Η ανέγερσή του ολοκληρώθηκε το 1910, βάσει σχεδίων του Ναυπλιώτη μηχανικού Αναστάσιου Σταματιάδη, και πραγματοποιήθηκε χάρη στη γενναιόδωρη χορηγία του εθνικού ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού.
Για την αρχιτεκτονική και ιστορική του αξία, το μέγαρο έχει χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης και ιστορικό διατηρητέο μνημείο, με απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη το 1992 (ΥΠΠΟ/ΔΙΔΑΠ/Γ/2393/40275/27.07.1992).
Στην είσοδο του κτηρίου, δεξιά και αριστερά της δυτικής θύρας, δεσπόζουν οι προτομές του Αναστασίου Πολυζωίδη και του Γεωργίου Τερτσέτη.
Στην είσοδο του κτηρίου, δεξιά και αριστερά της δυτικής θύρας, δεσπόζουν οι προτομές του Αναστασίου Πολυζωίδη και του Γεωργίου Τερτσέτη.

Οι δύο αυτοί δικαστικοί αποτελούν διαχρονικά σύμβολα δικαστικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, καθώς αρνήθηκαν σθεναρά να υπογράψουν την καταδικαστική απόφαση θανάτου κατά των οπλαρχηγών της Ελληνικής Επανάστασης, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και Δημητρίου Πλαπούτα, κατά την ιστορική δίκη του Ναυπλίου το 1834.
Τέλος, στο νότιο τμήμα της πλατείας Δικαστηρίων στέκει μια αναθηματική στήλη, η οποία ανεγέρθηκε το 1926 προς τιμήν του Νικήτα Σταματελόπουλου, γνωστού ως «Νικηταρά».





.webp)





.webp)





