Νωρίτερα από το σύνηθες, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου παρουσιάζει το καλλιτεχνικό του πρόγραμμα στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου για το καλοκαίρι του 2026, εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα μια νέα τριετή διαδρομή (2026–2028).
Πρόκειται για την πρώτη ενότητα ενός ευρύτερου σχεδιασμού, που αντιμετωπίζει το πρόγραμμα ως οργανικό μέρος μιας ενιαίας καλλιτεχνικής ολότητας.
Στον πρώτο του χαιρετισμό ως καλλιτεχνικός διευθυντής, με τίτλο «Ένα μέρος από ένα Όλον», ο Μιχαήλ Μαρμαρινός υπογραμμίζει ότι κάθε χρονιά είναι αυθύπαρκτη και ολοκληρωμένη, αλλά ταυτόχρονα επανανοηματοδοτείται μέσα από τη διαδοχή και τη συνομιλία με τις επόμενες. Η Επίδαυρος ορίζεται ως «πεδίο συνάντησης» σύγχρονων δραματουργιών, νέων προσεγγίσεων του αρχαίου δράματος και διαφορετικών παραστατικών τεχνών, με στόχο τη γονιμοποίηση του αρχαίου λόγου στο παρόν και την ενίσχυση της διεθνούς του δυναμικής.
«Στην Επίδαυρο, ένα πεδίο συνάντησης, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με ιδιαίτερες αναγνώσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, σε γνωστά αλλά και ορισμένα σπανίως παρουσιαζόμενα έργα. Διαφορετικά πεδία των παραστατικών τεχνών – όπως το θέατρο, ο χορός και η όπερα – συνυφαίνουν το φετινό πρόγραμμα, με στόχο την ανάδειξη της διαχρονικής αξίας και της δυναμικής της αρχαίας δραματουργίας», σημειώνει ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, επισημαίνοντας ότι οι επιπλέον δράσεις των φετινών Επιδαυρίων θα ανακοινωθούν σε μεταγενέστερο χρόνο.
Όπερα στην Επίδαυρο: Η ιστορική «Μήδεια» επιστρέφει
Η έναρξη του προγράμματος σηματοδοτείται από ένα γεγονός ιστορικής βαρύτητας. Στις 20 Ιουνίου 2026, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου τη Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι, εξήντα πέντε χρόνια μετά τη θρυλική παράσταση του 1961 με τη Μαρία Κάλλας (η προπώληση για την παράσταση ξεκινά στις 2 Φεβρουαρίου στις 12.00)
Η παραγωγή επιχειρεί μια ανασύνθεση της ιστορικής εκείνης στιγμής, αξιοποιώντας τα βιβλία σκηνοθεσίας του Αλέξη Μινωτή, τα σχέδια και τα κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη και το σωζόμενο φωτογραφικό υλικό. Με νέα δημιουργική ομάδα και με τη σπουδαία Ιταλίδα υψίφωνο Άννα Πιρότσι στον ρόλο της Μήδειας, η παράσταση αποτελεί όχι μόνο φόρο τιμής, αλλά και σύγχρονη ανάγνωση ενός εμβληματικού ορόσημου του ελληνικού πολιτισμού. Η επιστροφή της όπερας στην Επίδαυρο, μάλιστα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά το κλείσιμο του Ηρωδείου για εργασίες, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για το είδος στον ιστορικό χώρο.
Στον πρώτο του χαιρετισμό ως καλλιτεχνικός διευθυντής, με τίτλο «Ένα μέρος από ένα Όλον», ο Μιχαήλ Μαρμαρινός υπογραμμίζει ότι κάθε χρονιά είναι αυθύπαρκτη και ολοκληρωμένη, αλλά ταυτόχρονα επανανοηματοδοτείται μέσα από τη διαδοχή και τη συνομιλία με τις επόμενες. Η Επίδαυρος ορίζεται ως «πεδίο συνάντησης» σύγχρονων δραματουργιών, νέων προσεγγίσεων του αρχαίου δράματος και διαφορετικών παραστατικών τεχνών, με στόχο τη γονιμοποίηση του αρχαίου λόγου στο παρόν και την ενίσχυση της διεθνούς του δυναμικής.
«Στην Επίδαυρο, ένα πεδίο συνάντησης, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με ιδιαίτερες αναγνώσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, σε γνωστά αλλά και ορισμένα σπανίως παρουσιαζόμενα έργα. Διαφορετικά πεδία των παραστατικών τεχνών – όπως το θέατρο, ο χορός και η όπερα – συνυφαίνουν το φετινό πρόγραμμα, με στόχο την ανάδειξη της διαχρονικής αξίας και της δυναμικής της αρχαίας δραματουργίας», σημειώνει ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, επισημαίνοντας ότι οι επιπλέον δράσεις των φετινών Επιδαυρίων θα ανακοινωθούν σε μεταγενέστερο χρόνο.
Όπερα στην Επίδαυρο: Η ιστορική «Μήδεια» επιστρέφει
Η έναρξη του προγράμματος σηματοδοτείται από ένα γεγονός ιστορικής βαρύτητας. Στις 20 Ιουνίου 2026, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου τη Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι, εξήντα πέντε χρόνια μετά τη θρυλική παράσταση του 1961 με τη Μαρία Κάλλας (η προπώληση για την παράσταση ξεκινά στις 2 Φεβρουαρίου στις 12.00)
Η παραγωγή επιχειρεί μια ανασύνθεση της ιστορικής εκείνης στιγμής, αξιοποιώντας τα βιβλία σκηνοθεσίας του Αλέξη Μινωτή, τα σχέδια και τα κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη και το σωζόμενο φωτογραφικό υλικό. Με νέα δημιουργική ομάδα και με τη σπουδαία Ιταλίδα υψίφωνο Άννα Πιρότσι στον ρόλο της Μήδειας, η παράσταση αποτελεί όχι μόνο φόρο τιμής, αλλά και σύγχρονη ανάγνωση ενός εμβληματικού ορόσημου του ελληνικού πολιτισμού. Η επιστροφή της όπερας στην Επίδαυρο, μάλιστα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά το κλείσιμο του Ηρωδείου για εργασίες, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για το είδος στον ιστορικό χώρο.
Το θεατρικό πρόγραμμα της Επιδαύρου 2026 απαρτίζεται ακόμα από:
-τους Πέρσες του Αισχύλου (3 & 4 Ιουλίου), σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, σε μια παράσταση που προσεγγίζει το έργο με έναν Χορό-Πρωταγωνιστή και 25 ηθοποιούς διαρκώς επί σκηνής. Ο θρήνος για την ήττα μετασχηματίζεται σε συλλογική εμπειρία απώλειας, βαθιά συνδεδεμένη με το σήμερα. Στην πρώτη του κάθοδο στο αργολικό θέατρο, ο νεαρός σκηνοθέτης από τη Θεσσαλονίκη αναμετριέται με την αισχύλεια τραγωδία. Γραμμένη το 472 π.Χ., η τραγωδία των Περσών αποτελεί το αρχαιότερο σωζόμενο πλήρες έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας και, ταυτόχρονα, την παλαιότερη μεταγραφή γεγονότων της Ιστορίας σε θέατρο. Ο Χρήστος Θεοδωρίδης εργάζεται πάνω στο αντιπολεμικό έργο των Περσών, συνεχίζοντας έτσι τη νοητή πορεία που έχει σχηματίσει τα τελευταία χρόνια με έργα πολιτικά φορτισμένα και ιδιαίτερα επίκαιρα (Σ’ εσάς που με ακούτε/Λούλα Αναγνωστάκη, Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου/Εντουάρ Λουί, Συνέδριο για το Ιράν/Ιβάν Βιριπάγεφ, κ.ά.).
-την Άλκηστη του Ευριπίδη (17 & 18 Ιουλίου) από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, ως μια σύγχρονη παραβολή για τη θυσία, την εξουσία και τη γυναικεία σιωπή. Το έργο προσεγγίζεται ως σκηνικό πείραμα, όπου το τραγικό συνυπάρχει με το κωμικό και το πολιτικό με το υπαρξιακό. Παίζουν(αλφαβητικά): Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Φέρης), Δήμητρα Βλαγκοπούλου (Υπηρέτρια), Γιώργος Ζυγούρης (Ηρακλής), Ηρώ Μπέζου (Άλκηστις), Γιάννης Νιάρρος (Άδμητος), Κώστας Νικούλι(Απόλλων), Αινείας Τσαμάτης (Υπηρέτης), Θεοδώρα Τζήμου (Θάνατος)
-την Ειρήνη του Αριστοφάνη, που παρουσιάζεται στις 24 & 25 Ιουλίου, από το Νίκο Καραθάνο που επιστρέφει στην Επίδαυρο με μια ελεύθερη, μουσική και ποιητική «επίσκεψη». Μαζί με τον Φοίβο Δεληβοριά, υπογράφει μια παράσταση-πανηγύρι, όπου ο σαρκασμός και το τραγούδι αντιπαρατίθενται στη βία και την πολεμική παράνοια, φωτίζοντας τη διαχρονική ανάγκη για συλλογική ανάσα.
-τις Τρωάδες του Ευριπίδη (31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου), σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Με τη συμμετοχή ερμηνευτών κάθε ηλικίας, με και χωρίς αναπηρία, η παράσταση εστιάζει στο γυναικείο σώμα ως τόπο μνήμης, βίας και αντίστασης, μετατρέποντας το αρχαίο δράμα σε μια βαθιά σύγχρονη συλλογική αφήγηση.
-τη ριζοσπαστική Αντιγόνη του Νορβηγού Alan Lucien Øyen που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με την ομάδα winter guests, σε μια παράσταση που συνδυάζει Tanztheater, λόγο και σύγχρονο χορό. Η παράσταση στις 7 και 8 Αυγούστου απογυμνώνει το έργο στην ουσία του, θέτοντας εκ νέου το διαχρονικό ερώτημα: τι σημαίνει να πράττεις όταν ο νόμος και η δικαιοσύνη συγκρούονται;
-τη Λυσιστράτη (21 & 22 Αυγούστου) του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη, που αντιμετωπίζει την κωμωδία ως μηχανισμό αποκάλυψης και πολιτικής επανεκκίνησης. Παίζουν Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Κρατερός Κατσούλης, Παναγιώτης Πετράκης, Νίκος Γεωργάκης, κ.ά
-και τον Ίωνα του Ευριπίδη (28 & 29 Αυγούστου), από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, που φωτίζει το ζήτημα της ταυτότητας και του ανήκειν σε έναν κόσμο διαρκούς αμφισβήτησης: η παράσταση «επιχειρεί να αναδείξει το παιγνιώδες και αμφίσημο πνεύμα του έργου, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν πολυπρισματικό χώρο αναστοχασμού όπου τα είδωλα της αλήθειας και του ψεύδους αλληλεπικαλύπτονται, αποκαλύπτουν και αποκρύπτουν, με το ερώτημα της ταυτότητας να παραμένει ανοιχτό, ρευστό και αγωνιώδες.»
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Επιδαύρου έχει αναρτηθεί αναλυτικά εδώ.
