(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
Στον χαιρετισμό που απυήθυνε, ο κ. Ανδριανός τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στη σχολική κοινότητα του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ναυπλίου και σε όλους τους συντελεστές αυτής της εκδήλωσης για τη διαγενεακή αλληλεγγύη και την ενεργό γήρανση, ένα θέμα βαθιά ανθρώπινο και ουσιαστικά παιδαγωγικό.
Έχει πολύ μεγάλη συμβολική και ουσιαστική σημασία ότι μια τέτοια δράση ξεκινά από ένα δημοτικό σχολείο. Γιατί το σχολείο δεν είναι μόνο ο χώρος όπου τα παιδιά μαθαίνουν γράμματα, αλλά, πρωτίστως, εκεί όπου διαμορφώνουν αξίες και στάσεις ζωής.
Και αυτό είναι ίσως το βαθύτερο μήνυμα της σημερινής εκδήλωσης. Ότι η αλυσίδα των γενεών μάς συνέχει ως κοινωνία. Μας δίνει ρίζες, νόημα και προσανατολισμό. Κανείς μας δεν ξεκινά από το μηδέν. Όλοι πατάμε πάνω στην αγάπη, στους κόπους, στις μνήμες και στις εμπειρίες εκείνων που ήρθαν πριν από εμάς. Και όλοι, με τη σειρά μας, έχουμε την ευθύνη να παραδώσουμε κάτι καλύτερο σε όσους έρχονται μετά.
Ο τίτλος της εκδήλωσης «Τιμούμε τη γιαγιά και τον παππού γιατί είμαστε δύο φορές παιδιά τους» αποδίδει με πολύ όμορφο και τρυφερό τρόπο αυτή την αλήθεια. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή τη μνήμη της οικογένειας. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν φροντίδα, υπομονή, ιστορίες, παραδείγματα ζωής.
Και αυτό είναι ίσως το βαθύτερο μήνυμα της σημερινής εκδήλωσης. Ότι η αλυσίδα των γενεών μάς συνέχει ως κοινωνία. Μας δίνει ρίζες, νόημα και προσανατολισμό. Κανείς μας δεν ξεκινά από το μηδέν. Όλοι πατάμε πάνω στην αγάπη, στους κόπους, στις μνήμες και στις εμπειρίες εκείνων που ήρθαν πριν από εμάς. Και όλοι, με τη σειρά μας, έχουμε την ευθύνη να παραδώσουμε κάτι καλύτερο σε όσους έρχονται μετά.
Ο τίτλος της εκδήλωσης «Τιμούμε τη γιαγιά και τον παππού γιατί είμαστε δύο φορές παιδιά τους» αποδίδει με πολύ όμορφο και τρυφερό τρόπο αυτή την αλήθεια. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή τη μνήμη της οικογένειας. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν φροντίδα, υπομονή, ιστορίες, παραδείγματα ζωής.
Γι’ αυτό και αξίζει ιδιαίτερη μνεία στις συνεντεύξεις που πήραν οι μαθητές και οι μαθήτριες από τον παππού και τη γιαγιά. Πρόκειται για μια εξαιρετική παιδαγωγική πρωτοβουλία.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η δομή της οικογένειας αλλάζει. Οι ρυθμοί ζωής είναι πιο γρήγοροι, οι υποχρεώσεις περισσότερες, οι αποστάσεις συχνά μεγαλύτερες. Κι όμως, ίσως ακριβώς γι’ αυτό καταλαβαίνουμε σήμερα ακόμη περισσότερο τη σημασία της διευρυμένης οικογένειας, της υγιούς σχέσης των παιδιών με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, αλλά και της σχέσης με τη γειτονιά, την κοινότητα, τον τόπο.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η δομή της οικογένειας αλλάζει. Οι ρυθμοί ζωής είναι πιο γρήγοροι, οι υποχρεώσεις περισσότερες, οι αποστάσεις συχνά μεγαλύτερες. Κι όμως, ίσως ακριβώς γι’ αυτό καταλαβαίνουμε σήμερα ακόμη περισσότερο τη σημασία της διευρυμένης οικογένειας, της υγιούς σχέσης των παιδιών με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, αλλά και της σχέσης με τη γειτονιά, την κοινότητα, τον τόπο.
Ταυτόχρονα βεβαίως, η συζήτηση για την τρίτη ηλικία έχει και μια πολύ σημαντική διάσταση δημόσιας πολιτικής. Το γεγονός ότι το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά στη χώρα μας, ότι περισσότερες Ελληνίδες και περισσότεροι Έλληνες έχουν σήμερα τη δυνατότητα να φτάσουν στην τρίτη ηλικία, να δουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν, να δουν εγγόνια ή και δισέγγονα, είναι μια μεγάλη ευλογία και μια τεράστια κατάκτηση της εποχής μας.
Όμως αυτή η κατάκτηση συνοδεύεται και από ευθύνες. Οφείλουμε ως πολιτεία και ως κοινωνία να διασφαλίσουμε όλες τις προϋποθέσεις για μια ουσιαστική ενεργό γήρανση: με υγεία, αξιοπρεπή φροντίδα, κοινωνική συμμετοχή, πρόσβαση σε υπηρεσίες, δυνατότητα δημιουργίας, επικοινωνίας και παρουσίας σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής.
Βεβαίως, όλα αυτά συνδέονται και με μεγάλες προκλήσεις για τη δημόσια πολιτική. Μία από αυτές είναι η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε την αξιοπρέπεια των συνταξιούχων μας, αλλά και τη διαγενεακή δικαιοσύνη: να μη μεταφέρουμε δυσανάλογα βάρη στους νέους ανθρώπους, να μη βρεθούν ολοένα και λιγότεροι εργαζόμενοι να σηκώνουν ολοένα και μεγαλύτερα βάρη για τις συντάξεις ολοένα και περισσότερων. Αυτή είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία ισορροπία, που απαιτεί σοβαρότητα, ευθύνη και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Η σημερινή εκδήλωση, λοιπόν, είναι πάνω απ’ όλα μια υπενθύμιση του τι σημαίνει κοινωνία με συνοχή. Μια κοινωνία όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με αγάπη και παραδείγματα ζωής, όπου οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι νιώθουν την αναγνώριση και τη συμμετοχή, και οι γενιές δεν απομακρύνονται η μία από την άλλη, αλλά συνομιλούν, μαθαίνουν και στηρίζονται αμοιβαία.
Για μια ακόμη φορά λοιπόν, θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι εργάστηκαν για αυτή την πρωτοβουλία. Ιδίως στα παιδιά, που με τη συμμετοχή τους μας θυμίζουν ότι η αλληλεγγύη και ο σεβασμός είναι κάτι που μαθαίνεται από μικρή ηλικία μέσα από την πράξη, την επαφή και την αγάπη.
Εύχομαι καλή επιτυχία στη σημερινή εκδήλωση και καλή συνέχεια σε τέτοιες πρωτοβουλίες, που αναδεικνύουν τις πραγματικές προϋποθέσεις για μια ζωή με νόημα και βαθιά ανθρώπινη ευτυχία».
Η σημερινή εκδήλωση, λοιπόν, είναι πάνω απ’ όλα μια υπενθύμιση του τι σημαίνει κοινωνία με συνοχή. Μια κοινωνία όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με αγάπη και παραδείγματα ζωής, όπου οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι νιώθουν την αναγνώριση και τη συμμετοχή, και οι γενιές δεν απομακρύνονται η μία από την άλλη, αλλά συνομιλούν, μαθαίνουν και στηρίζονται αμοιβαία.
Για μια ακόμη φορά λοιπόν, θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι εργάστηκαν για αυτή την πρωτοβουλία. Ιδίως στα παιδιά, που με τη συμμετοχή τους μας θυμίζουν ότι η αλληλεγγύη και ο σεβασμός είναι κάτι που μαθαίνεται από μικρή ηλικία μέσα από την πράξη, την επαφή και την αγάπη.
Εύχομαι καλή επιτυχία στη σημερινή εκδήλωση και καλή συνέχεια σε τέτοιες πρωτοβουλίες, που αναδεικνύουν τις πραγματικές προϋποθέσεις για μια ζωή με νόημα και βαθιά ανθρώπινη ευτυχία».
