(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
Η παράταξή μας συμμερίζεται τις αγωνίες και τα ερωτήματα της τοπικής κοινωνίας. Η λειτουργία Βιομηχανικών Αιολικών Πάρκων εγείρει εύλογες ανησυχίες για τις λοιπές δραστηριότητες και χρήσεις γης.
Πως θα επηρεαστεί η γεωργία, η κτηνοτροφία και συναφείς δραστηριότητες από την απώλεια εκμεταλλεύσιμων εκτάσεων από την όχληση κατά τη διάνοιξη δρόμων και την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, από την ηχητική και οπτική ρύπανση;
Το συγκεκριμένο Βιομηχανικό Αιολικό Πάρκο βρίσκεται σε σημείο ορατό από τον αρχαιολογικό χώρο Μυκηνών καθώς και από γύρω χωριά. Δικαιούμαστε να αλλοιώσουμε τη θέα από ένα μνημείο χιλιετιών όπως η Ακρόπολη των Μυκηνών;
Επιπρόσθετα όπως έχει φανεί από πλήθος μελετών οι ανεμογεννήτριες υποβαθμίζουν την επισκεψιμότητα ενός προορισμού και μειώνουν τις δυνατότητες ήπιου και εναλλακτικού τουρισμού.
Τελικά πόση ενέργεια παράγεται από τις ήδη υπάρχουσες ανεμογεννήτριες στην περιοχής μας (Αχλαδόκαμπος, Κεφαλόβρυσο κλπ);
Χρειαζόμαστε και άλλες για να καλύψουμε τις ανάγκες μας τοπικά; Και αν ναι γιατί δεν χρησιμοποιούμε και άλλες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας;
Γιατί δεν καλύπτουμε τις ανάγκες μας με φωτοβολταϊκά στις στέγες μας σε μια περιοχή με ηλιοφάνεια 250 - 300 μέρες το χρόνο;
Γιατί δεν επιδοτείται ο Δήμος να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά στα τόσα Δημοτικά κτήρια και να μειωθεί το ενεργειακό του κόστος και τα δημοτικά τέλη;
Γιατί δεν επιδοτούμαστε εμείς οι ιδιώτες να βάλουμε στις στέγες μας φωτοβολταϊκά αλλά επιδοτούνται οι εταιρίες να τοποθετούν αιολικά στα βουνά; Σύμφωνα με το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας αλλά και μελέτη του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων οι εθνικοί και ευρωπαϊκοί περιβαλλοντικοί στόχοι της Ελλάδας έχουν επιτευχθεί όχι μόνο μέχρι το 2030 αλλά ακόμη και μέχρι το 2050.
Το επενδυτικό ενδιαφέρον για εγκατάσταση αιολικής ισχύος είναι σήμερα 42 GW, δηλαδή στο υπετριπλάσιο του εθνικού στόχου εγκαταστημένης ισχύος για τα αιολικά το 2050 (13 GW). Αρα αυτή η αθρόα ανάπτυξη της αιολικής βιομηχανίας δεν εξυπηρετεί τους εθνικούς στόχους και έχει πολύ σοβαρό κόστος για τη βιοποικιλότητα.
Συνεχίζοντας με τα ερωτήματα περνάμε στην τσέπη των καταναλωτών. Έχει μειωθεί το κόστος του ρεύματος με τα τόσα αιολικά πάρκα; Ρητορικό το ερώτημα, απαντιέται κάθε μήνα στους λογαριασμούς ρεύματος.
Τι γίνεται αν η εταιρία δηλώσει πτώχευση σε 15-20 χρόνια όταν εξαντλήσει το έργο το χρόνο ζωής του;
Ποιος θα κατεβάσει τις ανεμογεννήτριες από τη θέση τους;
Όσον αφορά πιο ειδικά τους όρους παραχώρησης στο Κουτσοπόδι. Είναι εξευτελιστικό και εξοργιστικό το μίσθωμα να ορίζεται σε 37 ευρώ το μήνα χαμηλότερο και από πάρκινγκ αυτοκινήτου.
Πως ορίζεται η μικρή όχληση σύμφωνα με την εισήγηση του θέματος όταν εμείς οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν λάβαμε κανένα τοπογραφικό σχέδιο και όταν μιλάμε για κατασκευές με 150 μέτρα έλικες.
Συνοψίζοντας τίθεται ένα ζωτικής φύσεως ερώτημα. Θα χρησιμοποιήσουμε με σύνεση και σχέδιο τις ΑΠΕ, θα λειτουργήσουμε με όρους κοινότητας και ενεργειακής δημοκρατίας ή θα τις εκχωρήσουμε ως εργαλείο κερδοσκοπίας των και καταστροφής του φυσικού μας πλούτου;
Θα μετατρέψουμε τη χώρα μας σε μια τεράστια μπαταρία ή θα διατηρήσουμε την ομορφιά της;
Οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι για το περιβάλλον που ήδη έχουν επισημανθεί από πλειάδα επιστημονικών φορέων και η αντίθεση της τοπικής κοινωνίας με την οποία είμαστε σε διάλογο, οδηγούν την παράταξή μας στην καταψήφιση μιας τέτοιας πρότασης.
Μπορεί το θέμα να αποσύρθηκε προσωρινά από το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο αλλά όταν έρθει προς συζήτηση καλούμε όλους τους συμβούλους να σταθμίσουν τα παραπάνω δεδομένα, να αφουγκραστούν την αγωνία των συμπολιτών μας και να καταψηφίσουν.
