Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Μικρά παιδιά αναβίωσαν το έθιμο του Λαζάρου στο Πασχαλινά στολισμένο Ναύπλιο (βίντεο)

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 1:27:00 μ.μ. | |
Μικρά παιδιά αναβίωσαν το έθιμο του Λαζάρου στο Πασχαλινά στολισμένο Ναύπλιο (βίντεο)
 Στα πλαίσια των Πασχαλινών εκδηλώσεων που διοργανώνει ο Δημος Ναυπλιέων τα παιδιά των σχολείων του Ναυπλίου στόλισαν το Λάζαρο και τον καλάντισαν στα σοκάκια της παλιάς πόλης με λουλούδια και κέφι το Σάββατο 31 Μαρτίου 2018.
Στην πλατεία Καποδίστρια παιδιά κατασκεύασαν στεφάνια με λουλούδια. Σην εκδήλωση παρευρέθηκε ο Δήμαρχος Ναυπλιέων Δημήτρης Κωστούρος, η Πρόεδρος του ΔΟΠΠΑΤ Νάντια Αναστασίου - Σμυρναίου, και φυσικά πολλά παιδιά.
Το Λαζαροσάββατο σε πολλά μέρη της Ελλάδας οι νοικοκυρές ζυμώνουν ειδικά ψωμάκια, στα οποία δίνουν το σχήμα ανθρώπου και μάλιστα σαβανωμένου, όπως παριστάνεται ο Λάζαρος στη βυζαντινή εικονογραφία. Τα ψωμάκια αυτά λέγονται λαζάροι, λαζαρούδια, λαζαράκια, λαζόνια, λαζαρέλια κ.α.
 Τι γιορτάζουμε το Σάββατο του Λαζάρου 

Λάζαρος, ο επονομαζόμενος Δίκαιος και Τετραήμερος, ήταν αδελφός της Μάρθας και της Μαρίας (η γυναίκα που άλειψε με μύρο τα πόδια του Ιησού λίγες ημέρες πριν από τη σταύρωση και στη συνέχεια τα σπόγγισε με τα μαλλιά της), με τις οποίες ζούσε στη Βηθανία, κοντά στα Ιεροσόλυμα. Στο σπίτι τους είχε φιλοξενηθεί επανειλημμένα ο Χριστός, όταν περνούσε από την περιοχή, με κατεύθυνση προς την Ιερουσαλήμ. 
Κατά την Καινή Διαθήκη (Ιωάννου ια' 1-44), μια μέρα ο Λάζαρος αρρώστησε βαριά και πέθανε. Οι αδελφές του ειδοποίησαν τον Ιησού ότι ο φίλος του ασθενεί βαρέως, αλλά εκείνος καθυστέρησε να έλθει. Στους μαθητές του είπε ότι ο φίλος του κοιμήθηκε και ότι θα μεταβεί στη Βηθανία για να τον ξυπνήσει. Όταν έφθασε στη Βηθανία με τους μαθητές του, η Μαρία του παραπονέθηκε ότι αν ερχόταν εγκαίρως δεν θα πέθαινε ο αδελφός της. Τότε, ο Ιησούς δάκρυσε και με φωνή μεγάλη προ του τάφου εκραύγασε: «Λάζαρε δεύρο έξω!» και ανάστησε τον Λάζαρο τέσσερεις ημέρες μετά τον θάνατό του, προκαλώντας τον θαυμασμό των παρισταμένων και το θανάσιμο μίσος των εχθρών του Φαρισαίων (Ιωάννου ια' 45-57).
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Λάζαρος ήταν τότε 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια. Έγινε επίσκοπος Κιτίου στην Κύπρο και πέθανε σε ηλικία 60 ετών. Τον Οκτώβριο του 890 ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' ο Σοφός βρήκε στην Κύπρο το λείψανο του Λαζάρου και το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το τοποθέτησε σε αργυρή θήκη στον ομώνυμο ναό που κτίσθηκε στη βασιλεύουσα. Η ανακομιδή των λειψάνων του εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου. Ο τάφος του Λαζάρου έχει υποδειχθεί μέσα σε βράχο (διαστάσεων 3x3μ.) στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ.
Τα κάλαντα του Λαζάρου 

Σήμερα επίσης, σύμφωνα με το έθιμο, τα παιδιά γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα κάλαντα του Λαζάρου. 
Οι καλαντιστές συνεχίζουν με ευχετικούς και επαινετικούς στίχους για το σπίτι και δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά που τα τοποθετούν σ’ ένα στολισμένο καλαθάκι (σε κάποιες περιοχές φρούτα ή χρήματα). Γενικότερα, το Σάββατο του Λαζάρου λαμβάνει χαρούμενο χαρακτήρα, καθώς η έγερση του Λαζάρου προαναγγέλλει την Ανάσταση του Χριστού.
 Στην πιο γνωστή τους εκδοχή, με διαφορετικές παραλλαγές ανά περιοχή, οι στίχοι τους λένε:

Πού ’σαι Λάζαρε, 
πού είναι η φωνή σου, 
που σε γύρευε 
η μάνα κι η αδερφή σου. 

Ήμουνα στη γη, 
στη γη βαθιά χωμένος 
κι από τους εχθρούς, 
εχθρούς βαλαντωμένος. 

Bάγια, βάγια των Bαγιών 
τρώνε ψάρια, τον κολιόν 
και την άλλη Kυριακή 
ψήνουν το παχύ τ’ αρνί.
Ι ΚΤΕΟ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟ ΣΑΛΑΠΑΤΑΣ