Οι Άγγλοι και οι δωσίλογοι της κατοχής (Ιστορικό αφήγημα του Τόλη Κοΐνη)

Αφορμές για την παρούσα ανάρτηση είναι δύο:

Η στάση των Άγγλων (και των άλλων συμμάχων, αλλά κυρίως αυτών) τον Σεπτέμβριο του 1922, που απαίτησαν να παραδώσει ο Ελληνικός στρατός την Ανατολική Θράκη και να διωχθεί ο Ελληνικός πληθυσμός. Από αυτούς τους ανθρώπους τουλάχιστον είκοσι οικογένειες εγκαταστάθηκαν και πρόκοψαν στο Ναύπλιο.
Η επιτυχημένη παρουσίαση του βιβλίου του κ. Χαραλαμπίδη με θέμα τους δωσίλογους της κατοχής, που έγινε το βράδυ της 23 Σεπτεμβρίου στην κατάμεστη πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνα. Ο κ. Χαραλαμπίδης έχει μελετήσει επιστημονικά με βάση τα πρακτικά των δικών που έγιναν στο Εφετείο της Αθήνας και πάνω στα στοιχεία αυτά επέκτεινε την έρευνά του.

Δυστυχώς, η βροχή διέκοψε την συζήτηση και έκανε ζημιά στο βιβλιοπωλείο Αποσπερίτης που είχε αναλάβει την προώθηση του βιβλίου. Το αναφέρω για όποιον θέλει να το αποκτήσει. Αξίζει η ανάγνωσή του.

Ζήτησα από τον κ. Χαραλαμπίδη να μας πει τη γνώμη του για τις σχέσεις των «συμμάχων» Άγγλων με τα δωσιλογικά «Τάγματα Ασφαλείας» και ειδικά τη σύσκεψη του Άγγλου (Νεοζηλανδού στην πραγματικότητα) Ντοτ Στοττ με παρουσία και εκπρόσωπου της δωσιλογικής Κυβέρνησης Ράλλη.

Ο κ. Χαραλαμπίδης χαμογελώντας μου απάντησε ότι η «άποψη των Άγγλων είναι, πως ό,τι έγινε ήταν προσωπική πρωτοβουλία του Στοττ». Ο τρόπος που απάντησε έκρυβε περισσότερα από όσα είπε. Με κάλυψε απόλυτα.

Επειδή όμως πολλοί που με άκουσαν δεν κατάλαβαν, θέλω να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα.

Πιστεύω ότι οι Άγγλοι δεν φέρθηκαν σαν «σύμμαχοι». Η αποστολή μόνο 2 Μεραρχιών το 1941 και μιας αναιμικής αεροπορικής δύναμης, μόνο πρόσχημα και δικαιολογία έδωσαν στους Γερμανούς να εισβάλλουν στην Ελλάδα. Παρά τον ηρωισμό των στρατιωτών τους, δεν ήταν ικανοί να προβάλουν αντίσταση και η ηγεσία τους δεν είχε κανένα σκοπό να εκμεταλλευτεί το ορεινό ανάγλυφο της Ελλάδας.
Δεν είχαν κανένα σχέδιο «stay behind», δηλαδή δράσης στις υπό κατοχήν περιοχές. Παρά μόνο έδωσαν έναν ασύρματο στην ομάδα του στρατηγού Μπακιρτζή (του μετέπειτα πρώτου πρόεδρου της «Κυβέρνησης των βουνών» !!!!!!!) για μετάδοση πληροφοριών.
Το 1943 μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις κατά της «επιστράτευσης» κλπ. έγινε φανερό ότι στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας είχαν αναπτυχθεί «υπερβολικά» οι οργανώσεις του ΕΑΜ και υπήρχε ο φόβος ότι θα επικρατούσε την επόμενη της Απελευθέρωσης. Τότε οι Γερμανοί απάλλαξαν των καθηκόντων του τον «Πρωθυπουργό» καθηγητή Λογοθετόπουλο (Ναυπλιώτη με σπίτι κοντά στον Αγιώργη) και έβαλαν στην θέση του Ιωάννη Ράλλη (πατέρα του Γεωργίου Ράλλη). Αυτός απαίτησε τη δημιουργία των «Ταγμάτων Ασφαλείας», ενός στρατεύματος που θα πολεμούσε μόνο στην Ελλάδα μαζί με τους Γερμανούς. Το αίτημά του έγινε (χωρίς βιασύνη) δεκτό και η ανάπτυξή τους ήταν στην αρχή εξαιρετικά αργή.
Το καλοκαίρι του 1943 οι Άγγλοι ζητούν από τον ΕΛΑΣ να ανατινάξει τη γέφυρα του Ασωπού, (μεταξύ Θήβας και Λαμίας). Στην αποστολή αυτή συμμετέχει ο έφεδρος λοχαγός Ντοτ Στοττ (όχι ως επικεφαλής της ομάδας). Πριν παρουσιαστεί στον στρατό το 1939, εργαζόταν σαν βοηθός τυπογραφείου στη Νέα Ζηλανδία. Ο ΕΛΑΣ θεωρώντας άσκοπη και ριψοκίνδυνη την ενέργεια αυτή δεν τους βοήθησε, θεώρησε ότι προτιμότερο ήταν η ανατίναξη της «γαλαρίας του Κούρνοβο» (σιδηροδρομικής στοάς κοντά στη Λάρισα). Οι Άγγλοι κομάντος κατάφεραν να ανατινάξουν τη γέφυρα του Ασωπού με μια τολμηρή καταδρομή. (Οι Γερμανοί σε έναν μήνα είχαν δημιουργήσει παρακαμπτήριο).
Μετά το σαμποτάζ ο Στοττ αναλαμβάνει συμμαχικός σύνδεσμος με το σύνταγμα του ΕΛΑΣ που λημέριαζε στην Πάρνηθα (μάλλον περιθωριακή τοποθέτηση). Από εκεί εισέρχεται στην Αθήνα και έρχεται σε επαφή με τις μικρές αντικομμουνιστικές οργανώσεις, αλλά και με το Υπουργείο Άμυνας της δωσίλογης «Κυβέρνησης» Ράλλη. Δεν ήταν επικεφαλής της Βρεττανικής Αποστολής. Γεννιέται το ερώτημα «Μπορεί ένας κατώτερος αξιωματικός να παίρνει τόσο μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες, αν δεν είχε οδηγίες από την Ιντέλιτζενς Σέρβις;»
Ο Στοττ έρχεται, Νοέμβριος του 1943, και σε άμεση επαφή με τους Γερμανούς !!! Εάν λειτουργούσε μόνος του, θα ήταν αδίκημα, που θα τον έστελνε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Τί συμφώνησε μαζί τους δεν το γνωρίζουμε από πηγές, αλλά από εκτιμήσεις διαφόρων αντιστασιακών. Οι Γερμανοί τον βοηθούν να «διαφύγει» στην Σμύρνη. Παρουσιάζεται σε αρμόδια Εγγλέζικη επιτροπή. Δεν τιμωρείται.!!!! Αλλά παρασημοφορείται !!!! Δεν τον ξαναστέλνουν στην Ελλάδα (μάλλον γιατί είχε ολοκληρώσει το έργο του), αλλά τον στέλνουν στο μέτωπο του Ειρηνικού (πιο μακριά δεν γινόταν).
Μετά την σύσκεψη με τον Στοττ αρχίζει η μαζικοποίηση και η εντατική δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας. Εξαπλώνονται στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας και συμπολεμούν με τους Γερμανούς (στην περιοχή μας στην περιβόητη «εκκαθαριστική επιχείρηση» του Απριλίου- Μαΐου 1944)
Τον Μάρτιο του 1945 σε όλες τις Ελληνικές εφημερίδες (στην πρώτη σελίδα) αναγράφεται η είδηση ότι ο Ντοτ Στοττ πνίγηκε κοντά στις ακτές της νήσου Βόρνεο στην Ινδονησία. Προφανώς οι εφημερίδες μας δεν είχαν ανταποκριτές στο Βόρνεο. Ήταν είδηση που την διένειμε και επέβαλε τη δημοσίευσή της σε περίοπτο σημείο η Βρεττανική πρεσβεία. Το πρόβλημα είναι ότι …πτώμα δεν βρέθηκε. Γιατί είχαν τόσο πρεμούρα οι Άγγλοι να τον εξαλείψουν; Εάν εντοπιζόταν θα έδινε άλλοθι στους περισσότερους δωσίλογους, έπρεπε κάποιοι λίγοι να δικαστούν για τα μάτια του κόσμου.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο φερόμενος ως Ντοτ Στοττ ήταν Άγγλος αξιωματικός που ήρθε με εντολή να ανοίξει το γαϊτανάκι του αιματηρού εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα και ό,τι συνέχισε την δράση του σε άλλες περιοχές. Προφανώς τέτοιες θεωρίες συνωμοσίας δεν αποδεικνύονται (γιατί αλλιώς, τί συνωμοσίες θα ήταν.).

Οι Άγγλοι ήταν φαινομενικά «σύμμαχοι». Από παλιά θεωρούσαν την Ελλάδα ένα υποθηκευμένο οικόπεδο.