Αύγουστος από παλιά... (γράφει ο Πέτρος Λυγίζος)

Είναι αλήθεια ότι οι αναμνήσεις φέρνουν συγκίνηση. Δεν ξέρω τι απόγιναν τα καλοκαιρινά απογεύματα που δεν τελείωναν ποτέ. Ικαρία, δεκαετία του 70.

Άνω Βέρβενα (γράφει ο Πέτρος Λυγίζος)

Άκουγα για ένα απομακρυσμένο, ορεινό χωριό. Την άνοιξη γεμίζει ανθρώπους και τέλη Οκτώβρη αδειάζει. Είχα την περιέργεια να πάω. Και πήγα. Δεν θα περιγράψω τη φυσική ομορφιά του. Ίσως άλλα ορεινά χωριά, στα βάθη της Αρκαδίας, να είναι ακόμη πιο όμορφα. Θα προσπαθήσω όμως να μοιραστώ το μυστήριο αίσθημα της χαρμολύπης που σε περιέχει τη στιγμή που φτάνεις και -ακόμη πιο πολύ- όταν φεύγεις. 

Ο χρόνος μέσα μας (γράφει ο Πέτρος Λυγίζος)

Άλλος ένας χρόνος στο τέλος του. Συσσωρευμένες μνήμες, φωνές ανθρώπων από τα παλιά, προσδοκίες που έγιναν πραγματικότητα κι άλλες όχι. Μα η αλλαγή του χρόνου δεν συμβαίνει ποτέ. Ο χρόνος είναι μέσα μας. Εκείνο που αλλάζει ίσως, είναι η ματιά μας στον κόσμο, στην ίδια τη ζωή. Τι θέλουμε πραγματικά από τη ζωή αυτή; Έχουμε αποφασίσει τι πραγματικά θέλουμε;

Η Τέχνη και τα όριά της (γράφει ο Πέτρος Λυγίζος)

Με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό στην Εθνική Πινακοθήκη, επανέρχεται το κρίσιμο ερώτημα αναφορικά με το αν ή Τέχνη έχει ή πρέπει να έχει όρια. Σπεύδω να ενημερώσω τον αναγνώστη ότι δεν είμαι ούτε θρησκόληπτος, ούτε σκοταδιστής και -πάντως- όχι καλύτερος χριστιανός από τον συγκεκριμένο εικαστικό καλλιτέχνη.

"Η ετυμηγορία της κλεψύδρας": Κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Πέτρου Λυγίζου

Κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Πέτρου Λυγίζου με τίτλο "Η ετυμηγορία της κλεψύδρας" από τις εκδόσεις το ανώνυμο βιβλίο. 

Στο 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών συμμετέχει ο Πέτρος Λυγίζος

Ο Πέτρος Λυγίζος συμμετέχει στο 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών.