Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Τι υπήρχε στο εσωτερικό του τάφου του Ατρέα;

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 10:40:00 π.μ. | | |
Τι υπήρχε στο εσωτερικό του τάφου του Ατρέα;
Στις «πολύχρυσες» Μυκήνες του Ομήρου δεσπόζει ο τάφος ή «θησαυρός» του Ατρέα. Αυτή η λέξη χαρακτηρίζει τον μεγαλύτερο και τελειότερο θολωτό τάφο που έχει βρεθεί στις Μυκήνες στην Αργολίδα. Πρέπει να κτίστηκε γύρω στο 1250 π.Χ.


Είναι λαξευμένος στον βράχο και επενδυμένος με λείους ογκόλιθους από αμυγδαλόπετρα. Διαθέτει μάλιστα και πλευρικό δωμάτιο, το οποίο συναντάται μόνο σε άλλους δύο βασιλικούς τάφους, του Μινύου στον Ορχομενό και τον τάφο Α’ των Αρχανών.

Από τη θύρα ανέβαιναν έως το ύψος του ανωφλιού δύο ημικίονες από πρασινωπό και ερυθρό λίθο με ανάγλυφη διακόσμηση, τμήματα της οποίας βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό και σε μουσεία του εξωτερικού.
Δυστυχώς, τίποτα δεν σώθηκε από το περιεχόμενό του, που είχε ήδη συληθεί τον 2ο μ.Χ. αι. και οι βοσκοί μέσα στους αιώνες, μη γνωρίζοντας τη σημασία που είχαν αυτές οι πέτρες, τον είδαν ως καταφύγιο, κι άναβαν μέσα του φωτιά για να ζεσταθούν…

Η είσοδος των θόλων σφραγιζόταν συνήθως με τοίχο και πολύ σπάνια με θύρα. Ιδιαίτερη επιμέλεια έδιναν στην κατασκευή της πρόσοψης, παρόλο που η είσοδος ήταν μόνο για ένα μικρό διάστημα ορατή, από τη στιγμή της αποπεράτωσης του τάφου μέχρι τον πρώτο ενταφιασμό.
Ο πολυτελής διάκοσμος της πρόσοψης του θησαυρού του Ατρέα αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα. Η θύρα είναι μνημειακή, με χτιστές παραστάδες, μονολιθικά ανώφλια και υπέρθυρα με ανακουφιστικό τρίγωνο που χρησίμευε για την εξουδετέρωση των πιέσεων. Το υπέρθυρο έφτανε σχεδόν πάντα στο ύψος της πλαγιάς, πράγμα που σημαίνει ότι η θόλος προεξείχε κάπως από το έδαφος.

Οι τάφοι καλύπτονταν από ένα τεχνητό λοφίσκο από χώμα και πέτρες, σαν τύμβο, που προστάτευε την κατασκευή από τη φυσική φθορά. Το επιβλητικό αυτό χωμάτινο έξαρμα, μαζί με τη στήλη που τοποθετούσαν στη συνέχεια, λειτουργούσε και ως ταφικό σήμα.
Γιατί οι Αρχαίοι Έλληνες Έχτιζαν Θολωτούς «Τάφους» - Τι Μυστικό Γνώριζαν 

Οι «γεωακτίνες» είναι ένα σχετικά άγνωστο φαινόμενο της γης που φαίνεται να γνώριζαν οι αρχαίοι πολιτισμοί αλλά στην πορεία της ιστορίας ξεχάστηκε.

Η γη, όπως και άλλοι πλανήτες είναι έμβιοι οργανισμοί, δηλαδή παράγουν ενέργεια.

Η ενέργεια αυτή είναιυπεύθυνη για λειτουργίες του πλανήτη όπως η βλάστηση, η παραγωγή ορυκτών, κ.α.
Η ενέργεια της γης ταξιδεύει μέσω υπόγειων ακτίνων στο εσωτερικό του φλοιού σε ολόκληρο τον πλανήτη, διαρκώς.

Αυτή η ροή ενέργειας είναι ευεργετική για τους ζώντες οργανισμούς αλλά μερικές φορές μπορεί να καταστεί επιβλαβής.

Όταν οι λεγόμενες «γεωακτίνες» συναντούν υπόγεια ρεύματα υδάτων, συγκεντρώσεις ορυκτών, τεκτονικά ρήγματα και υπόγειες κοιλότητες, τότε αλλάζει το μήκος κύματος τους, παραμορφώνεται και μπορεί να βλάψει τους οργανισμούς.
Συγκεκριμένα, όταν μία γεωακτίνα περνά από υπόγεια ύδατα με χαμηλή ταχύτητα ροής, φορτίζεται με τέτοιο τρόπο που παράγει θετικά ιόντα. Μέσω της όσμωσης, τα θετικά ιόντα που περνούν από το εσωτερικό της γης στην επιφάνεια προκαλούν πεδία επιβλαβούς ενέργειας.

Σε τέτοια πεδία συνήθως δεν φυτρώνει βλάστηση ενώ όσα δέντρα μπορεί να προϋπήρχαν στην περιοχή λυγίζουν. Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε τέτοιες περιοχές αρρωσταίνουν και τα ζώα τις αποφεύγουν από ένστικτο.

Τα άλογα συνήθως παθαίνουν κράμπες και οι αγελάδες δυσκολεύονται να παράξουν γάλα. Κάποια ζώα όπως η γάτα και οι μέλισσες προτιμούν γεωπαθογόνες ζώνες.
Τα μυρμήγκια προτιμούν να δημιουργούν φωλιές ακριβώς επάνω σε τέτοιες ζώνες. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που είχαν εντοπίσει τις γεωακτίνες με την χρήση ραβδοσκοπίας. Είχαν ανακαλύψει πως η αρνητική ενέργεια των γεωακτίνων μπορούσε να εξουδετερωθεί με την κατασκευή πυραμιδοειδών ή θολωτών κτισμάτων επάνω στο συγκεκριμένο πεδίο.

Οι θολωτοί τάφοι των Μυκηνών και η πυραμίδα του Ελληνικού αποτελούν γνωστά παραδείγματα. Μάλιστα, οι Έλληνες συνήθιζαν να κτίζουν νεκροταφεία επάνω σε γεωπαθητικά πεδία καθώς ήταν χώρος που έμενε ανεκμετάλλευτος.
Θολωτός τάφος. 

Η αρνητική ενέργεια των γεωακτίνων μπορούσε να εξουδετερωθεί με την κατασκευή πυραμιδοειδών ή θολωτών κτισμάτων επάνω στο συγκεκριμένο πεδίο.

Οι Κινέζοι τιμωρούσαν όσους έχτιζαν κατοικίες επάνω σε γεωπαθητικά πεδία και ονόμαζαν τις γεωακτίνες «γραμμές του δράκου». Άλλοι λαοί τις ονόμαζαν «μαύρα ρεύματα», «πράσινες αρνητικές ακτίνες» και «γραμμές λέι».

Έχει βρεθεί ότι το Γούντχεντζ, γειτονικά του Στόουνχετζ, είναι κτισμένο ακριβώς πάνω σε διασταυρώσεις υπόγειων ρευμάτων ύδατος, σε κομβικό σημείο. Αιγύπτιοι, Εβραίοι, Δρυίδες, Πέρσες, Ινδιάνοι, Ινδοί και Ρωμαίοι επίσης χρησιμοποιούσαν την μέθοδο της ραβδοσκοπίας είτε για να εντοπίζουν νερό, ορυκτά πλούτη ή γεωακτίνες. Η βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα είχε πάντα δίπλα της ραβδοσκόπους που έψαχναν για χρυσό.
Τα πειράματα του φον Πολ και η συσχέτιση με τον καρκίνο

Ο Γκούσταβ Φράιχερ φον Πολ ήταν Γερμανός επιστήμονας και γνωστός ραβδοσκόπος της στις αρχές του 20ου αιώνα. Το 1929 διεξήγαγε έρευνα για να διαπιστώσει πόσο βλαβερές ήταν μερικές γεωακτίνες που περνούσαν κάτω από πόλεις και κατά πόσο σχετίζονταν με τον θάνατο των κατοίκων από καρκίνο.

Ο φον Πολ επισκέφθηκε την βαυαρική πόλη Βίλσμπιμπουργκ και με την μέθοδο της ραβδοσκοπίας εντόπισε όλα τα σημεία από τα οποία περνούσαν επιβλαβείς γεωακτίνες.

Στην συνέχεια σχεδίασε χάρτη της πόλης με τις αντίστοιχες γεωακτίνες. Για την έρευνα, ο φον Πολ δεν ήξερε την πόλη και δεν είχε πρόσβαση σε κανέναν κάτοικο που θα μπορούσε να του επηρεάσει τα αποτελέσματα.

Έγινε με την βοήθεια δημοτικών υπαλλήλων και της αστυνομίας.

Κατόπιν έγινε σύγκριση του χάρτη με στοιχεία 54 κατοίκων που είχαν πεθάνει από καρκίνο.

Ο φον Πολ ανακάλυψε πως και οι 54 πολίτες κοιμόντουσαν ακριβώς πάνω από βλαβερές γεωακτίνες. Τα στοιχεία προέρχονταν από τα αρχεία της πόλης. Διεξήγαγε όμοια πειράματα και σε άλλες πόλεις με παρόμοια ευρήματα.

Επέστρεψε στην πόλη Βίλσμπιμπουργκ και ανακάλυψε πως και άλλοι 11 κάτοικοι που κοιμόντουσαν ακριβώς πάνω από βλαβερές γεωακτίνες είχαν, εντωμεταξύ, πεθάνει από καρκίνο.

Αργότερα παρουσίασε την εργασία του στην Κεντρική Επιτροπή Έρευνας για τον Καρκίνο στο Βερολίνο και στο Ιατρικό Κέντρου Μονάχου. Είχε επινοήσει μία διαβάθμιση από το 1 έως το 16 για να μετράει πόσο βλαβερή είναι μία γεωακτίνα.

Συμπέρανε πως γεωακτίνες με ισχύ άνω των 9 ήταν καρκινογόνες. Τα ευρήματά του κρίθηκαν ικανοποιητικά και δημοσιεύτηκαν ενώ πολλοί ερευνητές άρχισαν και τις δικές τους μελέτες με παρόμοια ευρήματα. Ο φον Πολ θεωρεί πως το 2,5% της επιφάνειας της Γης εκπέμπει επιβλαβή ακτινοβολία.

Πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο Κοιμάστε σε Ασφαλές Μέρος; του Rolf Gordon από τις εκδόσεις Κοροντζή.

Πηγή: mixanitouxronou.gr
Ι ΚΤΕΟ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟ ΣΑΛΑΠΑΤΑΣ