(1).webp "ΒΙΟΚΑΡΠΟΣ")
7 Απριλίου 1943.
Η Ελλάδα τελεί υπό κατοχήν.
Υπάρχει μια διορισμένη από τους Γερμανούς κυβέρνηση στην Αθήνα. Υπό τις εντολές της λειτουργεί όλος ο κρατικός μηχανισμός, δλδ. διορίζονται Νομάρχες, νομιμοποιούνται (ή παύονται) Δήμαρχοι και Κοινοτάρχες, τοποθετούνται αξιωματικοί της Χωροφυλακής, λειτουργούν Δημόσια ταμεία και Εφορίες.Ήταν η δεύτερη από τις Κυβερνήσεις δωσίλογων που είχε σχηματιστεί. Θυμίζουμε:
Μαζικές γιατί στην Αθήνα μαζεύονταν πάνω από 100.000 κόσμος και βίαιες γιατί δυο φορές μπήκαν και τα έκαναν «λαμπόγυαλο» στο Υπουργείο Εργασίας (η φωτό κάτω) και μια φορά στο ίδιο το Πολιτικό γραφείο του Λογοθετόπουλου, παρόλη τη βία που ασκούσαν ταυτόχρονα και συντονισμένα Έλληνες αστυνομικοί, Ιταλοί καραμπινιέροι και Γερμανοί γκεσταπίτες. Οι διαδηλώσεις αυτές στάθηκαν αφορμή για την γιγαντιαία εξάπλωση του ΕΑΜ. Έτσι οι Γερμανοί τον παραίτησαν και έβαλαν στη θέση του τον Ιωάννη Ράλλη με στόχο να οδηγήσει την Ελλάδα στον εμφύλιο πόλεμο με την ίδρυση των ταγμάτων Ασφαλείας.
Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1878. Το πατρικό του σπίτι ήταν στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου. Δεν υπάρχει τώρα. Είχε πουληθεί, είχε κατεδαφιστεί και στη θέση του υπάρχει νεότερο κτίσμα.
Θεωρείται ο «πατέρας της Ελληνικής Γυναικολογίας», εξαιρετικός επιστήμονας στον κλάδο του. Είχε όμως και μερικά …κουσούρια:
• Είχε κάνει ειδίκευση στη γυναικόλογία στο Μόναχο
• Ήταν φανατικός γερμανόφιλος.
• Ήταν συμπαθών προς τους ναζί.
• Είχε παντρευτεί Γερμανίδα και τελούσε υπό την επιτήρηση της (επίσης Γερμανίδας) πεθεράς του, η οποία ήταν αδερφή του στρατάρχη φον Λιστ (που κατέλαβε την Ελλάδα!!!)
• Πίστευε στο αήτητο των όπλων της Βέρμαχτ.
• Ήταν πάμπλουτος και
• Είχε αποκτήσει αμύθητη ακίνητη περιουσία στην Αθήνα (δικό του ήταν το κτίριο στην οδό Μπουμπουλίνας, που στέγασε την Ασφάλεια επί Χούντας) και ο μισός σημερινός Δήμος Αλίμου με παραθαλάσσια – κατεδαφισμένη τώρα- έπαυλη.!!!!
Με το Ναύπλιο φαίνεται πως όλη την προπολεμική περίοδο έδειχνε συνεχές ενδιαφέρον. Το τετράμηνο της Πρωθυπουργίας του δεν έχουμε στοιχεία για να έκανε κάτι το ιδιαίτερο στην περιοχή μας. Πιθανότερο ήταν ότι δεν πρόλαβε.Έχουμε εντοπίσει από τα όσα έχουν δημοσιευτεί:
• Τη συνδρομή του στη λειτουργεία του «Λαϊκού Ιατρείου Άργους», μιας πρωτοπόρας δράσης κοινωνικής ιατρικής, που λειτούργησε στο Άργος τη δεκαετία του 1930.
• Τη συνδρομή του στην κατασκευή του βάθρου στο οποίο θα τοποθετείτο το άγαλμα του Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο. (Ίσως και να το χρηματοδότησε)
• Το ενδιαφέρον του να μετατραπεί το «Διοικητήριο» στο Παλαμήδι σε ξενοδοχείο (1938). Πρόκειται για ένα διώροφο κτίριο του 19ου αιώνα πάνω από τον Άγιο Ανδρέα στο Παλαμήδι. Το κατεδάφισε τη δεκαετία του 1950 η Αρχαιολογία γιατί ήταν ξένο – πρόσθετο στο βενετσιάνικο φρούριο, του οποίου ήθελε να αποκαταστήσει την αρχιτεκτονική πληρότητα.
Πάντοτε μου έκανε εντύπωση, πως κανένας στην περιοχή, ποτέ, δεν είχε αναφέρει συγγενική ή άλλη σχέση μαζί του… Έμμεση απόδειξη των «καλών» που έκανε σαν δωσίλογος Πρωθυπουργός.
Είχε έναν αδερφό. Το όνομα. εάν έχει σωθεί. είναι από τον μοναδικό ανιψιό του, γιατί ο ίδιος έκανε δυο κόρες και ο αδερφός του ακόμα άλλες δύο. Κανείς από τους απογόνους δε φαίνεται να επανέκαμψε στο Ναύπλιο.
Με την Απελευθέρωση διέφυγε στη Γερμανία. Δικάσθηκε ερήμην. Συνελήφθη από τους Αμερικάνους και επέστρεψε το 1946, Έμεινε λίγα χρόνια μέσα. Του δόθηκε «χάρη» και πέθανε στον Άλιμο.
Δυστυχώς, η ιστορία του τελευταίου Ναυπλιώτη πρωθυπουργού δεν ήταν και ό,τι καλύτερο.
Η Ελλάδα τελεί υπό κατοχήν.
Υπάρχει μια διορισμένη από τους Γερμανούς κυβέρνηση στην Αθήνα. Υπό τις εντολές της λειτουργεί όλος ο κρατικός μηχανισμός, δλδ. διορίζονται Νομάρχες, νομιμοποιούνται (ή παύονται) Δήμαρχοι και Κοινοτάρχες, τοποθετούνται αξιωματικοί της Χωροφυλακής, λειτουργούν Δημόσια ταμεία και Εφορίες.Ήταν η δεύτερη από τις Κυβερνήσεις δωσίλογων που είχε σχηματιστεί. Θυμίζουμε:
• Μόλις μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, (30/4/1941) τοποθέτησαν μια «Ελληνική Κυβέρνηση» με επικεφαλής τον στρατηγό Τσολάκογλου, που είχε συμφωνήσει μαζί τους την ανακωχή και τον αφοπλισμό του Ελληνικού στρατού (χωρίς την έγκριση της Κυβέρνησης). Εκείνη η Κυβέρνηση αποτελέσθηκε από Στρατηγούς και δύο «εγκάθετους» έναν της Ιταλίας, τον περιβόητο Γκοτζαμάνη και έναν της Γερμανίας τον καθηγητή Μαιευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Κων. Λογοθετόπουλο.
• Το Νοέμβριο του 1942 οι Γερμανοί πάψανε τον Τσολάκογλου. Επιφανειακά γιατί άφησε τον λαό να πεθάνει της πείνας. Ουσιαστικά γιατί δεν μπόρεσε να στείλει τους Έλληνες να πάνε να πολεμήσουν (δλδ. να σκοτωθούν) τους Σοβιετικούς στο Ανατολικό Μέτωπο. Σχημάτισαν τότε Κυβέρνηση υπό τον Λογοθετόπουλο, τα βασικά στελέχη της οποίας ήταν ο Υπουργός Οικονομικών Γκοτζαμάνης και ο Υπουργός Γεωργίας Έκτωρ Τσιρονίκος (αριστερά και δεξιά από τον Πρωθυπουργό στη φωτό που αναρτώ). Αυτοί ανέλαβαν τη λήστευση των Εβραϊκών περιουσιών της Θεσσαλονίκης (την βαριά δουλειά την κάνανε τα ΕσΕς) και την αναθέρμανση της Οικονομίας με τα κλεμένα.
Ο μοιραίος άνθρωπος ήταν ο υφυπουργός Εργασίας Ν. Καλύβας (τελευταία σειρά δεξιά στη φωτό). Του ανατέθηκε η «πολιτική επιστράτευση εργαζομένων». Για να το πούμε πιο απλά τον βάλανε να φτιάνει το υπουργείο του καταλόγους Ελλήνων εργαζομένων, που θα μεταφέρονταν στη Γερμανία, να δουλέψουν σαν σκλάβοι με καλύτερο μισθό στη πολεμική βιομηχανία του Χίτλερ.
• Τον Απρίλιο του 1943 οι Γερμανοί κατάλαβαν πως η Κυβέρνηση Λογοθετόπουλου δεν κατάφερε να κάνει όσα ελπίζανε. Ο λαός αντέδρασε με μαζικές και βίαιες διαδηλώσεις οργανωμένες από το ΕΑΜ.
Μαζικές γιατί στην Αθήνα μαζεύονταν πάνω από 100.000 κόσμος και βίαιες γιατί δυο φορές μπήκαν και τα έκαναν «λαμπόγυαλο» στο Υπουργείο Εργασίας (η φωτό κάτω) και μια φορά στο ίδιο το Πολιτικό γραφείο του Λογοθετόπουλου, παρόλη τη βία που ασκούσαν ταυτόχρονα και συντονισμένα Έλληνες αστυνομικοί, Ιταλοί καραμπινιέροι και Γερμανοί γκεσταπίτες. Οι διαδηλώσεις αυτές στάθηκαν αφορμή για την γιγαντιαία εξάπλωση του ΕΑΜ. Έτσι οι Γερμανοί τον παραίτησαν και έβαλαν στη θέση του τον Ιωάννη Ράλλη με στόχο να οδηγήσει την Ελλάδα στον εμφύλιο πόλεμο με την ίδρυση των ταγμάτων Ασφαλείας.
Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1878. Το πατρικό του σπίτι ήταν στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου. Δεν υπάρχει τώρα. Είχε πουληθεί, είχε κατεδαφιστεί και στη θέση του υπάρχει νεότερο κτίσμα.
Θεωρείται ο «πατέρας της Ελληνικής Γυναικολογίας», εξαιρετικός επιστήμονας στον κλάδο του. Είχε όμως και μερικά …κουσούρια:
• Είχε κάνει ειδίκευση στη γυναικόλογία στο Μόναχο
• Ήταν φανατικός γερμανόφιλος.
• Ήταν συμπαθών προς τους ναζί.
• Είχε παντρευτεί Γερμανίδα και τελούσε υπό την επιτήρηση της (επίσης Γερμανίδας) πεθεράς του, η οποία ήταν αδερφή του στρατάρχη φον Λιστ (που κατέλαβε την Ελλάδα!!!)
• Πίστευε στο αήτητο των όπλων της Βέρμαχτ.
• Ήταν πάμπλουτος και
• Είχε αποκτήσει αμύθητη ακίνητη περιουσία στην Αθήνα (δικό του ήταν το κτίριο στην οδό Μπουμπουλίνας, που στέγασε την Ασφάλεια επί Χούντας) και ο μισός σημερινός Δήμος Αλίμου με παραθαλάσσια – κατεδαφισμένη τώρα- έπαυλη.!!!!
Με το Ναύπλιο φαίνεται πως όλη την προπολεμική περίοδο έδειχνε συνεχές ενδιαφέρον. Το τετράμηνο της Πρωθυπουργίας του δεν έχουμε στοιχεία για να έκανε κάτι το ιδιαίτερο στην περιοχή μας. Πιθανότερο ήταν ότι δεν πρόλαβε.Έχουμε εντοπίσει από τα όσα έχουν δημοσιευτεί:
• Τη συνδρομή του στη λειτουργεία του «Λαϊκού Ιατρείου Άργους», μιας πρωτοπόρας δράσης κοινωνικής ιατρικής, που λειτούργησε στο Άργος τη δεκαετία του 1930.
• Τη συνδρομή του στην κατασκευή του βάθρου στο οποίο θα τοποθετείτο το άγαλμα του Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο. (Ίσως και να το χρηματοδότησε)
• Το ενδιαφέρον του να μετατραπεί το «Διοικητήριο» στο Παλαμήδι σε ξενοδοχείο (1938). Πρόκειται για ένα διώροφο κτίριο του 19ου αιώνα πάνω από τον Άγιο Ανδρέα στο Παλαμήδι. Το κατεδάφισε τη δεκαετία του 1950 η Αρχαιολογία γιατί ήταν ξένο – πρόσθετο στο βενετσιάνικο φρούριο, του οποίου ήθελε να αποκαταστήσει την αρχιτεκτονική πληρότητα.
Πάντοτε μου έκανε εντύπωση, πως κανένας στην περιοχή, ποτέ, δεν είχε αναφέρει συγγενική ή άλλη σχέση μαζί του… Έμμεση απόδειξη των «καλών» που έκανε σαν δωσίλογος Πρωθυπουργός.
Είχε έναν αδερφό. Το όνομα. εάν έχει σωθεί. είναι από τον μοναδικό ανιψιό του, γιατί ο ίδιος έκανε δυο κόρες και ο αδερφός του ακόμα άλλες δύο. Κανείς από τους απογόνους δε φαίνεται να επανέκαμψε στο Ναύπλιο.
Με την Απελευθέρωση διέφυγε στη Γερμανία. Δικάσθηκε ερήμην. Συνελήφθη από τους Αμερικάνους και επέστρεψε το 1946, Έμεινε λίγα χρόνια μέσα. Του δόθηκε «χάρη» και πέθανε στον Άλιμο.
Δυστυχώς, η ιστορία του τελευταίου Ναυπλιώτη πρωθυπουργού δεν ήταν και ό,τι καλύτερο.
Υ.Γ. Το κτίριο που στέγασε την κλινική του, έγινε μετά Υπουργείο Εργασίας και μεταπολεμικά – μέχρι και τη Χούντα – γραφεία της Ασφάλειας… πάνω η ταράτσα του τραγουδιού «..και στην ταράτσα χτυπούσαν τον Αντρέα».
