(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
Η 9η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε από την UNESCO ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Δεν είναι τυχαίο ότι επιλέχθηκε η ημέρα θανάτου του Διονυσίου Σολωμού.
Για κάθε λαό η επίσημη γλώσσα του κράτους καταγράφει τις σκέψεις, την πρόοδο και τα επιτεύγματα του. Δείχνει το εκπαιδευτικό και πολιτισμικό επίπεδο. Είτε ως ντοπιολαλιά, ως ιδίωμα ή παραφθαρμένη, η καθημερινή επικοινωνία και η ανάπτυξη ενός λαού βασίζονται στον τρόπο έκφρασης των ιδεών. Έτσι αποκτάται η ταυτότητα και η εθνική συνείδηση.
Η γλώσσα είναι το πιο πολύτιμο κληροδότημα του παρελθόντος στο παρόν. Ας φροντίσουμε αυτό να εκτιμηθεί και από τις επόμενες γενιές.
Ακολουθεί ένα ποίημα μου επί του θέματος.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ
«Ο μη γνωρίζων την μητρικήν γλώσσαν ουδεμίαν γνωρίζει»
Ν. Γκάτσος
Τα Ελληνικά, δεν αστειεύονται
κι ας έχουν ασελγήσει πάνω τους
γενιές Ελλήνων.
Η ιστορία ενός λαού, στις λέξεις τους
με ετυμολογία άγνωστη
στην τωρινή γενιά.
Σχεδόν κανείς τους δεν νοιάζεται
πούθε ριζώνει ο λόγος που εκφέρει
αρκεί να επικοινωνεί όπως όπως.
Τα ελληνικά, παιδεία από μόνη της
ξεκαθαρίζουν τι σημαίνει ευδαιμονία και ευτυχία,
η πρώτη δεν κάνει εκπτώσεις
η δεύτερη πρέπει να σου τύχει
και έρχεται αναπάντεχα
όπως έρωτας και αγάπη
που σε άλλη γλώσσα δεν καταλαβαίνεις
τι από τα δυο νιώθει ο άλλος.
Η Γκέλη Ντηλιά είναι βραβευμένη ποιήτρια του Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών και συγγραφέας.
