Πρόκειται για ένα κτίριο που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο με Προεδρικό Διάταγμα από το 1982, ενώ το 1983 το Υπουργείο Πολιτισμού το χαρακτήρισε επισήμως ως «έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία» (ΦΕΚ 229/Β/28-4-1983).
Η Οικία Σπυρίδωνος Τρικούπη δεν αποτελεί απλώς ένα παλαιό κτίσμα, αλλά ένα επίσημα χαρακτηρισμένο διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης που τελεί υπό ειδικό καθεστώς προστασίας από το Ελληνικό Κράτος. Ως εκ τούτου, η σημερινή εικόνα εγκατάλειψης και παρακμής προκαλεί όχι μόνο θλίψη και προβληματισμό, αλλά και εύλογη αγανάκτηση στους πολίτες της πόλης.
Είναι αδιανόητο ένα ακίνητο με τόσο σημαντική ιστορική, πολιτιστική και συμβολική αξία να παραμένει επί σειρά ετών σε κατάσταση που προσβάλλει την αισθητική της πόλης, υποβαθμίζει το περιβάλλον του σχολείου μας και δημιουργεί την αίσθηση ότι η ιστορική μνήμη δεν αξίζει τον απαιτούμενο σεβασμό και τη φροντίδα.
Ιδιαίτερα οι μαθητές, οι οποίοι διδάσκονται καθημερινά την αξία της ιστορίας, του πολιτισμού και της κοινωνικής ευθύνης, αδυνατούν να κατανοήσουν πώς ένα μνημείο αναγνωρισμένης εθνικής σημασίας μπορεί να αφεθεί στην τύχη του από έναν τόσο ισχυρό και αναγνωρισμένο τραπεζικό όμιλο. Το μήνυμα που εκπέμπεται προς τη νέα γενιά είναι απογοητευτικό και αντιφατικό προς τις αρχές της προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Πολιτισμού, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου φέρει την ευθύνη λήψης μέτρων προστασίας, συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου. Ως πολίτες του Άργους αισθανόμαστε ότι η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Η μακροχρόνια αδράνεια δημιουργεί την εντύπωση αδιαφορίας απέναντι στην τοπική κοινωνία, στην ιστορική σημασία του κτιρίου και στην πολιτιστική ταυτότητα της πόλης.
Η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν αποτελεί μόνο νομική ή ιδιοκτησιακή υποχρέωση. Αποτελεί ηθικό χρέος απέναντι στην ιστορία, στους πολίτες και κυρίως στα παιδιά που μεγαλώνουν αντικρίζοντας καθημερινά την εγκατάλειψη εκεί όπου θα έπρεπε να βλέπουν σεβασμό, φροντίδα και υπευθυνότητα.
Γεώργιος Σούγλας
Μαθητής και κάτοικος Άργους
Η Οικία Σπυρίδωνος Τρικούπη δεν αποτελεί απλώς ένα παλαιό κτίσμα, αλλά ένα επίσημα χαρακτηρισμένο διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης που τελεί υπό ειδικό καθεστώς προστασίας από το Ελληνικό Κράτος. Ως εκ τούτου, η σημερινή εικόνα εγκατάλειψης και παρακμής προκαλεί όχι μόνο θλίψη και προβληματισμό, αλλά και εύλογη αγανάκτηση στους πολίτες της πόλης.
Είναι αδιανόητο ένα ακίνητο με τόσο σημαντική ιστορική, πολιτιστική και συμβολική αξία να παραμένει επί σειρά ετών σε κατάσταση που προσβάλλει την αισθητική της πόλης, υποβαθμίζει το περιβάλλον του σχολείου μας και δημιουργεί την αίσθηση ότι η ιστορική μνήμη δεν αξίζει τον απαιτούμενο σεβασμό και τη φροντίδα.
Ιδιαίτερα οι μαθητές, οι οποίοι διδάσκονται καθημερινά την αξία της ιστορίας, του πολιτισμού και της κοινωνικής ευθύνης, αδυνατούν να κατανοήσουν πώς ένα μνημείο αναγνωρισμένης εθνικής σημασίας μπορεί να αφεθεί στην τύχη του από έναν τόσο ισχυρό και αναγνωρισμένο τραπεζικό όμιλο. Το μήνυμα που εκπέμπεται προς τη νέα γενιά είναι απογοητευτικό και αντιφατικό προς τις αρχές της προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Πολιτισμού, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου φέρει την ευθύνη λήψης μέτρων προστασίας, συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου. Ως πολίτες του Άργους αισθανόμαστε ότι η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Η μακροχρόνια αδράνεια δημιουργεί την εντύπωση αδιαφορίας απέναντι στην τοπική κοινωνία, στην ιστορική σημασία του κτιρίου και στην πολιτιστική ταυτότητα της πόλης.
Η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν αποτελεί μόνο νομική ή ιδιοκτησιακή υποχρέωση. Αποτελεί ηθικό χρέος απέναντι στην ιστορία, στους πολίτες και κυρίως στα παιδιά που μεγαλώνουν αντικρίζοντας καθημερινά την εγκατάλειψη εκεί όπου θα έπρεπε να βλέπουν σεβασμό, φροντίδα και υπευθυνότητα.
Γεώργιος Σούγλας
Μαθητής και κάτοικος Άργους










(1).webp)



