Χρήστου Μποκόρου

Το FOUGARO ARTCENTER οργανώνει έκθεση στο Ναύπλιο, αφιερωμένη στο έργο και τις «ημέρες» του ζωγράφου Χρήστου Μποκόρου.

 
Εγκαίνια την Παρασκευή 19 Ιουνίου, 19.30.
Διάρκεια από 19 Ιουνίου μέχρι 31 Οκτωβρίου 2026.

 
Η έκθεση με τίτλο «Χρήστος Μποκόρος | Τα Ημερολόγια» αντλεί το υλικό της από τα e-μερολόγια του Χρήστου Μποκόρου (4 τόμοι ημερολογίων που υπερβαίνουν τις 1.480 σελίδες) και παρουσιάζει ζωγραφικά έργα, φωτογραφίες αρχείου και κείμενα από τις ημερολογιακές καταγραφές του κατά τα έτη 2012–2026. Το υλικό των ετών 2012 – 2021 είχε εκδοθεί με την ευκαιρία των εκθέσεων «Όψεις Αδήλων» (Μουσείο Μπενάκη, 2016, Εκδόσεις Άγρα) και «Η Γιορτή» (Μουσείο Μπενάκη, 2021, ΕΚΕΠ) αντίστοιχα, ενώ τα «e-μερολόγια ΙΙΙ & ΙV» τυπώθηκαν τώρα, αντί καταλόγου, για την έκθεση στο ΦΟΥΓΑΡΟ.

Στην έκθεση «Τα Ημερολόγια», το κοινό θα έχει για πρώτη φορά την ευκαιρία να δει, στο πλαίσιο εκθεσιακής παρουσίασης, φωτογραφικά έργα του ζωγράφου, αλλά και ημερολογιακές καταγραφές του που φέρνουν στο προσκήνιο, εκείνα που τον χαράζουν και τον διαμορφώνουν, όλα εκείνα στα οποία σταθερά ομνύει μέσα από την επίμονη χειρωνακτική σχέση του με την τέχνη του —το πρόσωπό του. 31 ζωγραφικά έργα από το μακρύ φωτεινό φάσμα της δημιουργικής περιόδου του, 44 φωτογραφικά έργα, αλλά και ημερολογιακές καταγραφές —επιτονισμοί βιογραφικών του στιγμών— αποτελούν τον πυρήνα της μεγάλης έκθεσής του στο ΦΟΥΓΑΡΟ.

Με τα λόγια του:

«Όλα όσα έγραφα τα τελευταία χρόνια απ’ τον καιρό της πανδημίας κι ύστερα, με πρόσχημα τους αόρατους φίλους πίσω απ’ το φωτεινό ηλεκτρονικό κενό της οθόνης –μα με τι έξυπνους καθρέφτες μας τυλίγει ακαταπαύστως η νέα ες αεί τεχνολογία!– τώρα είναι τυπωμένα, χειροπιαστά βιβλία. Κάποιες απ’ τις φωτογραφίες τους και τα γραπτά τους, θα εκτεθούν πρώτη φορά μαζί με τα έργα μου –έργα κι αυτά. Ζωγραφική, φωτογραφίες, κείμενα, σκέψεις και χειροτεχνία, όλα μαζί να συγκρατήσουν τη ζωή, ένα νόημα, να δώσουνε αξία στη στιγμή, να κάνουνε τη μνήμη ιστορία, ένα νήμα, να δεθεί, να συναρμοστεί η ζωή μας σε καταγωγή, –πώς να σωθεί η αιωνιότητα στη στιγμή;– ν’ ακυρωθεί ο χρόνος, να γίνει τόπος, αίσθηση φιλάνθρωπη, εικόνα ορατή, να φτιάξουμε το άφτιαγο, να σώσουμε ό,τι είναι να σωθεί απ’ τη συνείδηση της λήθης κι απ’ της εποχής την ανελέητη αρπαγή. Ματαιοπονία, θα πεις. Κι όμως… έχει άλλους τρόπους να σώζεται η ψυχή;»

Επιμέλεια: Σύλβια Λιούλιου | ΦΟΥΓΑΡΟ