(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
Η 8η Μαρτίου είναι μια αναγνώριση των αγώνων και των νικών που το φεμινιστικό κίνημα έχει κατορθώσει μέσα στα χρόνια, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και μια υπενθύμιση του πόσο ακόμη απέχει η σύγχρονη γυναίκα από την ουσιαστική κατοχύρωση ίσων δικαιωμάτων.
Όταν το σύνθημα για ίση αμοιβή- για ίση εργασία είναι ακόμη ανεκπλήρωτο. Όταν η ίδια η κοινωνία συντηρεί και αναπαράγει διαχωρισμούς, στίγματα, σεξιστικά πρότυπα και αυξημένες απαιτήσεις από τη γυναίκα. Όταν ακόμη η γυναίκα δεν λαμβάνει τη πλήρη στήριξη του Κράτους, όταν επιλέξει να γίνει μάνα, ελεύθερη επαγγελματίας, εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα. Όταν ακόμη φοβάται να αφήσει μια κακοποιητική σχέση ή να μιλήσει ανοιχτά για την βία, γιατί δεν υπάρχουν οι δομές και οι στελεχωμένες εκείνες υπηρεσίες που θα μπορούσαν να την προστατεύσουν. Όταν ακόμη πρέπει να δίνει εξηγήσεις για το πώς διαχειρίζεται το σώμα της και τη ζωή της, τότε όλοι και όλες καταλαβαίνουμε πόσο μακριά είμαστε ακόμη από την Ισότητα που το Σύνταγμα μας, προβλέπει.
Η θέση της γυναίκας δεν είναι ισότιμη, ούτε και σήμερα. Μόνο όταν ο καθένας και η καθεμία από μας αντιληφθεί πως οι ρόλοι στους οποίους καλείται να ανταποκριθεί μια γυναίκα είναι εξουθενωτικοί και ανισότιμοι, μέσα σε μια κοινωνία και ένα σύστημα πολιτικών που δεν δίνει ίσες ευκαιρίες, τότε ίσως πραγματικά να έχουμε κατανοήσει πόσες μάχες πρέπει ακόμη να δοθούν για την ισότητα των φύλων».
