Όπως σημειώνεται στην Ερώτηση, το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό πυλώνα της αγροτικής οικονομίας και κύρια πηγή εισοδήματος για δεκάδες χιλιάδες ελαιοπαραγωγούς σε όλη τη χώρα. Την ίδια στιγμή, όμως οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με πρωτοφανή αύξηση του κόστους καλλιέργειας (ενέργεια, καύσιμα, λιπάσματα, φυτοπροστασία, εργατικά), χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη από την Κυβέρνηση.
Παρά το αυξημένο κόστος, οι τιμές παραγωγού παραμένουν πιεσμένες ή και μειωμένες, με αποτέλεσμα το καθαρό εισόδημα των ελαιοπαραγωγών να συρρικνώνεται επικίνδυνα. Η κατάσταση αυτή δεν είναι τυχαία. Συνδέεται άμεσα, πέρα των άλλων, με την πλήρη απουσία ουσιαστικών ελέγχων στην αγορά ελαιολάδου και με την ανοχή που επιδεικνύει η Κυβέρνηση, σε πρακτικές που υποβαθμίζουν το προϊόν και συμπιέζουν τεχνητά τις τιμές.
Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, η Ελλάδα, αν και τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός χώρα ελαιολάδου παγκοσμίως, αποτυγχάνει να εφαρμόσει το ευρωπαϊκό πλαίσιο ελέγχων. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι υποστελεχωμένοι, τα εργαστήρια υπολειτουργούν και οι κυρώσεις επιβάλλονται με καθυστερήσεις που φτάνουν ή ξεπερνούν τους 14 μήνες. Την ίδια ώρα, σε άλλα κράτη μέλη, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, οι παραβάσεις τιμωρούνται άμεσα, προστατεύοντας τόσο το προϊόν όσο και το εισόδημα των παραγωγών.
Ακόμη πιο σοβαρό είναι το γεγονός ότι οι έλεγχοι περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην εγχώρια αγορά, αφήνοντας ανεξέλεγκτες τις εξαγωγές και τις εισαγωγές. Έτσι, δημιουργούνται συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, απαξιώνεται το ελληνικό ελαιόλαδο στις διεθνείς αγορές και πιέζονται προς τα κάτω οι τιμές που λαμβάνει ο παραγωγός, την ώρα που το κόστος παραγωγής συνεχίζει να αυξάνεται.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, με την πολιτική της επιλογή να αφήσει την αγορά ανεξέλεγκτη, ουσιαστικά μετακυλίει το κόστος της δικής της αδράνειας στους ελαιοπαραγωγούς. Αντί να προστατεύει την ποιότητα και την αξία του ελληνικού ελαιολάδου, επιτρέπει την ασυδοσία και οδηγεί χιλιάδες παραγωγούς σε οικονομικό αδιέξοδο.
Επειδή το κόστος ελαιοκαλλιέργειας, στη χώρα μας, έχει εκτοξευθεί,
Επειδή οι τιμές παραγωγού δεν καλύπτουν το πραγματικό κόστος παραγωγής,
Επειδή η ανυπαρξία ελέγχων υπονομεύει την αξία του ελληνικού ελαιολάδου και συμπιέζει περαιτέρω το αγροτικό εισόδημα,
Ερωτώνται οι αρμόδιοι κ. Υπουργοί:
1. Πώς δικαιολογούν τη συνεχιζόμενη υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση των ελεγκτικών μηχανισμών, που οδηγεί σε απαξίωση του προϊόντος και πιέζει προς τα κάτω τις τιμές παραγωγού;
2. Γιατί επιτρέπουν καθυστερήσεις άνω των 14 μηνών στην επιβολή κυρώσεων, όταν αυτό λειτουργεί ως έμμεσο κίνητρο για παραβατικές πρακτικές που συμπιέζουν τις τιμές;
3. Για ποιο λόγο δεν εφαρμόζεται ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχων σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, συμπεριλαμβανομένων των εξαγωγών και των εισαγωγών;
4. Ποια άμεσα μέτρα θα λάβουν για να κλείσουν τις «γκρίζες ζώνες» που επιτρέπουν την υποβάθμιση του ελαιολάδου και οδηγούν σε αθέμιτο ανταγωνισμό εις βάρος των παραγωγών;
5. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση για τη στήριξη του εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών, ώστε οι τιμές παραγωγού να καλύπτουν το αυξημένο κόστος καλλιέργειας και να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του κλάδου;
