Δεν αρκεί να στέκεσαι κοντά στην πηγή (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Ο Διομήδης ένας άνθρωπος που αγαπούσε την Εκκλησία. Κάθε Κυριακή βρισκόταν στον ναό. Άναβε το κερί του, παρακολουθούσε τη Θεία Λειτουργία και ύστερα επέστρεφε στο σπίτι του. Η παρουσία του στην Εκκλησία είχε γίνει μια σταθερή συνήθεια της ζωής του. 

Κάτι που δεν παρέλασε ποτέ… (Γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Χθες το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου, όταν οι δρόμοι είχαν αρχίσει να ησυχάζουν και οι σημαίες κυμάτιζαν ακόμη στα μπαλκόνια, συνάντησα στον Ναό μια κυρία. 

27 Σεπτεμβρίου 1831- Η Κυριακή που σημάδεψε την Ελλάδα (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Καθώς πλησιάζει η 27η Σεπτεμβρίου, η μνήμη επιστρέφει στο Ναύπλιο. Στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, εκεί όπου το Κυριακάτικο πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας,ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, έπεσε νεκρός από δολοφονική επίθεση.

Μήπως κάτι έχουμε παρεξηγήσει; ( Γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Υπάρχει μια δύσκολη αλήθεια που ίσως δεν θέλουμε να παραδεχτούμε.
Πολλοί από εμάς θέλουμε τον Χριστό στη ζωή μας.

Τι πολύτιμο κινδυνεύουμε να χάσουμε χωρίς να το καταλάβουμε; (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Ίσως όχι τη γη κάτω από τα πόδια μας.Ίσως κάτι πιο βαθύ.
Την ψυχή μας. Τη μνήμη μας. Την ταυτότητά μας.
Η μορφή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, τον οποίον εορτάζουμε στις 24 Αυγούστου δεν έρχεται απλώς από το παρελθόν. Έρχεται να σταθεί απέναντί μας και να μας θέσει ένα δύσκολο ερώτημα:

Μια ακτίνα ελπίδας για τον σύγχρονο άνθρωπο (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από πληροφορίες, αλλά στερείται αλήθειας, που διαθέτει περισσότερα μέσα επικοινωνίας από ποτέ, αλλά λιγότερη ανθρώπινη επαφή, η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος έρχεται να μας θυμίσει μια μεγάλη αλήθεια: ο άνθρωπος δεν αλλάζει πραγματικά, αν δεν φωτιστεί η καρδιά του.

«Η Πόλις εάλω» — Μνήμη ή αφύπνιση; (Γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

«Η Πόλις εάλω». Τρεις λέξεις μόνο. Και όμως, αιώνες τώρα, κουβαλούν μέσα τους πόνο, δάκρυ, ιστορία, αλλά και ένα βαθύ κάλεσμα αφυπνίσεως.

Η αληθινή θεραπεία της ψυχής (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Ο άνθρωπος όταν πονά στο σώμα τρέχει αμέσως στον γιατρό. Ψάχνει θεραπεία, φάρμακα, εξετάσεις, συμβουλές.

Πριν τις Πανελλαδικές: Μια κουβέντα προς τους γονείς των υποψηφίων (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Αγαπητοί γονείς,

Σε λίγες ημέρες αρχίζουν πάλι οι Πανελλαδικές εξετάσεις.
Μέρες αγωνίας, προσδοκιών, ξενυχτιών και σιωπής μέσα στα σπίτια.
Και μαζί με τα παιδιά, πολλές φορές δοκιμάζεστε κι εσείς.

Πορεία προς την πανήγυρη ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Μέσα στο Αναστάσιμο Φως της περιόδου που διανύουμε πλησιάζουμε με ευλάβεια και εσωτερική προσμονή την εορτή του Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους του θαυματουργού και η καρδιά μας καλείται να προετοιμαστεί όχι μόνο εξωτερικά, αλλά κυρίως εσωτερικά. 

Ευχαριστήριο από τον Εφημέριο του Μητροπολιτικού Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου

Με την ολοκλήρωση των εορτασμών της λαμπρής πανηγύρεως του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, αλλά και της κατανυκτικής περιόδου της Μεγάλης Εβδομάδος, η καρδιά μου είναι πλημμυρισμένη από ευγνωμοσύνη.

Μεγάλη Εβδομάδα: Το μυστήριο της Αγάπης που φτάνει μέχρι τέλους ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Υπάρχουν στιγμές μέσα στον χρόνο που δεν είναι απλώς ημερολογιακές στάσεις, αλλά ρήγματα στην καθημερινότητα· ανοίγματα προς κάτι βαθύτερο, πιο αληθινό.

Ένα «ΝΑΙ » που άνοιξε τον Ουρανό, ένα «ΟΧΙ» που άνοιξε την Ελλάδα (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Υπάρχουν στιγμές που δεν φαίνονται μεγάλες στα μάτια των ανθρώπων, κι όμως μέσα τους κρύβουν τη δύναμη να αλλάξουν την πορεία του κόσμου. Μια τέτοια στιγμή είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. 

Το οχυρό της ψυχής μας (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

​Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας από τις πιο αγαπημένες στιγμές της Ορθοδοξίας. Καθώς οδεύουμε προς το δειλινό της αυριανής ημέρας, η προσμονή για την Α’ Στάση των Χαιρετισμών αρχίζει να γλυκαίνει την ατμόσφαιρα. 

"Το αληθινό νόημα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής " ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Αγαπητοί μου!

Το στάδιο των αρετών άνοιξε... Με αυτή την ιερή κραυγή, η Εκκλησία μας καλεί όχι σε μια τυπική θρησκευτική συνήθεια, αλλά σε μια αληθινή πνευματική επανάσταση. Για εμάς, τους ανθρώπους που παλεύουμε καθημερινά με τις βιοτικές μέριμνες, η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι ένα φορτίο απαγορεύσεων, αλλά μια ευλογημένη ευκαιρία να βρούμε ξανά τον προορισμό μας.

​«Πάτερ, αφού θα πεθάνουμε, γιατί γεννιόμαστε;» (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Το πετραχήλι βρισκόταν ακόμα πάνω στο κεφάλι του μικρού Δημήτρη. Η εξομολόγηση είχε τελειώσει, αλλά το παιδί δεν σηκώθηκε αμέσως. Η σκέψη του ήταν στο μνημόσυνο του παππού του, που θα τελέσουμε σε λίγες ημέρες. Με κοίταξε στα μάτια με μια βαθιά απορία και μου έκανε μια ερώτηση που με ξάφνιασε: Πάτερ, αφού στο τέλος θα πεθάνουμε, όπως ο παππούς μου γιατί έπρεπε να γεννηθούμε; Γιατί να ξεκινάει κάτι που ξέρουμε ότι θα τελειώσει;

Η Φανέρωση του Τριαδικού Θεού στον κόσμο ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι μιας από τις πιο λαμπρές εορτές της πίστης μας, των Θεοφανείων, και η ατμόσφαιρα γύρω μας αρχίζει ήδη να δονείται από το μήνυμα της επερχόμενης Φωτοχυσίας.

Λίγες μέρες πριν την Εορτή της του Χριστού Γεννήσεως ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

​Βρισκόμαστε στο προαύλιο της Μεγάλης Εορτής της Γεννήσεως του Χριστού. Ο κόσμος γύρω μας ντύνεται στα γιορτινά, γεμάτος φώτα και προσδοκίες. Ολα αυτά είναι όμορφα. 

Το «ΟΧΙ» που δεν τελειώνει ποτέ (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Σε λίγες μέρες η Ελλάδα θα θυμηθεί ξανά εκείνο το πρωινό του Οκτώβρη του 1940, όταν ένα «ΟΧΙ» αντήχησε πιο δυνατά κι από τα κανόνια.Δεν ήταν απλώς μια πολιτική πράξη ή μια εθνική αντίδραση. 

Μνημόσυνο Ιωάννη Καποδίστρια ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Αύριο Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου στον Ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, στο Ναύπλιο, θα ψαλεί το μνημόσυνο για τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος. Ο Ναός αυτός δεν είναι ένας απλός τόπος λατρείας· είναι το σημείο όπου σφραγίστηκε με αίμα η πορεία του νέου ελληνικού κράτους, όταν ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου 1831.