Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019

Λαϊκό γλέντι του ΚΚΕ Αργολίδας στην Αμυγδαλίτσα

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 11:19:00 π.μ. | |
Λαϊκό γλέντι του ΚΚΕ Αργολίδας στην Αμυγδαλίτσα
Λαϊκό γλέντι της ΚΟ Αργολίδας του ΚΚΕ, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Αυγούστου στο χωριό Αμυγδαλίτσα του Δήμου Ναυπλίου.
Μέλη και φίλοι του Κόμματος μαζεύτηκαν μετά τις εκλογές σε πιο χαλαρή διάθεση, δυναμώνοντας ταυτόχρονα την ανάγκη για ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή στην πάλη μαζί με ΚΚΕ, όπου το επόμενο διάστημα -όπως και πάντα- θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή της πάλης για την ανακούφιση της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.

Η ομιλία έγινε από τον Θανάση Κολιζέρα, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ. Μετά την ομιλία ακολούθησε γλέντι.

Παραθέτουμε απόσπασμα από την ομιλία:

«Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Δεν χρειάστηκε να περάσει ούτε μια μέρα από τις εκλογές για να επιβεβαιωθεί το σύνθημά μας “ΚΚΕ, η δύναμή σου την επόμενη μέρα”.

Γιατί η επόμενη μέρα για το λαό είναι εδώ και κουβαλάει μαζί της τις δεσμεύσεις που έχει αφήσει ως παρακαταθήκη ο ΣΥΡΙΖΑ για την κυβέρνηση της ΝΔ.

Είναι εδώ τα ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2060, η αυξημένη εποπτεία της ΕΕ, οι νέες απαιτήσεις του κεφαλαίου.

Νέα μέτρα για να αντιμετωπιστούν τα τεράστια "δημοσιονομικά κενά", που φτάνουν τα 5,8 δισ. ευρώ, πλειστηριασμούς στη λαϊκή κατοικία, φόρους και χαράτσια, αφού τα έσοδα από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές είναι κάτω από τους στόχους, αναμόρφωση στα επιδόματα αναπηρίας, με βάση τους νέους "κόφτες".

Η επόμενη μέρα είναι ήδη εδώ, η αντιλαϊκή πλειοψηφία στη Βουλή ήδη "τρέχει" το έργο της, έχοντας παραλάβει τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΝΔ δεν ζητάει περίοδο χάριτος, δηλώνει έτοιμη να ανταποκριθεί στις νέες αξιώσεις των επιχειρηματικών ομίλων και των εργοδοτικών ενώσεων του κεφαλαίου για νέα μέτρα στήριξης των κερδών του.

Και επειδή όπως οι ίδιοι λένε το κράτος έχει συνέχεια, η ΝΔ θα πιάσει το νήμα από κει που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσει την ίδια πολιτική στους βασικούς άξονες τόσο στα ζητήματα της εσωτερικής πολιτικής όσο και σε αυτά της εξωτερικής.

Η συζήτηση στη Βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις και οι τοποθετήσεις όλων των αστικών κομμάτων, επιβεβαιώνουν όσα έλεγε το ΚΚΕ προεκλογικά.

Επιβεβαιώνουν ότι ο νέος πολιτικός συσχετισμός και η κυβερνητική εναλλαγή μεταξύ των δύο μεγαλύτερων αστικών κομμάτων αποτελούν εγγύηση για την υλοποίηση των επιδιώξεων της αστικής τάξης για τη θωράκιση του συστήματος, για την αντιλαϊκή "σταθερότητα".

Η νέα κυβέρνηση είναι πανέτοιμη να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, να σταθεί συνεπής στις προσδοκίες του όπως και των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, που βάζουν τον πήχη αρκετά ψηλά μετά την 4ετία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Από τις φιλοφρονήσεις ανάμεσα σε παλιούς και νέους υπουργούς και από τις δεσμεύσεις ότι θα αξιοποιηθεί πλήρως το αντιδραστικό νομικό οπλοστάσιο που αφήνει παρακαταθήκη η προηγούμενη κυβέρνηση, ότι η σημερινή θα "χτίσει" πάνω σ' αυτό που παρέλαβε, ήδη έχουμε περάσει στις πράξεις.

Η ίδια η σύνθεση της κυβέρνησης της ΝΔ, η διάταξη των υπουργείων της, οι συναντήσεις υπουργών με αξιωματούχους των ΗΠΑ και της ΕΕ, κάνουν σαφές ότι το πρόγραμμα των επόμενων χρόνων προβλέπει την κλιμάκωση μιας πολιτικής που τσακίζει τα λαϊκά δικαιώματα.

Τα πρώτα νομοσχέδια δείχνουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα, τα νέα βάρη που συνεχίζει να "φορτώνεται" ο λαός για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων...

Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός, τα "ιερά" κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, η ένταση της εκμετάλλευσης, το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας και "επενδύσεων", ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων, των ενεργειακών μεγαθηρίων, των μονοπωλίων, για το μοίρασμα της "πίτας" των υδρογονανθράκων, των δρόμων μεταφοράς τους, τους αγωγούς, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια,, όλα αυτά ορίζουν την ατζέντα της κυβέρνησης της ΝΔ.

Όπως άλλωστε όριζαν και την ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όλων των αστικών κομμάτων - του ΚΙΝΑΛ, του ΜΕΡΑ25 και των ακροδεξιών της Ελληνικής Λύσης - παρά τις διαφορετικές εκδοχές για το πώς οι κοινοί στρατηγικοί στόχοι θα υλοποιηθούν.

Είναι χαρακτηριστική η αντιπαράθεση για τα μέτωπα που ανοίγει η νέα κυβέρνηση. Τα κόμματα αυτά, για παράδειγμα, ούτε τη στρατηγική της "απελευθέρωσης" της Ενέργειας αμφισβητούν, ούτε τους "τρεις πυλώνες" και την επιχειρηματική δράση στο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, ούτε την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ στο Προσφυγικό - Μεταναστευτικό, ούτε και την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ΑΕΙ, που υπαγορεύει την ένταση της καταστολής με την κατάργηση του ασύλου» (...).

«Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Τα στοιχεία που αποτυπώνονται στις διεθνείς εξελίξεις δείχνουν πως οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί εκδηλώνονται στις μέρες μας στους εξής βασικούς άξονες:

Στον έλεγχο ενεργειακών πηγών, δρόμων και αγωγών μεταφοράς του φυσικού αερίου, του πετρελαίου, ακόμη και του νερού.

Στον έλεγχο χερσαίων και θαλάσσιων διαδρομών μεταφοράς εμπορευμάτων (π.χ. δρόμος του μεταξιού, θαλάσσιοι διάδρομοι σε Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα, Κέρας της Αφρικής).

Στην ένταση των αντιθέσεων για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών στην Αρκτική Ζώνη, στη χρησιμοποίηση του διαστήματος για στρατιωτικούς σκοπούς.

Είναι εξαιρετικά κρίσιμες και επικίνδυνες οι εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και οι συνεχιζόμενες προκλήσεις στο Αιγαίο, στις οποίες προχωρά η αστική τάξη της Τουρκίας, λόγω των φιλόδοξων διεκδικήσεών της, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου.

Η απερχόμενη κυβέρνηση, του ΣΥΡΙΖΑ, αφού μετέτρεψε τη χώρα μας σε μια απέραντη βάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, είχε αναλάβει και το ρόλο του "πλυντηρίου" των Ευρω-αμερικανών ιμπεριαλιστών, που τους παρουσίαζε ως "διαβολικά καλούς" για την ειρήνη, την ασφάλεια του λαού και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Αυτούς που μακελεύουν τους λαούς και που κόβουν κομματάκια διάφορες χώρες στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στην Ευρασία κ.ο.κ.

Η νέα κυβέρνηση της ΝΔ θα πατήσει ακριβώς πάνω σ’ αυτή τη "βρώμικη" δουλειά της "πλύστρας" του ιμπεριαλισμού, που είχε αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να απογειώσει παραπέρα την εμπλοκή της χώρας στους εγκληματικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, τη συνεργασία με κράτη, όπως το Ισραήλ, που καταπιέζει και δολοφονεί το λαό της Παλαιστίνης.

Αυτούς τους "αχόρταγους λύκους" τα αστικά κόμματα τους παρουσιάζουν στο λαό και στη νεολαία μας δήθεν ως "προστάτες", στο όνομα, όπως ισχυρίζεται η νέα κυβέρνηση, της "ενεργής και αξιόπιστης συμμετοχής μας στις πιο ισχυρές συμμαχίες".

Η πραγματικότητα είναι, βέβαια, εντελώς διαφορετική!

Γιατί αυτές οι "συμμαχίες" δεν φτιάχτηκαν για να υπηρετούν τα συμφέροντα των λαών, αλλά τα συμφέροντα των λίγων και εκλεκτών, που έχουν στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής και τον πλούτο, που παράγουν οι πολλοί, οι εργαζόμενοι.

Καμία, λοιπόν, ανοχή στους σχεδιασμούς, που οδηγούν τους λαούς στον πόλεμο και στο μακελειό!

Καμιά εμπιστοσύνη σ’ αυτούς που σκορπάνε τον κόπο, τον ιδρώτα του λαού στα όπλα του ΝΑΤΟ, την ώρα που λένε πως δεν έχουν χρήματα για νοσοκομεία, για έργα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, αντιπλημμυρικά, αντιπυρικά, αντισεισμικής θωράκισης, για σχολεία, για δασκάλους, που βάζουν δίδακτρα παντού, εμπορευματοποιώντας την Παιδεία, πληρώνουν τις "μηχανές του πολέμου", όπως είναι το ΝΑΤΟ με 4 δισ. ευρώ το χρόνο.

Οι δαπάνες αυτές έφτασαν στα 4,49 δισ. ευρώ το 2016, 2,57% του ΑΕΠ το 2016 που είναι το υψηλότερο ποσοστό μετά τις ΗΠΑ και το υψηλότερο στην Ευρώπη για τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ.

Δυναμώνουμε την αντιπαράθεση με θέσεις που μιλούν για "εθνική ενότητα και ομοψυχία" για να κατανοείται βαθιά πως στην ταξική κοινωνία θα υπάρχει πάντα η αντίθεση ανάμεσα στους εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.

Καλούμε το λαό, μαζί με το ΚΚΕ, να ενισχύσει, να πάρει μαζικά χαρακτηριστικά η σύγκρουση με την κυρίαρχη πολιτική, που πατάει διαχρονικά στο έδαφος της εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Να απορρίψει τον επικίνδυνο ρόλο των ευρωατλαντικών βάσεων και στρατηγείων.

Να συνειδητοποιήσει τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα των πολέμων στην εποχή μας.

Να παλέψει για τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο, για την ανατροπή της εκμεταλλευτικής βαρβαρότητας, του συστήματος που γεννάει πολέμους, κρίσεις, φτώχεια και προσφυγιά.

Να διαπεράσει τις λαϊκές δυνάμεις η θέση πως η υπεράσπιση των συνόρων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, συνδέεται με την πάλη για την ανατροπή του πραγματικού αντιπάλου, του κεφαλαίου και της εξουσίας του.

Να καλλιεργείται η ιδέα πως ο λαός δεν μπορεί να έχει καμιά εμπιστοσύνη στις αστικές κυβερνήσεις και στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.

Γι’ αυτό με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη να συνεχίσουμε την πάλη, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, ενάντια στη μετατροπή της χώρας μας σε πολεμικό ορμητήριο, με ξένα ελικόπτερα, αεροπλάνα, αεροπλανοφόρα, πυρηνικά όπλα, που στοχεύουν άλλους λαούς!

Να κλείσει τώρα η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες βάσεις του πολέμου!

Κανένα παιδί που υπηρετεί στις Ένοπλες Δυνάμεις να μην είναι και να μη βρεθεί σε αποστολή στο εξωτερικό, για συμφέροντα ξένα προς τον λαό μας και εχθρικά προς άλλους λαούς!

Να δυναμώσει η πάλη του λαού για να απεμπλακεί η χώρα μας από τους επικίνδυνους σχεδιασμούς και τις ίδιες τις διεθνείς ενώσεις του κεφαλαίου, με το λαό πραγματικά κυρίαρχο στον τόπο μας!».

«Φίλες και φίλοι ,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Τα δύσκολα για το λαό είναι εδώ και στα δύσκολα ο λαός χρειάζεται στο πλάι του το ΚΚΕ.

Στο λαό, στη νεολαία, στο κίνημα θα επιστρέψουν μία μία οι ψήφοι που πήρε το Κόμμα μας στις πρόσφατες εκλογές.

Σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά και χωριό, στα σχολεία, στις σχολές, στα νοσοκομεία, παντού όπου εργάζεται, ζει, υποφέρει η λαϊκή οικογένεια, για να γίνουν δύναμη στην οργάνωση των αγώνων, για να εμποδιστούν νέα μέτρα, για να πάρει ο λαός μας ανάσες ανακούφισης σημαδεύοντας τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Γιατί είναι κρίσιμο σε αυτές τις συνθήκες, η όποια λαϊκή αντίδραση να μη στοιχηθεί πίσω από τη μία ή την άλλη διαφορετική εκδοχή υλοποίησης της αντιλαϊκής στρατηγικής του κεφαλαίου.

Γι' αυτό οι κομμουνιστές, τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας, τόσο στο πεδίο της οργάνωσης της πάλης, όσο και σε αυτό της ιδεολογικοπολιτικής αντεπίθεσης.

Για να χειραφετηθούν ακόμα περισσότεροι εργαζόμενοι από τα κάλπικα αφηγήματα της αστικής τάξης, για να πάψουν να θεωρούνται "αναγκαίο κακό" οι θυσίες στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Για να βγουν στο προσκήνιο οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Για να μπει στην ημερήσια διάταξη η ανάγκη αλλαγής των αρνητικών συσχετισμών παντού.

Βγαίνουμε από ένα μεγάλο πολιτικό άνοιγμα στο λαό και στη νεολαία όπου περισσότεροι εργαζόμενοι, άνθρωποι του μόχθου και νέοι νιώθουν ότι μπορούν να ακουμπήσουν στο Κόμμα μας.

Οι εκλογικές μάχες που έδωσε το ΚΚΕ, σε συνθήκες συντριπτικής υπεροχής της μοιρολατρίας, του ιδεολογήματος ότι "δεν υπάρχει άλλος δρόμος", της υποχώρησης δηλαδή και του συμβιβασμού που φέρουν φαρδιά - πλατιά τη σφραγίδα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αφήνουν παρακαταθήκες.

Παρακαταθήκη αποτελούν οι χιλιάδες που στήριξαν το Κόμμα στις βουλευτικές, οι χιλιάδες που το στήριξαν σε άλλες κάλπες, στις ευρωεκλογές, στις περιφερειακές και δημοτικές.

Παρακαταθήκη είναι η θετική στάση ευρύτερων τμημάτων του λαού, που εκφράστηκε προεκλογικά, ανεξάρτητα αν αυτός ο κόσμος έφτασε μέχρι την κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ ή τελικά με βαριά καρδιά επέλεξε το "λιγότερο κακό".

Κύρια όμως, παρακαταθήκη και σημαντικό εφόδιο είναι οι θέσεις, η πολιτική του Κόμματος και η πρωτοπόρα δράση που αναπτύσσει σε όλα τα μέτωπα και φαίνεται ότι συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολύ περισσότερων εργαζομένων από την εκλογική του επιρροή.

Αυτό το μεγάλο πολιτικό άνοιγμα, η επαφή με πλατιά λαϊκά στρώματα είναι η δική μας παρακαταθήκη για να δώσουμε πιο αποφασιστικά τις μάχες της επόμενης μέρας.

Γιατί η επόμενη μέρα πρέπει να βρει νέες δυνάμεις στο δρόμο της αντεπίθεσης, στο δρόμο της ταξικής πολιτικής και μαζικής πάλης, της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της προώθησης της αντικαπιταλιστικής αντιμονοπωλιακής κοινωνικής συμμαχίας και της προσέλκυσης στο κίνημα των γυναικών και της νεολαίας.

Οι εργαζόμενοι, είτε ψήφισαν είτε όχι το ΚΚΕ, έχουν εμπιστοσύνη και γνωρίζουν ότι θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή της πάλης τους, για τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες τους.

Έχουν εμπιστοσύνη ότι το ΚΚΕ θα ανταποκριθεί στις "προεκλογικές του δεσμεύσεις", αφού αυτές είχαν στο επίκεντρο τη συνεπή και καθημερινή πάλη.

Την προσπάθεια μέσα κι έξω από τη Βουλή να μεγιστοποιείται η πίεση στην κυβέρνηση και στα υπόλοιπα αστικά κόμματα για μέτρα ανακούφισης, για καθυστέρηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, κάτι που γίνεται μόνο με τη λαϊκή συμμετοχή στο δρόμο του αγώνα, στην απεργία, στη σύγκρουση με την εργοδοσία.

Έχουν εμπιστοσύνη γιατί γνωρίζουν ότι όλη η δύναμη του Κόμματος θα κατατεθεί στον αγώνα για την πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο, στην πάλη για να έρθει ο λαός στην εξουσία, να γίνει ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.

Αυτό άλλωστε είναι και η ουσία της κομμουνιστικής, της εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης, που απαιτεί θυσίες, υψηλό αίσθημα ευθύνης, όπως άλλωστε καθημερινά δείχνουν οι κομμουνιστές στους τόπους δουλειάς, βγαίνοντας πρώτοι μπροστά στη διεκδίκηση, στην αντιπαράθεση με την εργοδοσία, την κυβέρνηση και τους συνδικαλιστές τους.

Αυτή είναι η αντιπολίτευση που έχει ανάγκη η εργατική τάξη, μια αντιπολίτευση που κρίνεται καθημερινά στους δρόμους και δεν έχει σχέση με την "υπεύθυνη" ή την "προγραμματική" αντιπολίτευση, αυτήν "χωρίς ξόρκια και φωνές", όπως λένε ότι θα κάνουν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, η Ελληνική Λύση και το ΜΕΡΑ.

Δεν κλείνουμε τα μάτια σε μια αρνητική τάση συντηρητικοποίησης που υπάρχει και για την οποία στα χρόνια που πέρασαν ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε το χεράκι του.

Και δεν μιλάμε μόνο για το ότι έδωσε τη δυνατότητα στη ΝΔ να εμφανίζεται δικαιωμένη, να προβάλλει με κυνισμό το αντιλαϊκό πρόγραμμά της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υλοποίησε μια "δεξιά" αντιλαϊκή πολιτική με "αριστερά" λόγια, έφερε μεγαλύτερη σύγχυση για το τι είναι "δεξιό" - "συντηρητικό" και τι "αριστερό" - "προοδευτικό". Συκοφάντησε τις αξίες και τα ιδανικά της Αριστεράς, έστειλε αγνό κόσμο που νιώθει αριστερός, προοδευτικός, απογοητευμένο σπίτι του.

Ενίσχυσε την εντύπωση στο λαό ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, πλην της σημερινής βαρβαρότητας.

Πρόβαλε το συμβιβασμό με τις μειωμένες απαιτήσεις. Αφού δεν μπορείς να έχεις σταθερή δουλειά, αξιοπρεπή μισθό, συμβιβάσου με τα ψίχουλα, με τα επιδόματα ελεημοσύνης.

Αφού δεν μπορείς να έχεις ζωή με δικαιώματα, δέξου μισή δουλειά, μισό μισθό, μισή ζωή…

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιέργησε το ρεαλισμό της υποταγής και του εφικτού, όπου ρεαλισμός είναι να αποδέχεσαι την εκμετάλλευση, την ανεργία, τη φτώχεια, να αναζητάς λύσεις που τελικά δεν υπάρχουν, στα όρια του συστήματος.

Ο δικός τους ρεαλισμός είναι η αποδοχή, η υποταγή τελικά στη βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου.

Ο δικός μας ρεαλισμός είναι ο ρεαλισμός της συλλογικής δράσης, που τσαλακώνει τη λογική του "μικρότερου κακού", των μειωμένων απαιτήσεων.

Σε αυτόν το δρόμο η εργατική τάξη, ο λαός, αποκτά δύναμη, αποφασιστικότητα και πείρα, ταξική συνείδηση και πολιτική ωριμότητα, διαμορφώνει τους όρους της πραγματικής ανατροπής.

Μόνο το ΚΚΕ αποκαλύπτει τον μοναδικό και μεγάλο ένοχο για τα προβλήματα και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία: Το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό που προσκυνούν όλα τα άλλα κόμματα.

Προβάλλουμε το πραγματικά νέο και προοδευτικό, τη ζωή με σύγχρονα δικαιώματα που πριν απ’ όλα σημαίνει να ανατραπεί το σημερινό διεφθαρμένο καπιταλιστικό σύστημα.

Σε αυτόν το δρόμο βαδίζουμε ανυποχώρητα.

Αυτός ο δρόμος οδηγεί στη μοναδική, ρεαλιστική διέξοδο υπέρ της λαϊκής πλειοψηφίας.

Και όσοι σήμερα πονηροί, καλοθελητές ...μας κατηγορούν για δήθεν μαξιμαλισμό ή σεχταρισμό, γιατί προβάλλουμε ότι υπάρχει πραγματικά άλλος δρόμος για το λαό, η εργατική εξουσία, το μόνο που κάνουν είναι να ενισχύουν κι αυτοί την αντίληψη ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, δεν υπάρχει διέξοδος για το λαό και καλλιεργούν τελικά το συμβιβασμό με το σύστημα.

Είναι οι ίδιοι που θέλουν να δώσουν άφεση αμαρτιών στον ΣΥΡΙΖΑ και στα στελέχη του, αφού προβάλλουν ότι υπάρχει δυνατότητα πολιτικής συνεργασίας με εκπροσώπους ενός "κινηματικού τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο προδόθηκε από την ηγεσία του", λες και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν αναλάβει την αστική διακυβέρνηση είχε αριστερό - ριζοσπαστικό πρόγραμμα.

Από πότε η "ΕΕ που αλλάζει" είναι αριστερή θέση, από πότε "η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι ριζοσπαστισμός";

Είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να φέρουν από την πίσω πόρτα με ύπουλο τρόπο, ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού και ότι δεν είναι λάθος η συμμετοχή σε αστική κυβέρνηση.

Το Κόμμα μας όμως που πέρασε από φωτιά και από σίδερο, ούτε ήταν ούτε είναι φτερό στον άνεμο.

Γιατί έχει μελετήσει συλλογικά την ιστορία του, έχει βγάλει πολύτιμα συμπεράσματα, διδάγματα, έχει διορθώσει λαθεμένες παλιότερες εκτιμήσεις, μακριά από ωραιοποιήσεις, αλλά και το μηδενισμό.

Έχουμε πολύτιμο εφόδιο την επεξεργασία της επαναστατικής μας στρατηγικής. Κι αυτό ακριβώς που ενοχλεί, εξοργίζει τους πολιτικούς μας αντίπαλους, είναι η ωρίμανση της συλλογικής σκέψης του Κόμματος, η επεξεργασία της σύγχρονης στρατηγικής, σύγχρονου προγράμματος.

Μπορούμε να γίνουμε πιο δυνατοί ιδεολογικά πολιτικά οργανωτικά. Για το καλό της πατρίδας μας: Της πατρίδας των εργατών, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων της πόλης και του χωριού, των νέων και των γυναικών των λαϊκών οικογενειών.

Η ανάπτυξη της δράσης σε όλα τα μέτωπα, με προοπτική την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, είναι αυτά που μπορούν να εμπνεύσουν τους εργαζόμενους, να αποτελέσουν την πραγματική ελπίδα, για να ξεμπερδεύουν με τις μειωμένες απαιτήσεις και τις αυταπάτες, με τη μιζέρια που τους καλούν να ζουν τα αφεντικά και τα κόμματά τους.

Μόνο το ΚΚΕ δηλώνει την εμπιστοσύνη του στην εργατική τάξη ότι αργά ή γρήγορα θα διαψεύσει τους εκμεταλλευτές της και τα κόμματά τους, που τη θέλουν χειραγωγημένη και διστακτική.

Μόνο το ΚΚΕ έχει αποκλειστικό κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων και με αυτό το κριτήριο καταθέτει όλες του τις δυνάμεις στην αύξηση των εστιών αντίστασης σε κάθε τόπο δουλειάς.

Σε αυτήν την κατεύθυνση αξιοποιεί και την κοινοβουλευτική του δύναμη, για να φέρνει στη Βουλή τα δίκαια λαϊκά αιτήματα, να αποκαλύπτει και να ξεσκεπάζει τα αντιδραστικά μέτρα που προωθούνται.

Αυτό το σχέδιο του Κόμματος μπορεί να βάζει εμπόδια, αλλά και να ανοίξει το δρόμο για ριζικές αλλαγές και ανατροπές.

Με βάση αυτό το σχέδιο έχει άλλωστε και νόημα το "καμία περίοδος χάριτος" στη νέα κυβέρνηση, το "καμία αναμονή", αλλά αντεπίθεση!

Το ΚΚΕ βρίσκεται σταθερά στο πλευρό του λαού με αποκλειστικό κριτήριο την υπεράσπιση των συμφερόντων του, την πραγματική ανακούφισή του, την αλληλεγγύη, την ανάκτηση απωλειών που είχε ο λαός μας στη διάρκεια της κρίσης, τη διεκδίκηση σύγχρονων αναγκών.

Θα συνεχίσουμε μέσα στους καθημερινούς αγώνες, στις μάχες που έχουμε μπροστά μας, έτσι ώστε μέσα από αυτή την προσπάθεια να αυξηθούν οι εστίες αντίστασης και αντεπίθεσης, ριζωμένες σε κάθε χώρο δουλειάς.

Να αναπτύσσεται η κοινωνική συμμαχία των μισθωτών εργαζομένων, των αυτοαπασχολουμένων αγροτών και ΕΒΕ, επιστημόνων, καλλιτεχνών, ανθρώπων από το χώρο της Εκπαίδευσης, της Υγείας, του Πολιτισμού, του Αθλητισμού.

Να αγκαλιάζει πιο πλατιά αυτό το κίνημα τις γυναίκες και τη νεολαία.

Σε αυτή την κατεύθυνση, το ΚΚΕ θα φέρει και στη Βουλή τις διεκδικήσεις όλων αυτών.

Όπως κάναμε και όλα χρόνια με δεκάδες τροπολογίες και προτάσεις νόμου, τις οποίες απέρριπταν χέρι - χέρι ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΚΙΝΑΛ, την ώρα που ψήφιζαν το ένα μετά το άλλο τα δωράκια για τους λίγους.

Το ΚΚΕ με όσες δυνάμεις διαθέτει θα βρίσκεται μέσα και κυρίως έξω από τη Βουλή, με συνέπεια και αποφασιστικότητα στο δρόμο του αγώνα, διεκδικώντας, παλεύοντας, πιέζοντας με κάθε μέσο την κυβέρνηση, το κράτος όπου μπορεί, μέχρι και το Ευρωκοινοβούλιο, την ΕΕ, τις Περιφέρειες και τους δήμους έτσι ώστε να ικανοποιηθούν άμεσα ζωτικά αιτήματα της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών και μικρών επαγγελματιών και φυσικά να ανοίξει μέσα από αυτήν τη διαδικασία του οργανωμένου αγώνα, της συνεχούς πάλης τους, ο δρόμος για να επιλυθούν οριστικά τα προβλήματά τους με βάση την πολιτική πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ.

Γιατί η εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση για την οποία μιλά το ΚΚΕ και η Κοινωνική Συμμαχία που προτείνει, δεν είναι αυτοσκοπός, είναι ο δρόμος της ταξικής πάλης για την αντιμετώπιση οξυμένων προβλημάτων, αλλά και της συγκέντρωσης δυνάμεων με λαϊκή επιλογή την ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων, την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Είναι η αντικειμενική αναγκαιότητα και το εργαλείο για να ανοίξει ο δρόμος για πραγματικές ριζοσπαστικές αλλαγές σε επίπεδο εξουσίας και οικονομίας.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε! Η εργατική τάξη, ο λαός μπορεί να διαψεύσει τους εκμεταλλευτές του!

Αποφασιστικά, μαχητικά, με ακλόνητη πίστη στο δίκιο του λαού, μπορούμε και θα κάνουμε τα όνειρά μας εφιάλτες τους.

Καλή δύναμη για τους μεγάλους και ωραίους αγώνες που έχουμε μπροστά μας».
Ι ΚΤΕΟ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟ ΣΑΛΑΠΑΤΑΣ