Ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, σε συνέχεια της επίσκεψης που πραγματοποίησε χθες ο Πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος και ο Τομεάρχης Εργασίας, χθες στα Τρίκαλα, παίρνει την πρωτοβουλία να καταθέσει Επίκαιρη Ερώτηση προς το Υπουργείο Εργασίας, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις για την κατάσταση του θεσμικού πλαισίου για την Υγεία και την Ασφάλεια αλλά και για την υπολειτουργία των υπηρεσιών που φάνηκαν με τον χειρότερο τρόπο στην περίπτωση των 5 νεκρών εργατριών.
Η κα. Κεραμέως δεν μπορεί πια να κρύβεται, σχολιάζει ο Γιώργος Γαβρήλος και να τροφοδοτεί με non paper τα στελέχη της ΝΔ για να μας λένε ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα. Πρέπει να έρθει στην Βουλή και να απαντήσει στον κόσμο της Εργασίας το τι πραγματικά συμβαίνει στους χώρους δουλειάς και πόσο έχει αποτύχει η Κυβέρνηση να προστατεύσει το αυτονόητο: να γυρίζει με ασφάλεια ο κάθε εργαζόμενος στο σπίτι του μετά το τέλος της βάρδιάς του.
Όπως σημειώνεται στην Επίκαιρη Ερώτηση, η τραγική κατάληξη που είχε η βραδινή βάρδια για 5 γυναίκες στο εργοστάσιο «Βιολάντα» αλλά και τα όσα αναφέρονται στο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και τα στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, δείχνουν ξεκάθαρα πως είναι ένα έγκλημα με ξεκάθαρες αιτίες και ευθύνες.
Παρά το γεγονός ότι η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης και αναμένονται οι σχετικές αποφάσεις, η περίπτωση του εργατικού δυστυχήματος στην «Βιολάντα» δεν μπορεί να ξεχαστεί έτσι απλά. Αποτελεί την τραγική θρυαλλίδα που έφερε ξανά στο φως τις μεγάλες ελλείψεις στην αναβάθμιση του πλαισίου Υγείας και της Ασφάλειας στην Εργασία, τον μηδαμινό ρόλο της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας στους επιτόπιους ελέγχους που πρέπει να λαμβάνουν χώρα αλλά και τις πολιτικές που έχουν οδηγήσει στην υπερεργασία και την έκρηξη της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Η Κυβέρνηση τα τελευταία εικοσιτετράωρα προσπαθεί να ρίξει από πάνω της τις ευθύνες για τα όσα αυτή την στιγμή συμβαίνουν στους χώρους εργασίας αλλά και γιατί το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι ήταν και παραμένουν απροστάτευτοι.
Αποτελεί εμπαιγμό για κάθε εργαζόμενο που συνεχίζει και πηγαίνει στην βάρδιά του, χωρίς να ξέρει αν αυτή είναι η τελευταία φορά, να ακούει τους κυβερνητικούς εκπροσώπους να ισχυρίζονται ότι οι υπηρεσίες έχουν διπλασιάσει τους ελέγχους στους χώρους εργασίας, ότι η δήθεν η Επιθεώρηση Εργασίας έχει επαρκές προσωπικό, ότι τα εργατικά δυστυχήματα/ ατυχήματα δεν είναι όσα που δηλώνονται από τους ίδιους τους συνδικαλιστικούς φορείς και ότι έχουν ενισχύσει το νομοθετικό πλαίσιο για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.
Η αλήθεια που καθημερινά βιώνουν οι εργαζόμενοι απέχει παρασάγγας από ό,τι η Κυβέρνηση προσπαθεί επικοινωνιακά να μας πείσει: πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων, κατάργηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, νομοθέτηση απλήρωτων υπερωριών, 6ημερη και 7ημερη εργασία, 10ωρο και 13ωρο, ενίσχυση των ατομικών συμβάσεων έναντι των Συλλογικών, απορρύθμιση του ατομικού και συλλογικού εργατικού δικαίου, μισθοί ανεπαρκής να προσφέρουν μια αξιοπρεπή διαβίωση, υποβάθμιση των συλλογικών θεσμικών οργάνων και του πλαισίου για την υγεία και την ασφάλεια, ρεκόρ αύξησης των εργατικών ατυχημάτων/δυστυχημάτων, απόσχιση από το Υπουργείο Εργασίας της Επιθεώρησης Εργασίας και μετατροπή της σε Ανεξάρτητη Αρχή με υποβαθμισμένο θεσμικό πλαίσιο και χωρίς επαρκές μόνιμο προσωπικό για να διενεργεί επιτόπιους και καθημερινούς ελέγχους για τα μέτρα ασφαλείας και την τήρηση της νομοθεσίας.
Επειδή το τραγικό δυστύχημα στην βιομηχανία «Βιολάντα» δεν ήταν ένα τυχαίο τραγικό περιστατικό που μπορούμε να ξεχάσουμε,
Επειδή οι οικογένειες των θυμάτων ζητούν απαντήσεις αλλά και ο κόσμος της Εργασίας απαιτεί ανατροπή των συνθηκών που απειλούν καθημερινά τις ζωές των εργαζομένων,
Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
1. Ποιο είναι το πραγματικό προσωπικό που υπηρετεί στην Επιθεώρηση Εργασίας Τρικάλων-Καρδίτσας και είναι εντεταλμένο να συμμετέχει σε ελέγχους υπό την ιδιότητα του επιθεωρητή και πόσες συνολικά επιχειρήσεις/χώρους εργασίας έχει στην αρμοδιότητά της; Πόσοι έλεγχοι έχουν γίνει τα έτη 2024 και 2025 στην περιοχή αυτή; Τι έλεγε το πόρισμα ελέγχου για την ΒΙΟΛΑΝΤΑ για την κατάσταση των εγκαταστάσεων, την τήρηση των μέτρων και πρωτοκόλλων ασφαλείας, την υποχρεωτική πυρασφάλεια;
2. Γιατί ακόμη δεν συνεδριάζει το Συμβούλιο Υγείας και Ασφάλειας; Γιατί δεν έχει γίνει ακόμη κωδικοποίηση, αναβάθμιση και ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου για την Υγεία και Ασφάλεια, έτσι όπως προτείνεται πολλαπλώς από τους αρμόδιους ανεξάρτητους και συνδικαλιστικούς φορείς; Ποια συμβάντα και σε ποιους κλάδους καταγράφονται ως εργατικά ατυχήματα/δυστυχήματα; Γιατί δεν υπάρχει ένας εθνικός φορέας καταγραφής όλων των εργατικών δυστυχημάτων/ατυχημάτων έτσι ώστε να γίνονται έγκαιρα παρεμβάσεις στους τομείς που παρουσιάζουν επικινδυνότητα;
Όπως σημειώνεται στην Επίκαιρη Ερώτηση, η τραγική κατάληξη που είχε η βραδινή βάρδια για 5 γυναίκες στο εργοστάσιο «Βιολάντα» αλλά και τα όσα αναφέρονται στο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και τα στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, δείχνουν ξεκάθαρα πως είναι ένα έγκλημα με ξεκάθαρες αιτίες και ευθύνες.
Παρά το γεγονός ότι η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης και αναμένονται οι σχετικές αποφάσεις, η περίπτωση του εργατικού δυστυχήματος στην «Βιολάντα» δεν μπορεί να ξεχαστεί έτσι απλά. Αποτελεί την τραγική θρυαλλίδα που έφερε ξανά στο φως τις μεγάλες ελλείψεις στην αναβάθμιση του πλαισίου Υγείας και της Ασφάλειας στην Εργασία, τον μηδαμινό ρόλο της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας στους επιτόπιους ελέγχους που πρέπει να λαμβάνουν χώρα αλλά και τις πολιτικές που έχουν οδηγήσει στην υπερεργασία και την έκρηξη της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Η Κυβέρνηση τα τελευταία εικοσιτετράωρα προσπαθεί να ρίξει από πάνω της τις ευθύνες για τα όσα αυτή την στιγμή συμβαίνουν στους χώρους εργασίας αλλά και γιατί το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι ήταν και παραμένουν απροστάτευτοι.
Αποτελεί εμπαιγμό για κάθε εργαζόμενο που συνεχίζει και πηγαίνει στην βάρδιά του, χωρίς να ξέρει αν αυτή είναι η τελευταία φορά, να ακούει τους κυβερνητικούς εκπροσώπους να ισχυρίζονται ότι οι υπηρεσίες έχουν διπλασιάσει τους ελέγχους στους χώρους εργασίας, ότι η δήθεν η Επιθεώρηση Εργασίας έχει επαρκές προσωπικό, ότι τα εργατικά δυστυχήματα/ ατυχήματα δεν είναι όσα που δηλώνονται από τους ίδιους τους συνδικαλιστικούς φορείς και ότι έχουν ενισχύσει το νομοθετικό πλαίσιο για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.
Η αλήθεια που καθημερινά βιώνουν οι εργαζόμενοι απέχει παρασάγγας από ό,τι η Κυβέρνηση προσπαθεί επικοινωνιακά να μας πείσει: πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων, κατάργηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, νομοθέτηση απλήρωτων υπερωριών, 6ημερη και 7ημερη εργασία, 10ωρο και 13ωρο, ενίσχυση των ατομικών συμβάσεων έναντι των Συλλογικών, απορρύθμιση του ατομικού και συλλογικού εργατικού δικαίου, μισθοί ανεπαρκής να προσφέρουν μια αξιοπρεπή διαβίωση, υποβάθμιση των συλλογικών θεσμικών οργάνων και του πλαισίου για την υγεία και την ασφάλεια, ρεκόρ αύξησης των εργατικών ατυχημάτων/δυστυχημάτων, απόσχιση από το Υπουργείο Εργασίας της Επιθεώρησης Εργασίας και μετατροπή της σε Ανεξάρτητη Αρχή με υποβαθμισμένο θεσμικό πλαίσιο και χωρίς επαρκές μόνιμο προσωπικό για να διενεργεί επιτόπιους και καθημερινούς ελέγχους για τα μέτρα ασφαλείας και την τήρηση της νομοθεσίας.
Επειδή το τραγικό δυστύχημα στην βιομηχανία «Βιολάντα» δεν ήταν ένα τυχαίο τραγικό περιστατικό που μπορούμε να ξεχάσουμε,
Επειδή οι οικογένειες των θυμάτων ζητούν απαντήσεις αλλά και ο κόσμος της Εργασίας απαιτεί ανατροπή των συνθηκών που απειλούν καθημερινά τις ζωές των εργαζομένων,
Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
1. Ποιο είναι το πραγματικό προσωπικό που υπηρετεί στην Επιθεώρηση Εργασίας Τρικάλων-Καρδίτσας και είναι εντεταλμένο να συμμετέχει σε ελέγχους υπό την ιδιότητα του επιθεωρητή και πόσες συνολικά επιχειρήσεις/χώρους εργασίας έχει στην αρμοδιότητά της; Πόσοι έλεγχοι έχουν γίνει τα έτη 2024 και 2025 στην περιοχή αυτή; Τι έλεγε το πόρισμα ελέγχου για την ΒΙΟΛΑΝΤΑ για την κατάσταση των εγκαταστάσεων, την τήρηση των μέτρων και πρωτοκόλλων ασφαλείας, την υποχρεωτική πυρασφάλεια;
2. Γιατί ακόμη δεν συνεδριάζει το Συμβούλιο Υγείας και Ασφάλειας; Γιατί δεν έχει γίνει ακόμη κωδικοποίηση, αναβάθμιση και ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου για την Υγεία και Ασφάλεια, έτσι όπως προτείνεται πολλαπλώς από τους αρμόδιους ανεξάρτητους και συνδικαλιστικούς φορείς; Ποια συμβάντα και σε ποιους κλάδους καταγράφονται ως εργατικά ατυχήματα/δυστυχήματα; Γιατί δεν υπάρχει ένας εθνικός φορέας καταγραφής όλων των εργατικών δυστυχημάτων/ατυχημάτων έτσι ώστε να γίνονται έγκαιρα παρεμβάσεις στους τομείς που παρουσιάζουν επικινδυνότητα;
