Πορεία προς την πανήγυρη ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Μέσα στο Αναστάσιμο Φως της περιόδου που διανύουμε πλησιάζουμε με ευλάβεια και εσωτερική προσμονή την εορτή του Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους του θαυματουργού και η καρδιά μας καλείται να προετοιμαστεί όχι μόνο εξωτερικά, αλλά κυρίως εσωτερικά. 

Ευχαριστήριο από τον Εφημέριο του Μητροπολιτικού Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου

Με την ολοκλήρωση των εορτασμών της λαμπρής πανηγύρεως του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, αλλά και της κατανυκτικής περιόδου της Μεγάλης Εβδομάδος, η καρδιά μου είναι πλημμυρισμένη από ευγνωμοσύνη.

Μεγάλη Εβδομάδα: Το μυστήριο της Αγάπης που φτάνει μέχρι τέλους ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Υπάρχουν στιγμές μέσα στον χρόνο που δεν είναι απλώς ημερολογιακές στάσεις, αλλά ρήγματα στην καθημερινότητα· ανοίγματα προς κάτι βαθύτερο, πιο αληθινό.

Ένα «ΝΑΙ » που άνοιξε τον Ουρανό, ένα «ΟΧΙ» που άνοιξε την Ελλάδα (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Υπάρχουν στιγμές που δεν φαίνονται μεγάλες στα μάτια των ανθρώπων, κι όμως μέσα τους κρύβουν τη δύναμη να αλλάξουν την πορεία του κόσμου. Μια τέτοια στιγμή είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. 

Το οχυρό της ψυχής μας (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

​Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας από τις πιο αγαπημένες στιγμές της Ορθοδοξίας. Καθώς οδεύουμε προς το δειλινό της αυριανής ημέρας, η προσμονή για την Α’ Στάση των Χαιρετισμών αρχίζει να γλυκαίνει την ατμόσφαιρα. 

"Το αληθινό νόημα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής " ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Αγαπητοί μου!

Το στάδιο των αρετών άνοιξε... Με αυτή την ιερή κραυγή, η Εκκλησία μας καλεί όχι σε μια τυπική θρησκευτική συνήθεια, αλλά σε μια αληθινή πνευματική επανάσταση. Για εμάς, τους ανθρώπους που παλεύουμε καθημερινά με τις βιοτικές μέριμνες, η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι ένα φορτίο απαγορεύσεων, αλλά μια ευλογημένη ευκαιρία να βρούμε ξανά τον προορισμό μας.

​«Πάτερ, αφού θα πεθάνουμε, γιατί γεννιόμαστε;» (γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Το πετραχήλι βρισκόταν ακόμα πάνω στο κεφάλι του μικρού Δημήτρη. Η εξομολόγηση είχε τελειώσει, αλλά το παιδί δεν σηκώθηκε αμέσως. Η σκέψη του ήταν στο μνημόσυνο του παππού του, που θα τελέσουμε σε λίγες ημέρες. Με κοίταξε στα μάτια με μια βαθιά απορία και μου έκανε μια ερώτηση που με ξάφνιασε: Πάτερ, αφού στο τέλος θα πεθάνουμε, όπως ο παππούς μου γιατί έπρεπε να γεννηθούμε; Γιατί να ξεκινάει κάτι που ξέρουμε ότι θα τελειώσει;

Η Φανέρωση του Τριαδικού Θεού στον κόσμο ( γράφει ο π. Παναγιώτης Κιντής)

Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι μιας από τις πιο λαμπρές εορτές της πίστης μας, των Θεοφανείων, και η ατμόσφαιρα γύρω μας αρχίζει ήδη να δονείται από το μήνυμα της επερχόμενης Φωτοχυσίας.