Ανδρέας Πουλάς: Όταν η Πολιτεία αδιαφορεί για το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας, τα παιδιά πληρώνουν το τίμημα

Οι εικόνες αναστάτωσης, αγωνίας και δικαιολογημένης οργής που εκτυλίσσονται τις τελευταίες ώρες γύρω από τις εισαγωγές στην Α΄ Γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας δεν προέκυψαν ξαφνικά. Αποτελούν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας πολιτικής αδιαφορίας, αδράνειας και αναποτελεσματικότητας που διαρκεί εδώ και χρόνια.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που παρείχε η Διεύθυνση του σχολείου, η σύγχυση που προκλήθηκε από την έκδοση και την αναθεώρηση των πινάκων επιτυχόντων οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος. Η εξήγηση αυτή δεν αναιρεί την ταλαιπωρία που υπέστησαν μαθητές και γονείς, ωστόσο είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι που υπηρετούν το σχολείο δίνουν διαχρονικά έναν απαιτητικό αγώνα για τη διατήρηση και την αναβάθμιση ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος που αποτελεί κόσμημα για την Αργολίδα.

Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού.

Βρίσκεται στην πολιτική ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Πελοποννήσου και της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας, οι οποίες επί επτά ολόκληρα χρόνια αδυνατούν να δώσουν λύση στο κορυφαίο πρόβλημα του σχολείου: την έλλειψη κατάλληλων υποδομών και τη μη εξασφάλιση των αναγκαίων προϋποθέσεων για να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη ζήτηση των μαθητών και των οικογενειών τους.

Επί επτά χρόνια ακούμε υποσχέσεις, εξαγγελίες, διαβεβαιώσεις και χρονοδιαγράμματα που ποτέ δεν τηρήθηκαν.

Επί επτά χρόνια οι κυβερνώντες γνωρίζουν ότι το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας λειτουργεί σε συνθήκες που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του.

Επί επτά χρόνια γνωρίζουν ότι ολοένα και περισσότερα παιδιά επιλέγουν τη μουσική εκπαίδευση και ότι το σχολείο ασφυκτιά από την αυξημένη ζήτηση. Και παρ' όλα αυτά, δεν έπραξαν απολύτως τίποτα.

Πριν από λίγες ημέρες, με κοινοβουλευτική μου ερώτηση, ζήτησα την άμεση δημιουργία τρίτου τμήματος στην Α΄ Γυμνασίου, προειδοποιώντας ότι η άρνηση της Πολιτείας να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες θα οδηγήσει σε αδιέξοδα, αποκλεισμούς μαθητών και αισθήματα αδικίας για δεκάδες οικογένειες.

Δυστυχώς, οι εξελίξεις με επιβεβαιώνουν με τον πιο δυσάρεστο τρόπο.

Σήμερα δεν συζητάμε απλώς για έναν διοικητικό χειρισμό ή για ένα ανθρώπινο λάθος. Συζητάμε για παιδιά που βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας τραυματικής διαδικασίας. Για παιδιά που πίστεψαν ότι πέτυχαν τον στόχο τους και λίγες ώρες αργότερα βρέθηκαν αντιμέτωπα με την απογοήτευση, τη σύγχυση και την αβεβαιότητα. Για γονείς που αισθάνονται ότι το κράτος αδυνατεί να εγγυηθεί ακόμη και τα στοιχειώδη.

Εάν η κυβέρνηση είχε επιλύσει εγκαίρως το στεγαστικό πρόβλημα του σχολείου και είχε προχωρήσει στη δημιουργία του απαραίτητου τρίτου τμήματος, η σημερινή κοινωνική ένταση δεν θα υπήρχε. Δεν θα υπήρχε η αγωνία των οικογενειών, δεν θα υπήρχε η αίσθηση αδικίας, δεν θα υπήρχε η αντιπαράθεση μεταξύ γονέων και σχολείου.

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από υπηρεσιακές διαδικασίες. Όταν επί επτά χρόνια δεν επιλύεις ένα γνωστό και διαρκώς επιδεινούμενο πρόβλημα, τότε έχεις ακέραιη την πολιτική ευθύνη για τις συνέπειες που αυτό παράγει.

Καλώ το Υπουργείο Παιδείας να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του. Να εγκρίνει άμεσα τη δημιουργία τρίτου τμήματος στην Α΄ Γυμνασίου, να δώσει οριστική λύση στο στεγαστικό πρόβλημα του σχολείου και να αποδείξει έμπρακτα ότι η δημόσια μουσική εκπαίδευση δεν αποτελεί γι’ αυτό μια υποσημείωση της εκπαιδευτικής πολιτικής.