Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2018

«Έρωτα Εσύ… Προαναγγέλλοντας τη Μήδεια»: Ακόμα δύο παραστάσεις της θεατρικής παραγωγής του Θεατρικού Ομίλου Ερμιονίδας

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 6:16:00 μ.μ. |
«Έρωτα Εσύ… Προαναγγέλλοντας τη Μήδεια»: Ακόμα δύο παραστάσεις της θεατρικής παραγωγής του Θεατρικού Ομίλου Ερμιονίδας Ομίλου Ερμιονίδας
O Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας παρουσιάζει την ετήσια θεατρική του παραγωγή που αφορά την ενασχόλησή του με το αρχαίο δράμα και που εντάχθηκε ως προφεστιβαλική εκδήλωση στο 5οΦεστιβάλ Θεάτρου «Ερμηνείες στην Ερμιονίδα», τον κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό που διοργάνωσε για 5η συνεχή χρονιά στον Πολυχώρο Πολιτισμού ARTίκι “Μαράικε Ηλιού Ντε Κόνινγκ”, υπό την καθοδήγηση και επιμέλεια του διακεκριμένου Καθηγητή και κριτικού θεάτρου, Κώστα Γεωργουσόπουλου.
Φέτος παρουσιάζεται μια πρωτότυπη χορο-θεατρική παραγωγή-performance, με τίτλο «Έρωτα Εσύ… Προαναγγέλλοντας τη Μήδεια», σε μετάφραση Κώστα Γεωργουσόπουλου και σκηνοθεσία Μόνικας Κολοκοτρώνη, βασισμένη στα θεατρικά έργα Αντιγόνη του Σοφοκλή & Ιππόλυτος και Μήδεια του Ευριπίδη.

“Ο έρωτας συγκλόνισε
την καρδιά μου όπως ο άνεμος
που κατεβαίνει από το βουνό
τραντάζει τις βελανιδιές...”

Σαπφώ
Ο έρωτας που συγκλονίζει γίνεται η αφορμή για τη δημιουργία μιας παράστασης που θέλει να καθρεφτίσει τις πιο δυνατές πτυχές του.

Τρεις τραγωδίες (Αντιγόνη του Σοφοκλή – Ιππόλυτος και Μήδεια του Ευριπίδη), τρεις ήρωες, τρία χορικά και σπαράγματα ποιημάτων της Σαπφούς συνθέτουν μια χοροθεατρική performance που μας κάνει ν’ αναρωτηθούμε πόση δύναμη έχει τελικά ο έρωτας; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος όταν τον κυριεύσει; Ποιά βαθειά λαχτάρα ένωσης με κάποιον άλλον κρύβεται στην ψυχή μας και γινόμαστε όλο και πιο ευάλωτοι στα χέρια του;

Μια παράσταση για τον έρωτα που ερωτεύεται την ψυχή και την στιγματίζει.
Σημείωμα του Σκηνοθέτη

Περί έρωτος...

Ποιός είναι ο έρωτας; Με τί μοιάζει; πώς νιώθεις; Άλλοτε χαρούμενος άλλοτε λυπημένος, άλλοτε γενναίος άλλοτε δειλός... Δηλαδή απρόσμενος… Δεν ξέρει κανείς τί είναι έρωτας. Μια δύναμη που κινεί ... Τα πάντα. Αυτή τη δύναμη είχαμε και φέτος και κόντρα στον άνεμο της πανσελήνου υλοποιήσαμε τη σκέψη… Το όνειρο το πάθος.... 20 έρωτες ενωθήκαμε και εκφραστήκαμε γι αυτό το ανεξερεύνητο… Χωρίς κόμμα, χωρίς άνω ή κάτω τελεία, χωρίς τέλος για τον έρωτα που υποκινεί, δημιουργεί ή καταστρέφει. ... Ήρωες μιας ζωής που διψά και διαβρώνει το καθετί μόνο και μόνο για να έχει συνεχώς νερό... Νερό που τρέχει, καθαρίζει και λυτρώνει...

Ευχαριστώ για τη λύτρωση, πρώτα απ’ όλα το Γιάννη το Λόλεκ και στη συνέχεια το Δημήτρη, τη Γιούλα, την Κική, τον Παντελή, τον Κώστα, την Αργυρούλα, τη Βίκυ, τον Αντώνη, την Τάνια, την Τίνα, την Ηρώ, τη Λίζα, τη Γεωργία μου, την Ειρήνη μου, την Κατερίνα μου, τη Βιβή μου .... και κυρίως τη Βίκυ, το Νικόλα και τον Ορέστη μου...

Μόνικα Κολοκοτρώνη
Ιούλιος 2018
Ποιος είν’ τρελός από έρωτα;
Ας κάνει λάκκους την αυγή.
να πάμε εκεί να πιούμε
την βροχή.

Γιώργος Σαραντάρης

Ο Μεγάλος Ερωτικός, το έργο σταθμός του Μάνου Χατζιδάκι, έχει την τιμητική του στο Θεατρικό μας Όμιλο, αφού μας έδωσε την έμπνευση, την ιδέα και τον τίτλο της φετινής μας παράστασης, από το ομώνυμο τραγούδι με το Δημήτρη Ψαριανό, που ήταν το χορικό του Έρωτα στην παράσταση της Μήδειας του 1956, με την Κατίνα Παξινού. Εμείς, σίγουρα τρελοί από έρωτα, όπως λέει ο Σαραντάρης στο άλλο υπέροχο τραγούδι του Μεγάλου Ερωτικού, που το καθαγίασε με την ερμηνεία της η μυθική Φλέρυ Νταντωνάκη, προσπαθήσαμε να τον εξιχνιάσουμε ως φαινόμενο, θεατρικά, μέσα από τη Μπερνάντα του Λόρκα, μέσα από τη Φλαντρώ του Χορν και κυρίως μέσα από τα αρχέτυπα κείμενα του Ιππόλυτου, της Αντιγόνης και της Μήδειας, των αρχαίων τραγικών μας, Σοφοκλή και Ευριπίδη. Η μόνη επίγνωση που μπορείς να αποκομίσεις ως κέρδος από την ενασχόληση με τα κείμενα αυτά, είναι η ευχή κάποια στιγμή στη ζωή σου να σου δοθεί η χάρη… να σε λαβώσει η αφεύγατη σαγίτα του έρωτα, πού ‘χει την αιχμή βαμμένη στην αποθυμιά, για να αποκτήσει νόημα αυτή η ζωή και να δικαιωθεί η ύπαρξή της στο επίγειο, σύντομο πέρασμά της.
Οφείλουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κ. Κώστα Γεωργουσόπουλο αφενός για την ευγενική του παραχώρηση των αποσπασμάτων των τραγωδιών που χρησιμοποιήσαμε και ιδιαιτέρως για το απόσπασμα από τον Ιππόλυτο που μετέφρασε ειδικά για εμάς και αφετέρου για την όλη του αγάπη και προσφορά στο Θεατρικό μας Όμιλο, που την προσλαμβάνουμε όλα τα μέλη σαν ασπίδα προστασίας και σα ζεστή αγκαλιά. Τη σειρά για τις ευχαριστίες ακολουθεί η Μόνικα Κολοκοτρώνη, η γνωστή μας, αλλά και … άγνωστη Μόνικα, αφού κάθε φορά μας εκπλήσσει ευχάριστα με τις ιδέες και το αστείρευτο ταλέντο της, που είναι βουτηγμένο στον έρωτα και στο πάθος για την τέχνη, για τη δημιουργία και κυρίως για τη ζωή. Για το Γιάννη Αναγνωστάτο (Λόλεκ), ότι και να πούμε είναι λίγο, γι αυτό αφήνουμε να μιλήσει η μουσική του. Είναι η τρίτη συνεργασία μας (Ιφιγένεια, Φλαντρώ και Έρωτα εσύ…) και κάθε συνάντηση μαζί του, επί σκηνής και όχι μόνο, περιποιεί τιμή. Ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα ζεστό καλωσόρισμα, στην Τίνα Ρόζου, την υπέροχη πιανίστρια, με την οποία και λόγω εντοπιότητας προσδοκούμε να κάνουμε πολλές, καλές και δημιουργικές συνεργασίες. Τη χορεία των συντελεστών στις ευχαριστίες, κλείνει ο Ίωνας Ξυπολιάς. Ο “φωτιστής” των ονείρων μου… και των μεγάλων στοιχημάτων του Ομίλου μας, ο καλός φίλος και παντοτινά… μεγάλος ερωτικός. Θα μου επιτρέψετε στο τέλος το πιο μεγάλο και ουσιαστικό ευχαριστώ να το απευθύνω πρώτα απ’ όλα σε όλα τα μέλη (εμφανή και… αφανή) του Θεατρικού μας Ομίλου και αφετέρου στην κ. Μαράικε Ηλιού Ντε Κόνινγκ, χωρίς τους οποίους … το όνειρο δε θα είχε απάλαφρα ονειρευτεί ώστε να γίνει το θέατρο τούτο…, για να παραφράσω τη γνωστή φράση από την Οδύσσεια του Καζαντζάκη.

Δημήτρης Ι. Σίδερης
Πρόεδρος του Θεατρικού Ομίλου Ερμιονίδας
Ιούλιος 2018
ΔΙΑΝΟΜΗ

Φαίδρα: Γιούλα Καράμπελα
Παραμάνα: Αργυρούλα Μέξη
Μάνα: Κική Πέλλα
Kόρες: Λίζα Λαλούση
Κατερίνα Πατεράκη
Ηρώ Σαρδέλη
Ειρήνη Φλωράκη
Γεωργία Φλωράκη
Άγγελος: Κώστας Πεντεδέκας
Αντιγόνη: Βιβή Κακουριώτη
Αίμονας: Παντελής Τόδωρης
Kρέοντας: Δημήτρης Σίδερης
Γλαύκη: Tάνια Φράγκου
Ιάσονας: Aντώνης Νικολόπουλος
Μήδεια: Βίκυ Παπάζογλου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Κώστας Γεωργουσόπουλος
Σύνθεση-Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Μόνικα Κολοκοτρώνη
Πρωτότυπη Μουσική: Λόλεκ (Γιάννης Αναγνωστάτος)
Πιάνο: Τίνα Ρόζου
Σκηνικό-Κοστούμια: Mόνικα Κολοκοτρώνη
Φωτισμοί: Ίων Ξυπολιάς

Ι ΚΤΕΟ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟ ΣΑΛΑΠΑΤΑΣ