Το "Δεν ξεχνώ"... ξεχάστηκε (γράφει ο Τόλης Κοϊνης)

Αποφράδα ημέρα. 15 Ιουλίου.

1965: Ο Βασιλιάς υποχρεώνει σε παραίτηση την εκλεγμένη Κυβέρνηση και αρχίζει ο κύκλος της πολιτικής ανωμαλίας, που τέλειωσε με την Τραγωδία της Κύπρου.

1974 : Η Χούντα ανατρέπει τον νόμιμο Πρόεδρο της Κύπρου, δίνοντας πρόσχημα για την προσχεδιασμένη Τουρκική αποβίβαση (και όχι απόβαση).

Δεν θα ξαναγράψω τα γεγονότα, τα έχω πολλές φορές αναρτήσει.Πέντε Λεπτομέρειες μόνο:
Α) Τα τανκς στη φωτό που πήραν μέρος στο πραξικόπημα ήταν Σοβιετικής παραγωγής!!! Αγορασμένα από τον Μακάριο, που είχαν περιέλθει στα χέρια των Χουντικών. Δεν φαίνεται να χρησιμοποιήθηκαν στις δύο φάσεις της εισβολής.

Β) Οι εκτελεστές του Χουντικού Πραξικοπήματος ήταν 52 στρατιωτικοί (άλλοι επίορκοι, άλλοι απλώς βλάκες). Δεν δικάστηκαν ποτέ. Έπαιρναν μέχρι την τελευταία τους μέρα πλήρη σύνταξη.

Γ) Στον κατάλογο των 52 φιγουράρει μόνο ένας Ναυπλιώτης. Ευτυχώς… υπήρξαν δύο ανώτεροί του (ένας πεζικού από το Ναύπλιο) και ένας Αεροπορίας από το Άργος… που αρνήθηκαν… Δεν κατέθεσαν ποτέ σαν μάρτυρες. Ο ένας ξεψύχησε κάτω και ο άλλος γύρισε βαριά τραυματισμένος.

Δ) Αντί για περιγραφές γεγονότων προτίμησα ένα ποίημα του Λεύκιου Ζαφειρίου για κάποιον αγνοούμενο (ακόμα και σήμερα της Κύπρου.) Λεπτομέρεια ο μακαρίτης Ζαφειρίου, σαν καθηγητής Φιλόλογος πήγε με δική του αίτηση και αποσπάστηκε στο Λύκειο του κατεχόμενου Ριζοκάρπασου δίνοντας χωρίς ρητορικούς πομφόλυγες τον αγώνα του για τη λευτεριά της Μεγαλονήσου.

Ε) Όταν ξεχνάμε εμείς την ιστορία … θα μας πετάξει και αυτή κάποια μέρα στα αζήτητα.