.webp "SOFIA MANTA")
.webp "ΚΑΦΕΚΟΠΤΕΙΟ ΝΕΚΤΡΑ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ")
Η παρέμβαση αυτή σχεδιάστηκε και οργανώθηκε από την ψυχολόγο Αγγελική Μπαβέλα, στέλεχος του Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Π.Ε. Αργολίδας «Ελπίδα Ζωής», ύστερα από πρόσκληση της δασκάλας, Ελένης Δριβάκου, και της Διευθύντριας του Δημοτικού Σχολείου, Ευσταθίας Ζιούβα.
Σημαντική ήταν, επίσης, η συμβολή της Διευθύντριας των φυλακών, Ιωάννα Αναστασοπούλου, η οποία προωθεί σταθερά τέτοιου είδους πρωτοβουλίες.
Η παρέμβαση αναπτύχθηκε σε τρεις διαδοχικές συναντήσεις και στόχευσε στην ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής ανθεκτικότητας των μαθητών, προσφέροντάς τους έναν ασφαλή χώρο έκφρασης, δημιουργίας και εσωτερικής αναζήτησης.
Κεντρικό άξονα της πρώτης φάσης του προγράμματος αποτέλεσε η ανάκληση και η εικαστική αποτύπωση θετικών εμπειριών. Μέσα από εικόνες, φωτογραφίες και τη ζωγραφική, οι συμμετέχοντες μαθητές κλήθηκαν να φέρουν στο προσκήνιο ευχάριστες στιγμές από τη ζωή τους έξω από τη φυλακή.
Η διαδικασία αυτή λειτούργησε ως μια συναισθηματική γέφυρα με τον έξω κόσμο, υπενθυμίζοντάς τους προσωπικές τους επιτυχίες, χαρές και σημαντικούς σταθμούς της ζωής τους που αξίζει να προστατεύσουν και να ξαναζωντανέψουν.
Στις συναντήσεις που ακολούθησαν, οι εικαστικές δημιουργίες μετατράπηκαν σε αφορμή για βαθύτερο προφορικό λόγο. Μέσα από οργανωμένα παιχνίδια και συζητήσεις, οι μαθητές εξέφρασαν ανοιχτά τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τα συναισθήματά τους.
Βασικός στόχος αυτών των δραστηριοτήτων ήταν η αλλαγή της αντίληψης των πραγμάτων. Όπως επισημάνθηκε, η διεύρυνση της οπτικής γωνίας και η αλλαγή τρόπου σκέψης δεν αποτελούν αυτοσκοπό, αλλά ένα κομβικό εργαλείο για:
Τη βελτίωση του τρόπου λήψης αποφάσεων στην καθημερινότητα.
Την ενίσχυση της ικανότητας για ορθότερες και πιο συνειδητές επιλογές.
Τον ουσιαστικό αναστοχασμό πάνω σε προηγούμενες αποφάσεις και πορείες ζωής.
Η δράση αυτή στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου απέδειξε για άλλη μια φορά πως η σχολική κοινότητα εντός του σωφρονιστικού καταστήματος μπορεί να αποτελέσει έναν ζωντανό πυρήνα πολιτισμού, σκέψης και προσωπικής εξέλιξης.
Η παρέμβαση αναπτύχθηκε σε τρεις διαδοχικές συναντήσεις και στόχευσε στην ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής ανθεκτικότητας των μαθητών, προσφέροντάς τους έναν ασφαλή χώρο έκφρασης, δημιουργίας και εσωτερικής αναζήτησης.
Κεντρικό άξονα της πρώτης φάσης του προγράμματος αποτέλεσε η ανάκληση και η εικαστική αποτύπωση θετικών εμπειριών. Μέσα από εικόνες, φωτογραφίες και τη ζωγραφική, οι συμμετέχοντες μαθητές κλήθηκαν να φέρουν στο προσκήνιο ευχάριστες στιγμές από τη ζωή τους έξω από τη φυλακή.
Η διαδικασία αυτή λειτούργησε ως μια συναισθηματική γέφυρα με τον έξω κόσμο, υπενθυμίζοντάς τους προσωπικές τους επιτυχίες, χαρές και σημαντικούς σταθμούς της ζωής τους που αξίζει να προστατεύσουν και να ξαναζωντανέψουν.
Στις συναντήσεις που ακολούθησαν, οι εικαστικές δημιουργίες μετατράπηκαν σε αφορμή για βαθύτερο προφορικό λόγο. Μέσα από οργανωμένα παιχνίδια και συζητήσεις, οι μαθητές εξέφρασαν ανοιχτά τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τα συναισθήματά τους.
Βασικός στόχος αυτών των δραστηριοτήτων ήταν η αλλαγή της αντίληψης των πραγμάτων. Όπως επισημάνθηκε, η διεύρυνση της οπτικής γωνίας και η αλλαγή τρόπου σκέψης δεν αποτελούν αυτοσκοπό, αλλά ένα κομβικό εργαλείο για:
Τη βελτίωση του τρόπου λήψης αποφάσεων στην καθημερινότητα.
Την ενίσχυση της ικανότητας για ορθότερες και πιο συνειδητές επιλογές.
Τον ουσιαστικό αναστοχασμό πάνω σε προηγούμενες αποφάσεις και πορείες ζωής.
Η δράση αυτή στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου απέδειξε για άλλη μια φορά πως η σχολική κοινότητα εντός του σωφρονιστικού καταστήματος μπορεί να αποτελέσει έναν ζωντανό πυρήνα πολιτισμού, σκέψης και προσωπικής εξέλιξης.
Μέσα από την τέχνη, το παιχνίδι και τον διάλογο, οι μαθητές κρατούμενοι πήραν στα χέρια τους το «τιμόνι» των σκέψεών τους, κάνοντας ένα ακόμα βήμα προς την αυτογνωσία και το προσωπικό τους μέλλον.
