(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
Ακολούθησε ιερά Αγρυπνία προς τιμήν του Αγίου Γερβασίου, ιερουργούντος του Ιερομόναχου π. Γεννάδιου Βατοπαιδινού από το Άγιο Όρος , ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.
Κατά την υποδοχή την Ιερά εικόνα και το ιερό Λείψανο υποδέχθηκε ο ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Αργολίδας αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπουλέσης παρουσία κλήρου και πιστών.
Ο νέος εφημέριος του ναού π. Βασίλειος Κορολής τόνισε μεταξύ άλλων την απέραντη χαρά του και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, που η Ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Πυργιωτίκων είχε την ευλογία να τιμήσει τον νεοκαταταγέντα Άγιο Γερβάσιο, τον άγιο ποιμένα της Πάτρας, ο οποίος με την αγία ζωή, την ταπείνωση και την πατρική του αγάπη άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην Εκκλησία .
Τα Πυργιώτικα βρίσκονται σε απόσταση περίπου 8 χιλιόμετρα ανατολικά από το Ναύπλιο Είναι κτισμένα αμφιθεατρικά σε υψόμετρο περίπου 110 μέτρων με θέα το Ναύπλιο στα υψηλότερα σημεία του. 
Οι πρώτοι κάτοικοί του χωριού ήταν κτηνοτρόφοι από το Πυργάκι Αρκαδίας, οι οποίοι τα καλοκαίρια έφερναν τα κοπάδια τους στην περιοχή για τροφή και νερό και οι οποίοι μετοίκησαν σταδιακά μετά το 1870 εξ' αιτίας κατολίσθησης και καταστροφής των σπιτιών τους. 
Στο αρχικό χωριό οφείλεται το όνομα Πυργιώτικα. Μετακινήθηκαν επίσης και άλλοι από το Ροεινό της Τρίπολης. Θρησκευτικό αξιοθέατο θεωρείται η σταυρεπίστεγη εκκλησία του Άγιου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, βορειανατολικά του χωριού και σε απόσταση 4 χιλιόμετρα από το κέντρο του.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης , μαζί με την Παληοχώρα και την Ασπρόβρυση αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ναυπλιέων του Δήμου Ναυπλιέων και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 366 κάτοικοι.
Ο Άγιος Γερβάσιος (1877-1964) ήταν Έλληνας θεολόγος και κληρικός. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας της Πάτρας.
Υπήρξε ηγούμενος της Μονής Γηροκομείου Πατρών, καθώς και πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (1939-1941) . Προσέφερε υποστήριξη στους Μικρασιάτες πρόσφυγες που κατέφυγαν στην Πάτρα και σε φτωχούς περιθωριοποιημένους πολίτες της εποχής.
Ο Γέροντας Γερβάσιος με το όνομα Γεώργιος Παρασκευόπουλος το 1877, στο χωριό Νυμφασία (Γρανίτσα) Γορτυνίας. Γονείς του ήταν ο Χαράλαμπος και η Βασιλική Παρασκευοπούλου. 
Ο ίδιος, ορφανός από μητέρα, εργαζόμενος λόγω οικογενειακών αναγκών, επιθυμούσε πολύ να φοιτήσει στο σχολείο, έχοντας ταυτόχρονα κλίση προς την εκκλησιαστική και μοναχική ζωή.
Το 1891 εισήλθε στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κερνίτσης ως υποτακτικός, Στη συνέχεια φοίτησε στα Σχολαρχεία της Ιεράς Μονής Μεγάλου Σπηλαίου, και της Μονής Ταξιαρχών Αιγιαλείας. Το 1897 έφτασε στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Γηροκομείου Πατρών, στην οποία εγκαταβίωσε ως δόκιμος μοναχός. Το 1899 στρατεύτηκε. Το 1905 φοίτησε στο ανώτερο Φροντιστήριο της εκκλησιαστικής Ριζαρείου Σχολής με διευθυντή τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος τον εκτιίμησε ιδιαίτερα διαβλέποντας στο πρόσωπό του, τον αυριανό πνευματικό ηγέτη της εκκλησίας.
Το 1909 εισήλθε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1910 σε ηλικία 33 ετών χειροτονήθηκε ιερέας. Το 1912 διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχθηκε στο στρατό ως στρατιωτικός ιερέας, στο «Ανεξάρτητο Ευζωνικό Απόσπασμα Κωνσταντινόπουλου», κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους όπου δρούσε εμψυχώνοντας το ελληνικό στράτευμα.
Το 1914 έγινε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής. Το 1915 δίδαξε στο Α΄ Ελληνικό Σχολείο Ερμουπόλεως Σύρου, αφού υπηρέτησε για λίγο Ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Ύδρας
Το 1916 επέστρεψε στη Μονή Γηροκομείου της οποίας εκλέχθηκε ηγούμενος βάζοντας στόχο την ανακαίνιση και την μοναστική ανασυγκρότησή της. Το 1919 με την άδεια του Μητροπολίτη Αντώνιου παραιτήθηκε από την Ηγουμενία της Μονής και ξεκίνησε από το Ναό του Αγίου Δημητρίου Πατρών το συστηματικό ποιμαντικό του έργο στην πόλη της Πάτρας.
Το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή βρήκαν καταφύγιο στην Πάτρα οικογένειες Μικρασιατών προσφύγων, περίπου 7.000 άτομα. Πολλοί Πατρινοί, ιδίως οι πιο ευκατάστατοι δεν υποδέχτηκαν με αλληλεγγύη τους πρόσφυγες. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση ο Γέροντας Γερβάσιος στεκόταν δίπλα στους πρόσφυγες, τους περιέθαλπε, τους επισκέπτονταν στους καταυλισμούς, ενδιαφερόταν γι´αυτούς, τους ενίσχυε ηθικά και υλικά.
Στη διάρκεια της ιερατικής του διακονίας δημοσίευε τακτικά θεολογικά επίκαιρα άρθρα του, σε τοπικές εφημερίδες των Πατρών ενώ συνέγραψε πλήθος κατηχητικών μαθημάτων.
Το τέλος της ζωής του Πατρός Γερβασίου επήλθε στις 30 Ιουνίου 1964 σε ηλικία 87 ετών. Στην εξόδιο ακολουθία που τελέστηκε στον ασφυκτικά γεμάτο Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Πατρών επικρατούσε η αίσθηση ότι κηδεύεται ένας Άγιος. Ετάφη στην εκκλησιαστική κατασκήνωση Αναπλαστικής Σχολής στα Συχαινά, πίσω από την κόγχη του ιερού της Αγίας Παρασκευής. Αργότερα έγινε πρόταση τοποθέτησης προτομής του σε σημείο της πόλης.
Στις 29 Ιουνίου 2014, πενήντα χρόνια μετά την κοίμηση του πατρός Γερβασίου, πραγματοποιήθηκε στις Κατασκηνώσεις της Αναπλαστικής Σχολής στα Συχαινά από τον Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο, η ανακομιδή των Λειψάνων του, με την παρουσία μητροπολιτών, ιερέων, μοναχών και πλήθους ανθρώπων.
Κάθε χρόνο, στις 30 Ιουνίου ημέρα της κοιμήσεώς του, πραγματοποιούνται στην πόλη των Πατρών και στις Κατασκηνώσεις των Συχαινών όπου βρίσκεται ο τάφος του, εορταστικές εκδηλώσεις εις τιμήν και μνήμην του π. Γερβασίου , που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Πατρών.
Στις 26 Αυγούστου 2019, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατόπιν εισηγήσεως του Μητροπολίτη Πατρών Χρυσοστόμου [μετά από ενδελεχή έρευνα, υπέβαλε αίτημα αγιοκατάταξής του, προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην αρμοδιότητα της Ιεράς Συνόδου του οποίου περιλαμβάνεται η ανακήρυξη των Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, εισηγήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2023, στην Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου και αποφασίσθηκε η επίσημη κατάταξη
H εορτή της μνήμης του Αγίου Γερβασίου των Πατρών ορίστηκε στις 30 Ιουνίου.
